Tamam, anlamaya çalışıyorum her iki tarafı da ama radyasyona maruz kalmış çocuklar gibiyim. Beynim büyüyor ama büyüdükçe işlevini kaybediyor sanki.

Camus’un “bir eylemi cinayetten ayırt eden, ardındaki niyet, değerlere ilişkin bir bağlanma, seçme ehliyeti ve sorumluluktur” sözünü düşünüp katil bile diyemiyorum ağzı kan kokan vampirlere. Diğer yandan gözlerimin önünde biri hiç durmadan başörtülü bir kızı gösterip; “hey sen ayağa kalk” diyor. Sonra başka biri “otur” diyor, sonra bi başkası “kalk”, “otur”, “kalk”….