Kefenlerden geçtim reklamlardan ve panolardan
Kefen deyince hemen üşüşür zihnime ölüm
Ben bir ölünün kuyusundan ip çektim babamın ölüsüydü en son
Başka bir iklimin adamıydı babam başka bir rüyanın
Başka bir adamdı, heybetli
Ve nurani bir yüzü vardı.

İklimlerden geçtim atlardan ve dönemeçlerden
Her şey yerli yerinde ve dengesi yoktu yaşamın

Türbelerden geçtim cami avlularından
O iklime can verilir can alınır her zaman
İnsandaki gerçeğe su serpip geçtim

Geçtim şehirlerden sahaflardan ve müzelerden
Etten ve kemikten geçtim

Bir ruhum kaldı yargılanacak
Beni yargılayın en insan tarafımdan
Beni yargılayın tanığı oldum çağın

Bir bilselerdi ışığa boğulurdu ruh ve ten
Tenden ve ruhtan da geçtim

Geçtim masalardan ve bodrum katlarından
Gökdelenlerden ve apartmanlardan
Tv ekranlarından sinemalardan gazetelerden
Ben upuzuuuun
Bir yolum insan ruhuna
Karmaşık ve çetrefil bir yolum ben

Bir insan bir insanı aldatıyordu şehirde
Geçtim oradan mezarlara vardım
Ben mezarlara vardımsa Tanrı’ya ve ruha da vardım

Geçtim metallerden internet kafelerden demir parçalarından
Kasabalardan geçtim tuhafiye dükkanlarından
Devlet binalarından parklardan

Geçtim dershanelerden okul bahçelerinden
Ben Akif’in ruhuna inandımsa kendime de inandım
Bir şey olsun ki kalkınsın ruhum
Bir şey.. bir ayna.. bir kalem.. bir kelime mesela

Dünyanın ruhunda gedikler açan
Geçilince evlerden bir kalbe varılan
Lirik değil ama epik bir duyuş olarak

Geçilince ruhumdan Tanrı’yı hatırlatan
Mizahtan uzak ciddiyete yakın

Ve böylece sömürgelerin ve emperyal güçlerin karşısına
Türk milleti olarak geçip de konuşayım

Geçtim tezgahlardan tuzaklardan cenklerden
Ruhumu kalkındıran ne varsa konuşayım
Bende taşan iklime
Yeni bir ruh olayım.