İsmet Özel'e
Seni ölüyken hatırlamıyorum
Tüm hücrelerimi sarhoş eden
Nikotine boğan yazgılar
Bahar bildirileri
Yamalı ceplerimle
Kılıç kuşanmak düştü bize
Seni ölüyken hatırlamıyorum
Harlı bir güneş söyledi türkünü
Çingeneleri indirin darağaçlarından
Sakalsız cübbesiz çoğalan resimlerini
İndirin denize dudaklarından
Hiç saymadın beni
Seni ölüyken hatırlamıyorum
Filizi körpe Filistin
Kırmızıya akan Nil
Adını hizama hep yazandın
Ve aşklarını ve inançlarını
Sığdıramadığın dünyaya
Seni ölüyken hatırlamıyorum
Yani 1071 Malazgirt’i
Tarihin cepkeninden
İhtilal ve devrimlerin uğultusundan
Yemine dalmadan yani
İnandıran Anadolu’ya
Seni ölüyken hatırlamıyorum
Çünkü ben
Sen çünkü
Çünkü diri
Ölüyü çünkü
Diriltir gibi dirilttin beni.
Yorumlar
Artık Bütün Deliller Elde
Çar, 17/05/2006 - 10:25 — Fatih M. TiyanşanEs-Selam Ramazan Bey
Şiiriniz İsmet Özel'e olan mesafenizin ölçümünde kullanılacak denli sıcak. Mesafe sıcaklıkla ölçülür mü diyeceksiniz belki, ama eğer ateş varsa yürekte, hasret taşıyorsa insan yürekli bir şaire, hatta öyle şair ki, "yazık ki şairler kadar cesur değilim" diyecek kadar, o vakit hatırlamak hayatla eşitlenir işte...
Ve diriliş gelir ardından, hiç ölmemecesine....
Selam ve muhabbetlerimle...
... Mutluluk anlamaktır ...