kısa yazmak, kısasından anlatıp sonuca gitmek, benim benimsediğim; doğrusu yapmayı istediğim bir şey değil. çünkü kısa yazmanın bir hikmeti illa olacak, hatta aforizmatik bir sonuca ilerliyecek gibi bir takıntım var.

ama hacer nazan toy, kısa yazma işini kotarmış. şiir, bahsettiğim aforizmatik sonuca son dizesiyle ulaşıyorsa da bu şiiri zayıflatan bir durum değil, daha çok şiiri açan bir durum olarak algılanıyor.

şiirin bütününü türk şiirinin halihazırdaki ana damarına yakın dizeler oluşturuyor. bu söyleyişi diğer şiirlerinde de koruyabilirse şiirini çoğaltabilir toy.

"şarkı söylemeyi bilmeyen sessizlik, şimdi nerdesin" diye biten bir şiir yazmıştım. son dize, bana bu dizeyi de hatırlattı. iyi oldu.

selam ve dua.

Peki eksi birler nerede??? Sayıların sancısını çeken sonsuzluk da ne ola ki? Sonsuzluğu bir yerde bitirmişsek yapacağımız şudur:
Geri dönmeliyiz, eksilere doğru. Sıfırın altına inmeliyiz. Azıcık donmalı, azıcık yanmalıyız.
-1'lere söz hakkı tanımalıyız...
Yaşasın Eksi Birler

Sayı eğrisinin bize yakın kısmı doğru görülür; bizden uzaklaştıkça eğilir ve sonsuzda birleşir. Sıfırın başı ve sonu zaten gözümüz önündedir. Yani sonsuzun başı ve sonu... Arada uzun ince bir yol vardır. O yolda yürürüz ama bitiremeyiz. Acelemiz ne? Dünyada sıfırın bize yakın noktalarında yürüme fırsatını buluruz. Asıl yolculuk mutlu dirilişten sonra.
Şiir tohum gibi; güzel,kibar, lezzetli ama embriyosu yok. Nasıl filiz verecek?

"Dijital Müteşair!

Salih Cenap Baydar

Şairi değil belki ama müteşairi pek bol bir ülkeyiz. Doğru dürüst bir şairi okuma zahmetine katlanmadan şair olmaya çıkan müteşairlerin hiçbir kurala tabi olmadan, yazdıkları "modern" şiirleri okudukça aklımdan geçen şeyi nihayet gerçekleştirdim: "Müteşair Bilgisayar Programı!" Aslında yaptığım, ilk kıvılcımını Peyâmi Safâ'nın çok kıymetli bir makalesinden aldığım bir fikri hayata geçirmekti. Programım, "Şiir Yaz" düğmesine basıldığında, kelime bankasındaki çok sayıdaki sıfat, isim ve fiil arasından tamamen tesadüfi olarak seçtiği kelimeleri bir araya getirerek "şiir" yazmakta. Modernliği eksik kalmasın diye programımın kelime haznesini "uydurukça" kelimelerle doldurmayı ihmal etmediğimi de burada belirtmek isterim!

İlk taslaklarını javascript ile yazdığım programı ASP.NET ile son haline getirdim. Bakalım programımın yazdığı şiirler beğenilecek mi... Düşüncelerinizi, yorumlarınızı bekliyorum..."

bu siteyi mutlak ziyaret ediniz.

Salih Cenap bitirmiştir...

"Yazı"dan anlamayanın "yaz"ı da kıştır!

