sabahları gülümseyen bir kız
saat yedi kırk beş gibi
köşeyi dönerken
kaldırımlar bahar ıslaklığında
güneşi görünce gülümsüyor sanki kız

şimdi en yakınımda
ve en uzağımda
güneşi emen bahar gülümseyişli kaldırımlar
bütün albenisiyle Ankara
işte yalnızlık, işte uzak, işte yakın

rüzgar yine denizden esiyor
hırçınlaşan mavilik
hayallerin bile çarpıp döndüğü dağlar

ve yağmur
toprak bereketleniyor
gök gürlüyor, gök ağlıyor
deniz hırçınlaşıyor, dalgalar kükrüyor

koşuşan insanlar var
hedefsiz
sisli sabahlarda kaybolan gençler
iskelede yağmur bekleyen çocuklar

her şey yakın, her şey uzak
karmakarışık eşya