Başlıkta dizgi, düzelti yanlışı yok. Belki eksiklikten sözedilebilir: Nakşibendî tarîkatı dervişânından yazar şair Nuri Pakdil!

Evet, ünlü yazar Pakdil’in dervişliğinden sözetmek hoşuma gidiyor. Bazı somut işaretlerden de yola çıkarak sezgisel bulguculuk yöntemiyle ulaştığım kimi sonuçları paylaşmak istiyorum.

İlkin değerli yazar Nuri Pakdil’in geçtiğimiz aylarda (Bu yazı 3 mayıs 1997’de Selam Gazetesi’nde yayımlanmıştır. Edebiyat Dergisi Yayınları’nın yeniden faaliyete başlamasının tarihi ise 28 Şubat 1997’dir)

Şeker pancarından kağnı, karpuz kabuğundan teker

Beş yaşına kadar hiç oyuncağı olmamış çocuklardanım. Yalnız, Hafız Dedemin kucağına çıkıp sarığını çözdüğümü, düzgün taranmış, uzun, güzel sakallarıyla oynadığımı, dedemin de bana takılma yollu “kucağımıza oturup sakalımızı yoluyor” dediğini hatırlıyorum. Bu benim aynı zamanda ilk öğrendiğim deyimdi.

Evlerde, aile içinde, yahut misafirlikte eşle dostla içtiğimiz çaydan farklı yanları vardır kahvede içilen çayın. Kimi buruk ve acıdır, akşamdan kalma olduğunu mideye bir yumruk gibi inerek haber verir. Kimi karbonatlı, kimi deterjan kokulu, kimi klor tadında.

Yine de muhayyilemizde sıcak buğusuyla hâleli bir ışıltı olarak yer eden çay, genellikle sakin ve küçük kahvehanelerde içtiğimiz çaydır. Özellikle yalnız isek, kederli isek, hüzün ve ümit bizimle ise.

Bayram O Bayram Ola!

Bayramlar, sosyal hayatımızın olduğu kadar kültür hayatımızın da canlanıp hareketlilik kazandığı fevkalâde günlerdir. En temel sosyal motifi barışma ve buluşma olan bayramlar, türkülere de daha çok bu yanıyla yansımıştır.