uzak ve silik bir hatıradan
deklanşöre ürkek basılmış yansıma
bütün cinnet çocukları kadar tedirgin bir silüet gibi çıktı karşıma
yazın son günleri büyük telaşe

neden ürkektim neden korkuyordum
baskın yiyen bir köy gibi böyle tedirgin
oysa çok uzaktım ateşe hep uzaktım ateşe
...ajanslarda acıyı söylüyordu güzel konuşan ama söylediği güzel olmayan kadın
bu su niye karanlık bu dumanda ne

yine ateş yine büyük infilak
kefenledim acımı o resimle gönlümde
...baskın yemiş köyde "başbağlar"lar
feryat diyemem bu acılı ezgiye
bir ben tutamam başımı ateşten yanan başımı

...sonra kent bahsi ışıklı mağaza
dehşetten bir mağara infilak olunca ölüm küçük bir kızın saçlarında
molotof kokteyli bu bu karışımı iyi öğrenin
çocuklar bu yüzyılı iyi belleyin
ölüm düştü bakın kardeşinizin saçlarına
...ve ağlayanı olmadı o saçları sevgiyle tarayandan başka

...ve ben deliydim ağlıyordum dönüyordum
anneme tutunuyordum sızıdan "ölmesin" diyordum
"ama saçları" diyordu annem susuyordum
dönüp canımın içine içine sokuluyordum
öpüyordum ateş değmemiş kıvırcık saçlarından
ve yüzümde gezinen parmak uçlarından
deliydim birgün ağlamaktı korkum
ah bu vasat zaman ah vakte düşen acı...

uzak ve silik bir hatıra
...baskın yemiş bir köy tedirginliği
köpek uğultuları tamamlıyor dehşeti
sonra kent ışıklı bir mağaza
dehşetten bir mağara biraz sonra ateş ve yanık
deklanşöre basan neden bilmiyor
...her resimde boynumun niye bükük ve saçlarımın dağınık olduğunu..............?