Mehmet Altan, Moral Dünyası dergisine verdiği röportajdan hareketle Star Gazetesinde 13/01/2008 tarihli yazısında “Kent Dindarlığı” kavramı üzerine bir yazı yazdı.

Altan, kent dindarını “Bir inancın ulviyetinden kendine kimlik çıkarmaya soyunmayan insandır. İnancı inanç olarak kabul eden, inanç olarak yaşayan, bunu kültür olarak algılayan ama sosyal bir ilişki ağında bir taraf, bir kimlik olarak bundan rant beklemeyen insandır. Kent dindarı bir şekilde daha doymuş, güngörmüş ve bu inancı, kendi ulviyeti açısından kişiselleştirmiş, kültür olarak algılamış, daha gelişmiş insandır.” diye tanımlamıştır.

Kitabın yazarı Bülent ORAKOĞLU. 28 Şubat Sürecinin meşhur Emniyet İstihbarat Daire Başkanvekili. Görevli olduğu dönemde Deniz Kuvvetleri İstihbarat Başkanlığı’nda onbaşı olarak askerlik yapan polis memuru Kadir Sarmusak’a istihbarat yaptırmakla suçlanarak yargılandı. 56 gün hapis yattıktan sonra beraat etti. Orakoğlu’nun kitabında ileri sürdüğü en çarpıcı iddia:

“Hayal ettiğin insan olmaya çalışmak, içindeki insanı harcamaktır.”

Bazı geceler uyku tutmadığında yataktan kalkar saatin 2:00 olduğunu tekrar görür, bu zamana kadar neler yaptım diye şöyle bir düşünür, genellikle de hayal ettiklerinin tersine bir yaşamı yaşadığının farkına varırsın. Bu hayat benim istediğim hayat değildi der, ancak sabah olduğunda tekrar takım elbiseni giyer, saçına jöleni sürer, ayakkabılarını parlatır, sonra da hırsın ve rekabetin eksilmediği kariyer dünyasına rakiplerinin canını okumaya gidersin.

Bu ülkenin çelişkili sorunlarıyla o kadar içli dışlı olmuşuz ki, gözün aşina olduğu konuya zihin de aşina oluyor. Bir an yaşadığımız ülkenin dışına çıkarak, zihnimizi tümüyle boşaltarak, sanki buralarda hiç yaşamamış, siyasetçilerini hiç tanımamış, bunalımlarını hiç bilmemiş bir insan olarak ülkemize tekrar bakalım. İçinden Cumhurbaşkanı, Başbakan, Bakanlar çıkaran ve % 47 oy alan, 5 yılı aşkın iktidarda bulunan bir parti rejimi tehdit ettiği için kapatılmak isteniyor? Genelde rejimi tehdit eden partiler azınlıkta olur, ancak bizim ülkemizde ise hep çoğunluk partileri rejimi tehdit eder.

Zamanın ve mekanın ötesinde, mantığımızı allak bullak eden, bizleri çoğu kez şaşırtan ve korkutan, bazı kereler de bizleri masallar diyarına götüren, aslında bilinmeyen bir karadeliğe benzeyen esrarengiz bir dünyadır rüyalar.

Yüzyıllardır insanlar niye rüya gördüklerini incelemişler lakin rüyaların herkes tarafından kabul edilebilecek bir tanımını ya da nedenini bulamamışlardır.

“İnsanlar ölür ama sevgiler asla!”

"Bu kitap sıradan bir anı kitabı değil, dik durmayı başaran onurlu bir kişiliğin hikayesidir. Allah'ın rızasını terk etmeye karşılık dünyanın kendisine verileceğini bilen birinin, her şeye rağmen sırtını dönüp elveda demesidir. Ve bu kitap, insanın nasıl 'Ahsen-i Takvim' olup meleklerden de üstün olabileceğinin belgesidir.

O benim kırk kanatlı kuşumdu. Hep yükseklerde yaşadı. Rabb'imin onu yine çok yükseklerde ağırladığından zerre kadar şüphem yok... Onun örnek hayatının uyanık kalpleri sarsacağını biliyorum. Dünya hayatının Allah'ın rızasını istemek dışında hiçbir kıymetinin olmadığını anlamış bulunuyorum." (Sakine Akça - Arka Kapak)

Sokaktayım, çıkmaz bir sokak ortasında; yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum; yolumun karanlığa saplanan noktasında, sanki beni bekleyen bir demokrasi hayali görüyorum. Başörtüsü fenomeni arkasında az da olsa dillendirmeye çalıştığımız demokrasi ideasının mağara duvarındaki gölgeleri gözlerimizi büyülemişçesine dans edip durdular. Farklı anlamlar yükledikleri kavramları, onların kabul ettiği anlamlara göre konuşsak da, onların kabul ettiği paradigmalara göre düşündüksek de, onların bağladığı tarih zincirlerine göre olayları açıklasak da sonunda kendimizi kartların açık oynandığı bir kumar masasında bulduk. Çevir bakalım ruleti, siyah 28’e mi gelecek? Yoksa rus ruleti oynayıp, başörtüsü mermisinin kimin kafasında patladığını mı görelim?

Uluslararası bilim çevrelerinde otoritesi kabul edilmeyen, ilgilendikleri bilim dallarına yeni bir açılım ya da teori katamayan bazı bilim adamlarımız bu eksikliklerini bilim üretmek yerine sorun üreterek gidermeye çalışıyorlar. “Ben bilim adamıyım” diye ortalığa çıkarak dinin, bilimin ilerlemesine engel olan bir kavram ve Müslüman dindarların da bilimin kendilerine anlatılamayacağı cahil bir tabaka olarak gören birine, sosyal sorunları çözmeye çalışmadan önce sormazlar mı; “- Siz MÜSLÜMAN Prof. Dr. Abdusselam gibi Nobel Ödülü alabilir misiniz diye? (1979 Nobel Fizik Ödülü) Nobel Ödülünün ne demek olduğunu bilir misiniz?

Üniversitelerde başörtüsünün serbest bırakılmasına karşı olanlar Facebook’ta “Türban Serbest Olursa Üniversiteye Donla Gitmeyi Düşünenler” adlı bir grup kurmuşlar; epeyce fazla da üye toplamışlar. Sanki millet üniversiteye donsuz gidiyor! Belki de bu arkadaşlar üniversiteye daha önce donsuz gidiyorlardı da başörtüsü yasağı kalkınca “Allah’ım sen büyüksün, artık örtünebileceğim” diyerek, donla gitmeyi düşünmüş olamazlar mı? Biz de aslında onların bu güzel tutumunu başörtüsünü protesto sanmış olamaz mıyız?

“Gitme Kal Bu Şehirde” şarkısını ve 1992 yılını hatırlar mısınız? O yıldan bu yıla ne kadar zaman geçtiyse de insanın içini acıtan sesiyle ve hayalimizde paltosuna sımsıkı sarılarak sonbahar yaprakları arasında yürüyerek o kadar güzel “Gitme!” diyen bir kadının yalvarışlarını hiç unutmadık. Şarkıyı, unutulmaz yapan sözlerinin de ötesinde neredeyse yalvarma ve hüznün karıştığı ses tonuyla hissettirdiği çaresizlikti. Daha sonraki yıllarda anlayacaktık ki, Nazan Öncel’in şarkıları hep “gitmek” ve “kalmak” üzerine olacaktır.