ölümü kucaklayan şehid!
anlat ölmeden ölmeyi,
anlat ölümü öldürmeyi...

sabah ezanı hangi iklimlere varır
söyle yoluna kaç melek kanatlanır
dudaklarında Hızır ın bengi suyu,
söyle kim kazdı göklere dipsiz kuyuyu...

Çok sık rüya görürüm. Hemen her gece...

Rüyamda yaşım 11 bilemediniz 12. Üsküdar imam hatipte okuyorum. O zamanlar şimdiki binasında değilmiş, nam-ı diyar toptaşı cezaevinde imiş Üsküdar imam hatip. Hapiste okulun ne işi var diye şaşırmıyorum. Hani rüyada şaşırmaz ya insan hiçbir şeye. Bu şaşırmam gerekip de şaşırmadıklarımın ilki ve en küçüğü rüyamda.

Okul çok kalabalık. Bu yüzden sabahçılarımız, öğlencilerimiz var.

Saçakları hep kuş cıvıltıları ve balkonları ince demirli...

En güzel ev benim evim. Kocaman bir bacası uzaklardan dumanı görünen. Denize sıfır manzarası ve az ilerisinde çamlar,selviler. Camiye beş dakika ve cuma ezanları hep düetle dinlenir. Bir baktın mı minareleri saymak güç tek seferde. Şehrin orta yerinde, en ortadaki şehrin en kalbinde. Göklerden ilişmiş sırma köşktür benim evim.

sükuta uyanmış akşam kızılından
vuslata ısmarlanmış aydınlıktan
semahı durmuş zamandan
gökleri ıslanmış hicrandan
sesini sayıklayan rüzgardan
seni çeken candan
alacağım var
yürek titreten aşktan...