Kitap Adı : Menekşeli Mektup
Yazar : Mustafa KUTLU
Yayınevi : Dergah Yayınları , 2.baskı , Eylül 2006
ISBN : 975-995-044-8
Türü : Hikaye
Sayfa Sayısı : 161

Kitap ismini mürekkep olduğu üç hikayenin ilkinden alıyor. Bu hikayeler sırasıyla ;

Menekşeli Mektup (sy.7 - sy.81)
Hacca Gidebilmek (sy.85 - sy.138)
Kar Üstüne Kan Damlar (sy.145 - sy.161)

Kitap Adı : Saatleri Ayarlama Enstitüsü

Yazar : Ahmet Hamdi Tanpınar

Yayınevi : Dergah Yayınları , 10.basım , Ekim 2005

ISBN : 975-7462-37-3

Türü : Roman

ÖZET

Yaklaşık bir aydır tuti-i mu’cize gûyem cümlesi aklımda dolaşıyordu. Derken Türk San’at Musikisinde görüyorum. Zeki Müren seslendirmiş, Itri bestelemişti. En iyilerden bir ekip çalışmasıydı bu. Öyleyse Itri bestlemeye Zeki Müren ‘de seslendirmeye layık gördüyse bu eser boş değildi. Edebiyatçı bir arkadaşımdan Nef’inin bu gazelini duyup duymadığını sordum. Duymadım, ama senin için bir bakayım, dedi. Araştırmasını yapıp sonuçları yollayacaktı.

Dün haberlerde seyrettim.TDK sözlüklerden kadına hakeret saydığı ifadeleri kaldırıyormuş.Sebebi ise adı üstünde hakaret.Sonra mikrofonu Abdüllatif Şener’e doğrulttular ve fikrini aldılar.A.Ş. de yapılan çalışmanın doğru olmadığını belirtti.Olay özetle bu.

Üniversitede ikinci (2) sınıftayız. Dersimiz Türk Vergi Sistemi. Hocamız cezalardan bahsediyor. Vergi borcunu yatırmayan mükelleflere bazen meblağın cüz’iliğinden ötürü cezası tebliğ edilmiyormuş. Atılan taş kurbağayı ürkütmüyor kabilinden devlet cezayı affa gidebiliyormuş fakat genellikle bu olmuyormuş. Devlet kendisine 1 ytl borcu olan vatandaşa 2 ytl posta masrafı yaparak cezasını tebliğ ediyormuş. Çoğu zaman gazetele sayfalarında ironik bir şekilde eleşitirlen bu vak’aları devlet görmezlikten mi geliyordu? Yoksa bu davranışın arkasında muhkem bir bilinç mi vardı? Sınıftan arkadaşlarla bu konuda tartışmaya tutuşuyoruz.

Geçen gün aklıma okulda geçen günlerim geldi. İlkokuldan üniversiteye uzanan en güzel yıllarım. İşlevselliğini,varoluş sebebini, hayatımdaki katma değerini sorguladığım senelerim. En güzeliydi belki de ilkokul. Okumayı öğrendiğim, dört işlem yaparken parmaklarımı kullandığım, nasıl dünyaya geldiğime dair ilk soruyu sorduğum, güneşi portakala ampülü armuta , beyini cevize benzettiğim fakat stresin ne olduğunu bir türlü anlayamadığım yıllar. Ali’nin sürekli ata baktığı, Işık’ın hep ılık süt içtiği, Ömer’in se mısır yemekten bıkmadığı yıllar.

Geçen akşam komşumuzun çocuğu yapamadığı ödevi için yardım istemeye geldi. Buyur ettik, hoş beş faslından sonra çekinerek ded ki : Abi hocamız kompoziyon yazma ödevi verdi, konu da şu : “ Hayatta en hakiki mürşid ilimdir”

Dedim ki : Neresini yapamadın?
Dedi ki : Hiç kompozisyon yazmadım abi daha.
Sordum : Kompozisyon ne demek biliyor musun?
Cevapladı : Hayır abi ,ayrıca bu sözün ne anlama geldiğini de bilmiyorum.
Devam ettim : Bu söz Atatürk’ün canım.

İşte buradayım.Tevhid Dağı'nın bir basamağında, Hayret Yaylası'nın kenarındayım... Hayret Yaylası göz alabildiğine uzanıyor, sevincim onsekizbin alemde yankılanıyor..
Ve Hayret Yaylası'nın ortasında, volkanik bir kraterin bir ağzında, masmavi sularıyla Aşıklar Gölü görünüyor. Aşıklar Gölü'nün ortasında Velayet Adası var.

Diziler... gayrı resmi gündemlerimiz. Artık köy konağı inşaatlarından bile "Asmalı Konak" diye söz edildiği ,bir kanalın çok izlenen bir dizisinden haftalık 4.5 milyon dolar kazandığı, dizilerin mekanlarına(örneğin Kınalı Kar dizisinin çekildiği Bursa-Cumalıkızık köyü veya Asmalı Konak'ın çekildiği Kapadokya yöresi)gezilerin düzenlendiği kısacası kurgu hayatın gerçek hayatı çok çok etkilediği bir ülke. Burası Türkiye, hayatımız ise dizi...

Öyle sıkıldım ki dünyadan bunu kelimlerle anlatmaktan acizim..

Işıl ışıl yanan şehirler,dubleks yollar, şatafatlı alışveriş merkezleri, debdebeli evler, serinin son sürümü arabalar,değerine paha biçilemeyen tablolar, birinin karı benim zararım olan egzoz, muhterislerin kan üstündeki tahterevanı, tanımadığım insanların bakışları, dostlarımın vefasızlığı, eşimin aldatışı, uyanıkların aldanışı, ve 'artık yeter ' diyen iç çığlıklarımın beni sıkışı...

Doktoramı tamamlamadan, bir lokma bir hırka deyip düşsem yollara diyorum..