Allah kimseyi Türklük gurur ve şuurundan, İslam ahlak ve faziletinden ayırmasın gardaş. Bütün mazarratın gaynağı bu undelerden -unde miydi la, umde miydi la, neydi la- ayrılmaktan ötürü kaynaklanmaktadır gibi bir hissiyatın insanıyım.

Sene, 1987 yahut 78; biz belde çakar almaz gomanist avına çıkmışken rahmetlinin bize “ne parkelamı ulan” diyerek ayar verdiği günlerdi. Biz o zamanlar -biz dediysem bizim Ökkeş, Mehmet Ali, Abdullah falan. Bana “reis” diye hitap eden tayfa la işte - “Alayına İsyan, Ölümüne Ötüken” diye bir dergi çıkarmayı kuruyoz gafada.

Gardaş la. Ben bu araştırmacı mı soruşturmacı mı ne, ona ayar oluyom. Eski gomanistlerden zaten bu la. Biz bunu 78’lerde, 75’lerde; Yusuf, iyi dinle lafımı. Kurtuluşun köşede gardaş, siyasalın aşşaasında; sıkıştırıp kafa göz dalmadık da ondan oldu.

Cemaat Buluşmasında Neler Yaşandı Neler

Buluşmaya sehven katılan bendeniz Angaralı Mustafa olay yerinden bildiriyorum:

Dün akşam Cemaat toplantısındaydım gardaş. 1972’de Site Yurdunda yaptığımız toplantılar geldi aklıma vallaha. Hep birlikte toplaşır, sabahlara kadar Nihal Bey’in kitaplarını okurduk la. “Nihal Bey kim?” sorusunu sormaya yeltenen canına susamış arkadaşların listesinin icabına akabinde bakacaz.