Endüstrileşmeyle beraber artık insanlar ve değerler arasındaki ilişki insanın araçlarla olan ilişkisine bağlı olarak gelişiyor. Yaşanan belirli değerler yitimlerinin nedenini salt olarak birşeylere yıkmanın yanlış olacağı kanaatindeyim. Bu değişimler zaman zaman teknolojiye, siyasal sisteme ve devlete endekslendi. Bu yanılsamalar çok yaşandı diye düşünüyorum. Temelinde ise insanların geçmişte yaşama sanısı yatmaktadır. Bir tür hafıza oyunu işin içine giriyor burada. Derinlemesine bilinmeyen bir geçmişte yaşama hissi, ama sürekli çehresi köklü olarak değişen bir yaşam... Sonra geçmişe duyulan özlem. Hep masum keşkeler üzerine kurulan hayat panoramaları ve hayat iksirleri. Tüm bunlar bugünkü bilincimizi abluka altına almakta. Bugünkü ilişki ve etkinliklerimiz taban tabana farklı bir kapsamda bulunmasına karşın geçmişin dili ve kavramlarıyla ortaya konulmaya çalışılıyor birşeyler. Oysa ki zaman mefhumu hep unutuluyor yada unutturuluyor. Modernizmin öğretileri kutsal kitabımız oluveriyor birden! Zaman kavramının yerini popüler sözcükler alıyor. Oysa insanlar değişiyor. Nesil değişiyor.

İki günü eşit olan ziyandadır.

" Biz mi fakirdik yoksa şimdiki çocuklar mı fakir siz karar verin ".?
Biz daha zengindik arkadaşım, biz daha zengindik. Beyinlerimizi bu denli bulandıracak, fıtratımıza ve insanlığımıza bu kadar menfi manada müdahale edecek unsurlarla karşı karşı değildik. Atarilerimiz yoktu. Dolayısıyla bize cani olmayı aşılayacak oyunlarımız da. Çocuk olmanın masumiyetini, telden yaptığımız arabalarla yaşıyorduk. Savaşlarımızda kan da görmezdik, kimsecikler ölmezdi dekman oyunlarımızda. Kız çocuklarının evcilikleri vardı. Öyle bilgisayarda barbi bebeklerle süslenmeyi de öğrenmezlerdi. Tüketime özenecek pek bir şey göremezlerdi etraflarında. Kendini pc lere hapsetmiş bir kaç dostumun çocuklarının hareketlerindeki aşırılık her hallerin belli oluyor. Dedenin, ninenin evinde mutlu olmalarına imkan yok. Damarlarına işlemiş çocuk masumiyetini dejenere eden pc oyunlarına koşmak istiyorlar. Evet daha çok şey biliyorla ve daha fazla yırtıklar ama bir tek çocuk değiller sanki. Küçük ev dizisine ilgi duymayacak kadar büyükler. Küçük şeylerle mutlu olamayacak kadar gönül zenginliğinden yoksunlar. Milyarlık pc leri var ve milyarlık tv lere sahipler ama fakirler.
Ya biz. Her türlü enformasyon bombardımanının altında olan bizler daha mı iyi durumdayız.
Haberleri seyrederken kahroluyorum bazen. Kendisine şeker verilerek kaçırılan yada çikolata ile kandırıldıktan sonra tecavüz edilen bir çocuğu konu eden haber proğramının ardından yapılan uyarıları duyunca içim sızlıyor. Aileler uyarılıyor ve ben, sokaktaki çocuklara nasıl yaklaşacağımın ızdırabını yaşıyordum yüreğimde. Daha neler neler !.
Derinlikten bahsetmiş bir arkadaşım. Benim çevremde eskiden de pek derin insanlar olmadı zira daha sıcaktı insanlarımız daha endişesiz ve canayakın. Daha fazla insandılar kısacası. Daha az bildikleri, bu kadar yoğun bir enformasyon sağanağı altında olmadıkları için belki daha cahil ve daha da saftılar ama insancıldılar, yakındılar insana. Daha saf olmayı, salak olmak olarak değerlendirmek de var tabi. Zira ben böyle düşünmüyorum.
Eskiler az bilirdi ve çabuk aldanırlardı. Şimdi daha mı zor kandırmak insanları. Gönül fakirliğine sebeb olan madde sözkonusu olunca pek zordur kandırması zira hayatta madde ile ölçülemeyecek kadar kıymetli başka bir çok şey vardır insanı insan yapan. Paralarını korumayı öğrenenler insanlıklarını çaldırdıklarının hiç de farkına varamadılar.
Yok yok!, derin değildi insanlarım ama daha çok insandılar. Daha fakirdi çocuklar ama gönülleri gibi de zengindi oyunlar.
Sözlerimin, eskiye duyduğum hasretten kaynaklandığını düşünmüyorum. Teknoloji ve enformasyonun getirdikleri ile götürdüklerini terazinin iki kefesine koyuyorum ve malesef götürdükleri biraz daha ağır basıyor sanki. Kullanmaya bağlı tabi, zira durum bence bundan ibaret.
Asıl zenginlik gönül zenginliğiymiş dostlar, ilmin (bilginin) hayırlısı da kişiye fayda veren.
Yazdıklarınızı son cümleniz ile bağlamışsınız zira içimden düğümü böyle açmak geldi. Eylül ayında (geçen ay) yazmış olduğum bir denemem vardı ve konuyla bir hayli alakalıydı, arkadaşlar müsaade ederse onu da alıntılamak isterim bu bloğa. Muhabbetle.