2002 yılının başları. Hevesli.com'u tavsiye etti bir arkadaş. Septik bir insan olduğum için siteye girmedim. Tekrar söyledi siteyi. Sonra birlikte girdik siteye. Mayıs ayı gibi üye oldum Hevesli.com'a. Üye kavramı yoktu orada "Hevesli" diyorduk birbirimize. Daha çok bir arkadaş grubu sitesi niteliğindeydi. Şadan Ercan'la o site aracılığıyla tanıştım. İlk mesajlaşmamızda bana "hanımefendi" diye hitap etti:) Yazı tarzımdan olsa gerek:) Hevesli çok uzun sürmedi. Kasım sonunda kapandı. Hevesli'den çok şey öğrenmiştik, iyi bir siteydi bana göre. En önemlisi sıcak bir siteydi. Şadan Ercan "Hevesli" kapanırken "Dostluğumuz ömür boyu sürecek" demişti bana. Sonra "hevesli mail grubu" vasıtasıyla yazışıyorduk. 2003 yılı ocak-şubat aylarında "ABD-Irak Savaşı"na ramak vardı, Ahmet Hakan Coşkun "Müslüman solculuk" kavramını ortaya atmıştı, mail grubunda bunlar üzerine yazdık. Nisan aylarının sonlarında Şadan Ercan bir site projesinin olduğunu haber verdi. Oldukça heyecanlanmıştık arkadaşlarla. Mayıs ortaları gibi Cemaat.com güneş gibi doğdu. İlk başta "bu isim ne yaaa!" dediğim çok oldu. Sanal cemaat sanal mürit getirir dedik:) Hevesli.com'da üyelere "hevesli" diyorduk, burada da "mürit" deriz diye epey geyik muhabbeti de yaptık. Şadan Ercan attığı maille sitenin misyonunu bize kısaca anlattı. O zamanlar sitenin yöneticileri olarak başta Irgatbaşı Şadan Ercan ve moderatör olarak ben yani F.Bilge, Simurg, j_belbo ve HaticeVera vardı. Bir gece sohbetci.com'da bir chat odasında buluşup Cemaat.com için neler yapabiliriz diye konuşmuştuk. Çok keyifli bir geceydi:) Aramızdan ayrılanlar oldu, haftada bazen iki-üç yazı zor geldi siteye, her yazının altına yorum yazdık çoğu zaman siteyi ayakta tutmak için... Ama güzel keyifli günler yaşadık.

2004 yılı Mart ayında Birinci İstanbul Ziyaretimde zat-ı şahaneleri ile tanıştım. Selim abi ile birlikteydik biz. Şadan Ercan geldi, Selim Abi ile kucaklaştı Fatih nerde diye sordu, hâlbuki yanındaydım Selim Abi'nin. Gülümsedi, "--Pek ufak tefekmişsin, senden ancak play-maker olur" dedi:) Şadan Abi'nin eşi de zaten "--Çoluk çocukla mı geziyorsun" demiş. Eyvallah:)

İkinci ve Üçüncü İstanbul ziyaretlerimde de kendisiyle görüşmekten büyük onur duydum...

Şubat 2005...

Geçmişi düşünüyorum. Her şey boğazımda düğümleniyor...

Üç yılı doldurmuş bir dostluk, dostluktan öte bir kardeşliğimiz var. Neler başımıza gelmedi ki! "-Allah selamet versin" dedik çoğu zaman. Yorum zenginliği olsun diye ikişer üçer nickle yorum yaptık ilk başlarda. Siteyi arama motorlarına ekledik. Bilumum mail gruplarında yazdığımız her mailin altına "Cemaat.com" linkini iliştirdik. Zaman zaman ümitsizliğe düştük ama yılmadık hiçbir zaman... Şadan Ercan'ın dediği gibi Selim Şevkioğlu en bunalımlı dönemlerimizde bize güç ve soyadı gibi "şevk" verdi, Yusuf Armağan'la daha da güçlendik ve soyadı gibi bize "armağan" oldu. Ve sitede yazan yorumlayan diğer bütün arkadaşlarla bugünlere geldik.

Şimdiki zaman...

1300'e yakın üye sayısıyla, sürekli güncellenmesiyle, gündemi yakından takip etmesiyle ve "Orijinal Fikir, Farklı Kalıp" sunmasıyla özgün bir site Cemaat.com. Yada Tarık Tufan'ın deyimiyle "Bizim Mahallenin Sitesi".

