İki ak kıl kopardım ermişliğimden
Kırk yardım koydum eline
Yılların bedeli biri, tasamın yoldaşı
Ömrüm avucunda dönen bir çizgi
Bakışlarınla uzayan tılsımlı bir yol

Üstad burası bana yetti arttı bile, şiir budur dediğimiz kaç eser var ki günümüzde. Bundan sonra şiirlerinizi daha yakından takip edeceğim, selam ile...

Varlığım düştüğün toprakta bir iz
Hem incecik, belli belirsiz

İnce ve belirsiz izler taşımak... Şu fâni hayatın mahzunlarının ortak özelliği bu olsa gerek. Ve şiir kalpten kopan bir kor olduğunda yakar ya bunca kalbi, kelimeler anlamlarını taşıyamaz olur da taşar ya gözlerden iplik iplik yaş, işte öyle...

İçte sevdâ saklıdır, sırdır elbet... Dilin ucuna gelir de söylenmez, buğu kadar güzeldir, dolunay kadar pırıltılı, uzun bir yolculuk kadar zor, işte öyle...

Ne zamandır yolu gözlenen o misafir gelmek üzeredir belki... Onu en güzel, onu en iyi, onu en yürekten karşılamak gerekmez mi? Tılsım onda, şifa kokan harfler onda, hakiki öz onda, işte öyle...

Bu kanat uçurmaz mı hiç?

Şiirinize sağlık, selam ve muhabbetlerimle...

... Mutluluk anlamaktır, anlam aktır...