es’selâm!

dedi ki: ‘şarkının yakınlığı hiçbir şeye benzemiyor. ve her şarkı kendi kıyametimiz için bir prova!’

bütün cümleler düştüğünde, şu iki dudak arasında kambur bir ‘yaşamak temrini’ kekeleyen zâhir, vaktin kutsallığında teskin oldu. ‘bir şarkı kolay düşmüyor gökten!’ buna hakîkaten inandı. ‘eve dön, şarkıya dön, kalbine dön!’ nedir, bildi.