...varolan, yerküredeki varlığından gittiğinde...o varlığa bağlı her ne varsa,yakıcı,sersemletici bir kasırgayla donanır tüm hücrelerinde...durmuş zamanın,geriye döndürülmek istenmesi kadar hiçbir şey arzu edilir olmaz...keşkeler dolanır gönüllerde...yapılmış olanlar tek tek defalarca hatırlanır,didiklenir...yetersiz görülür herşey;daha fazlası yapılacakken daha azı yapılmış gibi gelir geride kalanlara...
...acının sarsık bıraktığı akıl kıvranır durur...her bir ses teselli fısıldar:"herşey gerektiği kadar yapılmıştır,takdir-î İlahî..."...tesellilerle geçici olarak durulan o varlığın bağlıları en küçük sessizlikte acının artık dinmeyecek olan sızılarıyla yeniden kıvranır...kesin olan gerçekleşmiştir ve hâlâ yerinde durmaktadır...teselliler varolsa bile,yokedilemeyecek olan sessizlik o kesin gerçeği,ölümü,unutulmayacak olan yerinde tutmaya devam edecektir...
...ölüm en yakındakileri alıp götürmüşse,buna alışılamaz...alışılacak olan acının kendisidir...gidecek olan ilk demdeki sersemlik hâlidir...ki;herşey idrâk'in açık ovalarında yerini aldığında daha büyük ,daha derin acılar peydâh olacaktır...
...ölüm,doğum kadar sıradandır...ilk insandan bu yana gelen herkes gitmişse,şimdi varolan herkes gidecektir...ama onun bıraktığı acı her seferinde ayrıdır;herkes tek kez gittiği için ölümün acısını tek kez bırakır geride...ve her bir gidiş, çok özel olduğundan dolayı sıradan değildir...
...ölümün başkalarına konan öyküsü kişilere ne kadar uzaksa,yakınlarda duranın acısı başkalarına o kadar uzaktır...uzaktakilere düşen ölümün acısına saygı duymaktır;onu hissetmek değil...acıda durana yapılacak hiçbirşey yoktur ,ama en asil duruş onunla "onu" paylara düşen asgarî miktarda paylaşabilmektir...hiçbirşey yokmuş gibi davranmamaktır...hiçbirşey olmamış gibi yaşamamaktır...geride kalan hatıralara yer verip,acıya gark olana hiç değilse onlardan sözederek teselli vermektir...hepsi o kadar...

Allah ona ve tüm müminlerin geçmişlerine merhamet etsin.

Selam ve Sevgiyle
Seçkin Deniz