Gerçek anlamda İran’da siyasi düşüncenin ve aydınlanmanın en büyük temsilcisi Türklerden Seyid Cemaleddin Esedabadî (Afganî) olmuştur. İttihat-i İslam (Panislamizm) akımının kurucusu olarak bilinen Cemaleddin Afganî İran ve Yakın Doğu İslam ülkelerini yakından tanımakta ve Avrupa aydınlanma görüşlerine vakıf biriydi. Özellikle, Mısırlıların İngiliz sömürüsüne karşı Arabî Paşa liderliğindeki milli mücadelesinde ve İngilizlerin Hindistan’daki müstemleke zulmüne karşı çıkan ayaklanmalarda Afganî’nin görüşleri belirleyici olmuştur. Afganî, İslam lehinde bir sentezden yanaydı. Mülküm Han ve Sipehsalar gibi, tümden Batı merkezli bir aydınlanmayı kabul etmiyor, özellikle İslam’ın manevî değerlerine büyük atıflarda bulunuyordu.

Osmanlı’nın son dönem tarihi; Batı etkisinde etnik uyanışlarla dolu ekonomik ve siyasi krizlerle, dini, kültürel ve politik arayışlarla renkli bir görünüm içermektedir. Bu olayların büyük bir kısmı fikri cereyanların en üst noktada seyrettiği yıllar olan Sultan II. Abdülhamit Han (1876-1908) döneminde cereyan etmiştir. Bu dönemde Osmanlı aydınları devletin bekası için benimsedikleri Osmanlıcılık, İslamcılık ve Türkçülük şeklinde tasnif edilen üç temel düşünce ile Sultan Abdülaziz (1861-1876) döneminden itibaren Osmanlı siyasi yönüne şekil verecek ve devletin ana politikasını oluşturacaktı.

kötü ışıkladındırılmış bir vitrin var. içeride sadece ölü çocuk olmasını umursayan müşteriler var. dışarıda sadece çoğu arap çoğu türk çoğu insan yani eninde sonu hep insan var. ramallahta ali var, ustamın kızına bakarım diyen şair var. o topraklara öyle yakışır ki top mermileri, geceleri gökyüzü ışıldar, gündüzleri bir sürü şiir var. gündüz de olsa, gece de olsa hanzala var. bir tek hanzala var. o cesetlerin bizim için önemli olması sadece çocuklara ait olduğundan mıdır nedir, çok çocuk cesedi var. o çocuklar yerine babalarını defnetseler iplemeyecek dimağlar var.

I. Fakat sen
Hep karşımda kalan
Ağzı ağzımdan alınan
Paylaşılmakta olan (... Ve Çocuğun Uyanışı Böyle Başladı s:184)

II. Aşk psikolojisinin en dikkate değer taraflarından biri, tanımadan başlamasıdır der Ahmet Hamdi. Aşk bu, temeli salaklığa dayanır diye eklerim ben. Aşkın başlangıcında taklit hissinin yoğun olduğuda söylenir. Aşkın devamında taklit yerini kendine benzetmeye bırakır derim ben.

Klasik bir soruyla başlayalım ; Tiyatroya ilkokul ikinci sınıfta başlamışsınız, bu kadar erken bir yaşta sizi tiyatroya kim itti?

Kimin iteklediğini bilmiyorum ama Muammer Karaca benim dayım. Öğretmenim bunu biliyor olmalı ki genlerimde tiyatro yeteneği olduğu düşüncesiyle bizi Bilgehan diye bir arkadaşla kardeşlik, arkadaşlık üzerine iki kişilik bir oyunda oynattı.

Ölüm her zaman derin ve manalı bir hadisedir. Hayat mucizesinin hakiki kilidi odur. Ölümsüz olmanın sırrı "toplum" olmakta yatar. Cemaat'te , toplulukta fert gibi ölüm yoktur , süreklilik vardır. Çünkü toplum hayatı, kendisi için olduğu gibi fert içinde ölümü yener.

/oh olsun bana/

" aşkın muzaffer olduğu yerde artık mücadele yoktur! "

bu gün günlerden dün.. sizin orda günlerden ne acaba. uzakta , çok uzakta değilim. cup diye dalacak kadar yakınım hayatına aslında. itiraf edemeyecek kadar üşüyorum. bari sen sonradan birazcık mutlu olsan , bari okumasan beni diye tedirginim. beni sormazsın bilirim ama sevdiğimi de hiç bilme isterim ben. olsun , sen böyle güzelsin.

I.

"sen..duam.."

/şu uzun gecenin gecesi olsam , sılada bir evin bacası olsam../

Mektuplar yazıyorum sana , gece karanlığının yüzünü yırtar gibi. Elime yüzüme hüzün bulaştırıyorum , dualar ediyorum , dilimde ömrümün