"Artık bir şeyler söylemeliyim. Bilinmeli. Kanguru yürüyüşü hükmünü de iktibas etmeli, adı üzerine yeminden. Mesela şunu bilin: Hiçbir şey değilim. Şunu da söylemeliyim: Hiçbir şey olmayacağımı. Ve yüksek müsaadenizle ah dağında yangın olduğunu bildirmek isterim, hiçbir şey adına.

Rabbim…
İnanmak istemiyorum kuşların terk ettiğine, bahçemi. "

Sadece başka birine ait olan bir yazının bir bölümünü iktibas etmek istedim.

Dogrusu dokunakli satirlar. Bir halet-i ruhiyenin bir anlik forografi. Ama sormadan edemiyorum; Simdi ne anladim ben bundan? Gerisi nerede? Bu ruh halini dogruan etkenler neler? Belki bu lirik, kuvvetli metaforlar, imgelerle dolu yazinin biryerlerinde sakli bunlar da benmi desifre edemdim? Benim gordugum bir sahne, bir hikaye degil; bir tahlil hic degil. Yorumum insafsizca geldi ise bir de bir hanima da bir erkegi elestrirken gosterdigim "tavizsizligin" aslinda onun entellektuel kisiligine saygi olarak ta aliglanabilecegini hatirlatmak isterim. En azindan benim niyetim bu.

Saygilar

Bekir L. Yildirim

her zamanki gibi güzel bir yazı yazmışsın aysun yollardagezer.
''Yere bakarak yürüyorum.''
Yere bakıp yürek yakmıyorsunuz değil mi?
Şaka bir yana, yazdığın yazı güzel.
Tebrik ederim.

Yunus'un "Senin yüzün yerde gerek/Sana rahmet yerden yağar" mısralarını hatırladım. Müslüman terbiyesiyle büyümüş insanların hepsinin kendilerinden izler bulduğu, gerçek ortak bir "ruh hali"ne işaret eden hoş bir yazı.
Dedemden aldığım o terbiyeyle gençliğimi başı yerde geçirdim. Öyle ki bir keresinde halam, aynı kaldırımda karşımda bitmiş, niye beni farkedince başını yere eğdin, görmek istemedin, diye azarlamaya kalkışmıştı. Oysa ben sadece herhangi bir kadın geliyor algısıyla ve adeta refleksif olarak başımı indirmiştim.
Üstad Bediüzzaman'ın "Güzel gören, güzel düşünür; güzel düşünen hayatından lezzet alır" sözünü şiar edinmek gerekir. Haram olan her şey çirkindir de. Gözü çirkinlikten korumak, "göz değmemiş, tertemiz" tutmak günümüzde her babayiğidin harcı değil.
Bize göre çok daha tertemiz olduğuna inandığım eskiler, yüzdeki göz izini dahi farkederlermiş bu yüzden.
"Yüzünde göz izi var
Sana kim baktı yarim"

sevgili yollardagezer inşallah yolun bir günde mekkeye düşer. o zaman senden 'yüz' lerle ilgili bir yazı daha bekleriz. orda erkekleri ayakkabılarından değil ihramlarından tanırsın. kadınlar daha bir insan görünürler gözüne. her ne kadar buralarda yere bakan bir baş taşısan da orda bunu pek başaramazsın. elinde değildir her yüzde bir anlam ararsın ve bulursun da. kabe hep bakış ister gözlerini ondan alamazsın, tavaf ettiğin insanların yüzlerinde görülmesi gereken birçok ifade vardır. kabeye yüzlerini dayayıp ağlayan insanların samimiyeti seni derin bir hüzne sevkeder. mekke sokakları canlıdır hep bir heyecan taşır içinde. mekanda güvenin ne demek olduğunu anlar benim gibi gece yarısı kabeye gidersin. orda başlardan bir baş olmak seni rahatsız etmez herkesle manevi bir birliktelik yaşamaktan huzur duyarsın. safa ve merve arasında gider gelirken insanların yüzlerinde hacerin çaresizliğini ve teslimiyetini ararsın orda. gidenler gelenlere gelenler gidenlere bakar. yüzler tek tek yüz olmaktan ziyade bir inanç bütünlüğünü yansıtır sana. hasılı dünyada bakılası yüzler de vardır. belki dar bir mekandan bahsediyorum ama inan buraya yansıttığı birçok anlam var. zaten anlam çoklukta pek bulunmuyo.

selam ve dua ile