Türkçenin size sunduğu geniş imkan dolayısıyla bazen güzel görünen fakat tamamen kaygan bir zemin üzerinde duran ve erken yaşlanan bir prenses gibi yok olup gidecek söz kümeleri oluşturabilirsiniz. Hele ki edebiyatla olan bağınız belli bir sıradanlığın üzerine çıkmış ve zeka seviyesi olarak bazı çözümlemeleri yapacak ve bağları-taşı(n)maları- görünmez kılacak düzeydeyseniz.
Şiiri tüm azaları sağlam bir bünye olarak görünüre çıkarmanızdır sizin şiir yolundaki konumunuz. Tek bir zeminde toplanan ama farklı kollara ayırılabilen bir anlam akışı, sahih bir anlam akışı ve estetik bağlar (kimyacılar buna İyonik bağ desin Wanderwals demesin bence, gülüyorum) oluşturabilirseniz şiir adına bir yükü sırtlandığınız ve onu taşımak başarısında olduğunuzu kabul edebilirsiniz. Bilimin, matematiğin insana sunduğu olanaklar; onun şiir alanına da taşınabilecek bazı artı puanlar kazanmasıne yol açabilir. Ama sonuç olarak şiir adı altında matematiksel bir neticenin ya da denklemin görünümü olan ifadeler serdedebilirsiniz. Fakat yaptığınız iş bir çeşit hırsızlık ya da işten kaytarmak ya da görünmek arzusu/nefsiliği olarak kalır. Ve zaten titrek yanan mumunuz bir süre sonra söner.

Eskiler, ilimler ayrılmadan önce, mesela astronomi ile felsefeyi; tıp ilimleri ile matematik ilmini, edebiyatı birlikte yaşadığı için (en azından böyle yapabilen pek çok kişi olduğundan) bilim ve edebiyatın birbiriyle ilişkisini çözümleme noktasında daha imkanlı idiler. Mesela matematiği iyi özümsemiş biri iseniz bazı dergilerde yayımlanan bazı şiirlerin aslında çok deneysel ve bir işaret üzerinden yazılmış olduğunu görebilirsiniz. Şiir yazarken bilimden faydalanmak başka bir şeydir; şiiri tamamen kimya deneyi (yapıyor) gibi yazmak ve bunu yaptığını göstermeyecek ustalık peşinde olmak başka bir şeydir. Dediğim gibi matematiği, fiziği, kimyayı en azından bazı yönleriyle yaşamış/kavramış biriyseniz bazı şiirlerin aslında hiçbir işçiliğe tabi tutulmadığını, salt bir makinenin parçalarının birleştirilmesi gibi yazıldığını ve nihayetinde makinenin boyanarak parlatıldığını görürsünüz. Bu konunun daha genişçe ve diğer yönleri ile de tartışılması şiir adına edebiyat adına önemlidir diye düşünüyorum.

Matematik Öğretmenliği öğrencisi ve şiirle/şiirin hasıyla sıkı bir bağ kurmak isteyen biri olarak şunu da ifade etmek istiyorum:
Hacer Nazan Toy'un yukarıdaki şiiri, belki çok temiz bir niyetle ve içtenlikle yazılmış olabilir ama, çok deneysel olup burada yayımlanan diğer şiirlerin yanında zayıf bir görüntüde. Kısa şiir yazmak tartışması bir yana -şiirin bu yönü bir yana-, şiirdeki akış ve anlam gayet titrek ve parçalanabilir düzeyde bence.
Şiirde rakam kelimesini kullanmak kötüdür demiyorum; yan yana duran birkaç rakama bakarak onları kağıda yazmak şiir değildir diyorum.

Matematikteki +sonsuz ve -sonsuz'un kullanışlı ve doğurgan işaretler olduğunu biliyorum; ama bunun böyle bir basitlikle yazılmasına karşıyım. Birkaç sayıyı birlikte yazıp onların yanına dildeki karşılıklarını yazmak suretiyle oluşturulan söz kümelerine şiir diyemeyiz.
"Sayılar yalnız Bir'in kendi dalgalanışı / Sayılar kemmiyetin keyfiyeti anışı" diyor ya üstad Necip Fazıl.. mesela güzel diyor...

Son olarak İsmet Özel'in zaman zaman aforizma şeklinde dillendirdiği bir sözünü yazmak isterim:
Şiir, şairin neresinden çıkarsa okurun da orasına gider.