Bendeki Şadan Ercan tanımına gelecek olursak; "İlk başlarda ne yaptığını anlayamadığım, sonraları içindeki çocuğun farkına vardığım, her aklıma geldiğinde tebessüm ettiğim, tebessüme ihtiyacım olduğunda masaüstüme baktığım yüce insan."

Kalplerimizi yakınlaştıran Allah'a hamd olsun.

Son sözü de Melike için söyleyeyim: İyi iş çıkardık ortak:)

Bu kadar güzel, eğlenceli ve bilgili:) bir söyleşinin ardından nedense hüzünlü bir yorum yazmak istiyorum. Ama yok ağlatamazsınız beni:) Eskilere gidiyor aklım durmadan, daha eskimemiş olan eskilere... Cemaat.com'u tanıyalı ne kadar da az zaman oldu. Sanırım Ağustos 2004'te tanıştım, 6 ay olucak. Cemaat.com'un benim için ne anlama geldiğini anlatmam o kadar güç ki sayfalarca yazmam gerekir.
iç ses: Abartmıyorum:)
Her şey bu güzel insanın benim web sitemi beğenip önce "Büyüteç" kısmına sonra ise "Komşular" bölümüne eklemesi ile oldu. Daha önce ekleyen olmamış mıydı sitemi sanki tam tersi bir çok blog sitesinde linkim vardı hiçbirini umursamadım ama bir adımın atılması gerekiyordu. Melike'nin de kalkıp kendi adımını atması geç olmuştu, hayırlısı böylesi oldu. İyi ki de oldu:) Bir yere bağlı kalamayan, bir orada geziden, sıkılan sonra başka mekanlara göç eden ben uzun soluklu bir maceraya başladı işte. Macera diyorum çünkü ekşınsız gün olmuyor yahu:) Sonra üyelerini tanıdım tek tek. İlk tanıdığım kişilerdendi Şadan Abi, belki hatırlamaz o günleri ama Fikir Dünyası'nın Sempozyumu'nun olduğu tarihlerdeki tavsiyeleri, öğütleri hala kulaklarımda. Yeni olduğuma rağmen hiç de yabancılık çekmedim sitede. Bunun büyük sebebi tabi ki Şadan Abi oldu. O'nun bu sıcakkanlı, samimi ve gerçek tavrı benim de siteye adapte olmamı sağladı. Sonra da ayaklı bannerı oldum onun:) O bilmez ama gördüklerime hep söyledim, anlattım:) sitenin ismini anlatmam zor olsa da, reklam çalışmaları devam ediyor. Böyle şeyler anlatılmaz ya:))
Şimdilerde söylemese de Burhan Öcal'ın "Melikem, kavur balıkları" türküsü ile ağırlardı gayfeye. Başlardan buna bozuluyordum, ismimin başka kişiler tarafından kullanılmasına sinir olduğumdan sanırım bu:) Nasıl olurda benim ismim bir şarkıda geçiyor hem de Trakya havası:)
iç ses: Aman Trakyalılar bozulmasınlar, türkü pek bi acayip ondan dedim:)
Ama gel de Şadan Abi'ye bozul, sinirlen ama yok böyle bir duygu beslenemiyor bile bu Şirin Baba'ya:) Kaneviçe, dantel muhabbeti yapsa da her zaman bayanları ayrı bir katagoriye koysa da kızların okumuşunu sevmese de:P işte kızılamıyor O'na...

Sonra kendisi ile tanışma fırsatı buldum, cemaat.com'un tanışma toplantısında. Sanal ile gerçeğin korkusu varken, bu toplantıda hepsi yok olmuştu. Gerçek vardı sadece! Bu kişilerin hepsi gerçekti, hiçbir fark yoktu. Çok memnun kalmıştım, üşümem dışında:)

Sonra son görüşme, Şubat'ın bir pazar gününde; her yer karla kaplanmış, Sultahahmet daha bir güzelken beklettiğimiz kardan adam olmuş Şadan Abi:) Kar kış demeden gerçekleştirilen bir toplantı... Hepsi çok güzeldi.

Şadan Abi'yi anlatmak çok zor (anlatılmaz yaşanır:P) ki bu bana düşmez zaten ne de olsa küçüğüm daha:) kendi duygularımı anlattım. Sıkılırsanız okumayın kardeşim, yazıcam tutamaz kimse beni:) Şadan abi için diceklerim; hassas, duyarlı, cemaat.com ve üyelerine çok değer veren, çok sık sinirlenmeyen, iyi nargile içemeyen:), site yöneticiğini iyi yapan, samimi ve de sanal ortamın inadına gerçek bir kişi.

