İki yıl önce idi Konya'dan Ankara'ya giderken yol kenarında üstünde uçak resmi olan üçgen trafik levhaları görmüştüm.
Dikkat Alçak Uçuş yazıyordu üstlerinde!
Konya ovasında nicedir eğitim uçuşu yapan İsrail Jetleri idi sözkonusu olan ve dayandıkları ikili anlaşmalar Refahyol hükümeti zamanında imzalanmıştı.

Yine böyle Mayıs ayı idi yıl 1985 daha doğmamış belki bu yazıyı okuyacaklardan bazıları. Ben daha 1 yaşındayım cemaatte. İbrahim Sadri'nin Aykırı Gece Karşılamaları adlı oyununu İnsanlar ve Soytarılar olarak çalışmış tembelliklerin vurdumduymazlıkların, gecikmelerin arasından ama genç umutlarla geçerek sergilemenin eşiğine gelmişiz. Oyundaki şarkıları- ki o zaman marş diyoruz bunlara Tepki Amca'yı üstümüze saldırtmamak için-, Necati Abi'nin plastik poşet imalathanesinde çalışmışız. Çünkü aylar sürenen sürünen provaları yaptığımız İlim Yayma'nın izbe oyuğundan atılmışız. Yurt Müdürü'nün "Ben yurda saz soktu deditmem" feryadından ötürü. E biz oyunu 1 kez bahçede oynayacaktık bir de Ferhan Şensoy bedava verdi Beyoğlu Küçük Sahne'de.

Sağolsun hocalarım, berhudar ola ustalarım kimi bilerek, farkında olmadan da kimi bi dolu bişeyler öğrettiler 37. yılını yaşamaya çalıştığım şu mesleğimde. Birikenler, gıdım gıdım dağarcığımıza eklenenler, süzülüp durulup apaçık kıstaslar olup kazınıvermişler yüreğimize, ölçülemeyecek Cigabayt cesametinde dosya oluşturup yüklenmişler belleğimize.

Hele bu ilkelere özlü güzel bir söyleyiş bulduk mu, değme gitsin keyfimize. Mesela:

Aferim doğrusu bizim en fazla müsaadeye mahzar Doğubeyi'ne! Bana yıllar önceki Rutkay'ın sözlerini anımsattı. Geçenlerde de benim için: 'Tanı­rız, döneklerdendir, tarikatçı olduktan sonra hangi çevrelerle ilişki içine gir­diğini de biliyoruz" demiş ismi Aydınlık herşeyi Karanlık Resmi Bülteninde.

"Biz sermayeciliğe, sömürüye, emperyalizme o zaman da karşıydık şimdi de. Keskin solculukta önde gitmeyi kimselere bırakmayan, Biz Devrimi Çok Sevmiştik velakin Elveda Başkaldırı deyip bizzat kapitalist olan, dolarla maaş alanlar arasında arayın dönekleri. Ya da tıfıl çocukları pek kızıl Mao'nun Uzun Yürüyüşü'ne çıkarıp yol Merkez Garnizonu'nun içinden geçerken yav­rucakların eline M. Kemal posterleri dillerine 10. Yıl Marşı iliştiren isminden başka hiçbir şeyi işçi olmayan size ne demeli?

Yine Berlin'deydim.. bu kez Noel'de. İnsanoğlu ne gülünç, zavallı fonundan. Her işin, malın başına Xmas(*) sıfatını eklemiş Almanoğlu. Ya Bizimkiler'e ne demeli? Noel Dönercisi başkentin birden fazla pazarında kesip duruyor.

İki yılı aştı Irak Katliamı arifesinden beri Amerikan İngiliz ve İspanyol filmlerini izlemiyorum.Türk filmlerine dadanmamın minik bir destek iç rahatlatıcılığı da yok denemez. Ancak esrar dumanından perdeyi görmek ne mümkün. Artık raslantı denmeyecek yoğunlukta bir uyuşturucu/uyarıcı muhabbeti /keyifi filmlerimizde.

Bu emaili ibret olsun diye ben ekledim. Kendini Müslümanlar'ın sözcüsü ve öncüsü sanmanın vardığı hazin noktayı görüyor musunuz? Yer ve kişinin ismini ben sildim kısmen. İlan edip bana kazandırdığı sevaptan mahrum olmak istemem. Kardeşler bu kişisel bir saldırı değil Müslüman izleyici ile şunca yıllık sanat çabamızın arasını açmaya yeltenme. Ve sizden de bir tepki gelmezse hakkettiğimi düşünüp ayrılırım Cemaat'ten.. com uzantılı olandan tabii.

--Bu yazıda kullanılan yasak kelimelerin gerçekle ilgisi yoktur.Kör raslantıdan ibarettir.--

Telesekreterde bir mesac;
**Abi uzun zamandır görüşemedik, bir konuyu konuşmak istiyordum şirkete gelir misin?
Uzun zaman dediği bir dünya var arada! Bıraktığım Eski' ye ait bir tanışıklık! Sinematek'e karşıt kurulmuş ürün fakiri Genç Sinema mensubu Ermeni veya Rum idi tam çıkartamıyorum! Merak, gittim!

Bu 6 yıllık bir yazı.. camiada yeni 2 TV hazırlığı üzerine tek kelimesine dahi dokunmadan yeni yine yeniden

Kanal Yedi Genel Sanat Yönetmeni ve Sn.Daire Başkanları'na söz vermiştik sürdürüyoruz, yoksa Kayseri'den döndük yatağa düştük ki yazı yazmak Çin İşkencesi gibi. Kaldı ki muhatap keyif verecek cesamette hiç değil.

Ama söz vermişiz! Biz devrigafletimizde bile bir gıdım sapmamışız sözümüzden.

Bünyamin Yılmaz / Oyun İçinde Oyun

Sahne bir

Ünlü bir tiyatrocunun, odasında oyuncu arkadaşlarının yanısıra bir de 'devamlı' misafiri var. Misafir sanatçı çok neşeli ve hararetle bir şeyler anlatıyor ve birlikte gülünüyor: Benim adımı İslamcıya çıkardılar. Kendilerinden zannediyorlar. Olur mu kardeşim, olur mu? Karşı tarafta inanmaz tavırlı bakışlar. Vay be, olmaz tabi kardeşim olmaz...