Asım Gültekin, “tam 12 sene olmuş” dedi. Koca 12 sene, amiyane bir tabirle “bizim cenahtan” bir mizah dergisi çıkmamış. Ramazan ayında “niçin bizim bağımsız bir mizah dergimiz yok?” diye Asım ile dertleşmemizi tuhaf bulacaksınız belki. Hatta camiada, meselenin iç yüzünü kafi miktarda kavramayıp, “Mizah” ile “İslam” sözcüklerini aynı cümle içerisinde kullanmaktan kaçınan arkadaşların olmasına veryansın etmemizi de… İşiniz gücünüz mü yok, daha “ciddi” işlerle uğraşın dediğinizi duyar gibiyim. Lakin mizahın ne denli ciddi bir mesele olduğunu atlamış olduğunuzdan böyle düşünüyor olmayasınız sakın.

Yüzüme bakın, gözlerimin içine! Ve suçlayın beni ihanetimle. Durmayın, affetmeyin, sakın merhamet göstermeyin. Dört tarafa parçalanan emanetimle ve ona karşı onulmaz ihanetimle, yargılanmak istiyorum! Cezamı çekmek, biletimi kesmek ve kandırılmışlığımı bahane etmeksizin, sığınmaksızın cahilliğime; düşüncelerinizin giyotinine yatırıyorum boynumu. Her müntehir kadar suçluyum. Kendimi bilemedim, sergüzeştim hüsranla nihayet buldu. Bana oyunlar oynadılar, ağaçlar kestim, ormanlar yaktım, kedere güç yetiremedim. Hep bir son anı olsun istiyordum hayatımın ve buna tanıklık etme şansını inisiyatifimde bulundurmayı isteyecek kadar bencildim.

Vedat Aydın’ı yakinen tanırım. Çok kıymetli, kadirşinas bir ağabeyimdir. Onun, daha ilk tanıdığım andan beri, kalubelada yemin verirken yakınımda olanlardan biri olduğuna inandım. Gözlerimiz hep aynı tarafa bakar.

Vedat Aydın’a…

seni, izin ver, tumturaklı bu yerden
banknotlarla bankaların ünsiyetiyle
kurulu düzenlerin ortasından alayım
ve tozsuz raflarından birine koyayım
kalbime seni… izin ver!

Mitsuko Uchida, dünyanın en iyi klasik piyano yorumcularından biri. Bazı müzik otoritelerince: “Günümüzün en büyük klasik piyanisti” olarak adlandırılıyor. Oldukça mütevazı bir yapıya sahip. Kendisine yapılan onlarca daveti saklı bir incelikle reddediyor. Bütün röportaj tekliflerini reddederek müzik endüstrisinin bir piyonu haline gelmemeye özen gösteriyor.

“Hâlbuki korkulacak hiçbir şey yoktu ortalıkta
Her şey naylondandı o kadar” Turgut Uyar / Geyikli Gece

Nuri Bilge Ceylan, dördüncü uzun metrajlı filmiyle karşımızda. En son “Uzak” filmi ile Cannes Film Festivalinde en iyi film ödülünü almıştı. İklimler filmi de, bu sene Zeki Demirkubuz’un Kader filmi ile Cannes’a giden iki filmden biriydi.

“Marifetli Hokkabaz, başını kaldır da bak!
Gökte bir oynayan var, yıldızlarla kaydırak…” Necip Fazıl Kısakürek

Cem Yılmaz’ın; sinema adına ortaya koyduğu yapıtlarının ne denli kötü yapıtlar olduğunun ayırdına varması, sahip olduğu yüksek benliği itibarı ile, en azından çok yakın bir zamana tekabül edeceğe benzemiyor. Daha evvel de G.O.R.A.’da ortaya konulan performansın, sanata müteallik öğeler içermemesi hususunda aldığı eleştirilere içerlemişti Yılmaz.

"Hazreti İbrahim’in evi yanıyormuş. Bir karınca taşıyabileceği kadar suyu sırtına yükleyip var gücüyle yangına doğru koştururken, onun bu halini gören karga alaycı bir tavır takınıp; “O taşıdığın su ile yangını söndürebileceğini mi zannediyorsun?” diye sorunca, karınca kan ter içinde şu cevabı vermiş: “Olsun! Tarafım belli olsun!”.

Hakan Albayrak… Yazacaklarımı, bu güzel insana yakın duruşumdan ayrı tutacak bir objektifliğe vardırabileceğimi

dün geceki lodostan payımıza bu kıyı
iki gemi başladık, iki gemiyiz hala
güverteden güverteye gözlerimiz var idi
güzel gidiyordu denizle trampana
senin sancağında benim iskelem
benim sancağımda senin iskelen

I.

ardımda birikiyor çıktığım basamaklar: demek ki gidiyorum!
bütün sözleri yuttum, konuşmam uzaktan ve çizgili
anlıyorum veda yok, bittiğim yerden başlıyorum sürekli
çünkü alıp geldiği yerden konuşmalarını
gittiği tarafa doğru konuşuyor her şey
bu yüzden üstümde suskun duruyor sırtım
göğsüm bu yüzden kafesli!