İyi ki varsın Şadan Ercan, geç buldum demek istemiyorum çünkü benim için en doğru zamanda buldum. İyi ki link vermişsin bana, ayrıca teşekkür. Eğer bir gün gidecek olursam buralardan, bil ki cemaat.com ve Şadan Ercan'ın yeri hep başka yerde olucak Melike için...

Ayrıca söyleşi teklifimizi hiç itiraz etmeden kabul ettiğiniz için de tekrardan teşekkür ederim.

Son söz F.Bilge'a: İyi ki de yıkmışsın vebali bana ortak, güzel iş çıkartmışız..

Bir de okuyuculara: Yakında bomba gibi başka söyleşiler gelicek, bizi izlemeye devam edin:)

****

Cemaline çevir yüzümü Başkasına rağbet ettirme kalbimi.

Bu yolun başını anlatsam uzun sürer.. İyi şeyler iyi şeylerle tanıştırır fikrinin uygulamalı örneğiyim sanırım. Bilmediğim düşünmediğim aslında beklediğim bir zamanın en sonunda zincirleme oluşlarla karşıma çıkmasıydı belki..
Mevsimlerden yaz.. Gece .. Hatta öyle bir geceki herşeyiyle karanlık olanlardan... Radyoda gezinip duruyorum hiç bişey bulamayıp Fmden Mw kanalına geçiyorum. Anlamadığım diller garip konuşan kadınlar, kötü şarkılar tekrar dönüyorum radyoya.. Radyoda ozamana kadar tanımadığım bir adam var. Söylediği şey az önce yaptığım şey. Hayattan sıkılıp Fmden Mwye geçmek gibi başka bir zamana geçsek diye başlayan bir cümle.. Sonra bu adam kim diye aramaya başlıyorum yazılarını okuyorum uzun süre.. ve aslında benim o zamana kadar varlığından kimbilir hangi anlamsız sebeple habersiz olduğum başka bir "zamanın hayatıyla" karşılaşıyorum. Bir kapı başka bir kapıyı açıyor. Bir kişi başka kişileri. Bu başka zamanın hayatını artık bende yaşamalıyım diyorum...
Eğer etrafınızda olanlar bu başka zamanın hayatını kabullenmekte güçlük çekiyorlarsa artık istediğiniz zamanın insanlarının bir selamına hasrettesiniz demektir.
Aramalarınız en nihayetinde sonuçlanır. Yolunuza çıkan "Adam"lar sayesinde bir anlamda aynı yolda yürümeye başlarsınız...

Biraz romantik ya da duygusal oldu sanırım yazdıklarım ama başka ifadesi yok işte.. Biraz korkak, biraz çekingen ve çok suskun bir başlangıç yapmıştım. Sadece okuduğum dönemle birlikte sanıyorum neredeyse birbuçuk yıl oluyor. Tanıdığım insanların bana neler anlatmaya çalıştığını ya da anlamaya çalıştıklarını artık daha iyi kavrayabiliyorum. Herşeyden önce yürümeye cesaret etmem onlarla olmuştur. Hepsinin birbirinden farklı anlattıkları oldu, çok zaman onlar anlattı ben dinledim bazen ben konuştum sessiz sessiz... Bazı cümleleri ve konuşmalarımızı hiç unutamıyorum bazen en çok güldüğüm yer burada oldu diye düşünüyorum. O zamandan bu zamana burada çok değişiklik oldu gibi geliyor gidenler, yeni gelenler, arada bir gidip gelenler, gitmek isteyip gidemeyenler... Bense hep buradayım...

Anlamı daha anlamlı yapan ve en önemlisi "yeniden öğrenmeme" sebep olan ; Yusuf Armağan, Murat Kirişci, Selim Şevkioğlu ve F.Bilge'a ve belkide herşeyin başlamasını sağlayan Şadan Ercan'a en nihayetinde belkide bu yürüyüşten hiç haberi olmayan İbrahim Paşalı'ya teşekkür ederim.

"Cemaat" adresinde yeni sayılırım.İlkin "Dergibi"den tanıdım.Oradan bir bağlantı kurmuştum; ara ara geldim ama üyelik aşaması daha yeni."Cemaat" sitesi bize dair sahici bir dili çoğaltıyor.Sizleri bir vesile ile tanımış olmaktan memnunum.Selam ile dua ile...

Murat Soyak