Hayallerimizde kalan oyunlar vardı çocukluğumuzdan, tadı damağımızda kalmış, ümidi kalbimizde..

Güzel oyunlar kurardık güzel bahçelerimizde, kirletemezdi oyunlarımızı karmaşa, bilinmezlik ve büyükler..

İlk önce kimin aklına gelirse o derdi “hadi birdirbir oynayalım..

Sayışmalar yapılırdı “ O piti piti karamela sepeti, terazi lastik jimnastik”..

Karamela sepetleri rüyamıza girerdi..

Her oyun güzel düşlerin kapısını açardı akşam olup başımızı yumuşak yastığımıza koyunca..
Çocukluğun gözlerinden yapılırdı bütün mutluluklar..

Büyüdük..

Oyunlarımız anılarımızın parçası oldular.. Sorumluluklarımız ise oyunlarımızın yerini aldı..

Çocukken bir zamanlar, çocuklarımız oldu.. Onları düşünmeye başladık. Onlar için yaşamaya, onlar için görmeye, onlar için hazırlamaya başladık hayatımızı..

İnandığımız, bize güç katan manevi değerlerin, bizi güçlendirdiğini ve modern hayatın ezici üstünlüğünden koruduğunu gördük..

Geriye dönüp baktığımızda kurduğumuz oyunlar ile birlikte, dedelerimizin anlattığı menkıbelerin hayallerimizi genişlettiğini nasıl daha iyi insan oluruz düşleri kurdurttuğunu fark ettik..
Annelerimizin, nenelerimizin duaları ile nasıl güvenle adım attığımızı hatırladık..

Yaz tatili boyunca devam ettiğimiz pir nur, camii hocasından öğrendiğimiz namaz sureleri, ilk gördüğümüz elif, dürüst ve ahlaklı olmanın fazilet olduğunu öğretti bize..

Çocuklarımızın hayatına baktık sonra, Anneannelerimiz güzel atlara binip gittiklerini, cami imamlarına ulaşamayacak şehirlere göçtüğümüzü gördük.

Bizi koruyan, hayata karşı dirençli kılan, içimizi onaran, manevi ihtiyaçlarımızı karşılayan Din Eğitimi, büyük, büyük insanların büyük, büyük lafları ile küçülmüş, küçülmüş bir köşeye hapsolmuş..

Peki çocuklarımızın suçu ne dedik..

Güzel verilen ve güzel yaşanılması istenilen dünya hayatını, güzel kurgulamak için çocuklarımıza din eğitimi vermemiz gerektiğini düşündük..

Bunun için gönüllerden kopan bir çalışma başlattık..
Aynı kaygıyı, aynı dileği bizimle paylaşan güzel yürekli insanlarla güzel bir yola çıktık..

Birdirbir oynayalım dedik..
Sesimize ses geldi.. ikidir iki..
Oyunu daha zevkli yaptı sesimize ses verenlerin çoğalması…

İşinin ehli, konusunda uzman bir çok insan katıldı bu çocukluktan kalma çağrımıza..
Sonunda güzel bir çalışma, Anne- babalar için bir hayal gerçekleşti..

Şimdi elinizde güven duyabileceğiniz bir dergi var, BİRDİRBİR..

Eğitimi eğlenceli hale getirmek günümüzün en iyi buluşlarından, buna uzman eğitimcilerimizin tecrübesi de eklenince iki kat güzel oldu Din eğitimi..

Bir hayalle başladı her şey ve bir oyun kurduk bu hayalle.. BİRDİRBİR dedik..

Şimdi derginin tanıtımını gören hayal sahiplerine sesleniyoruz: Bizimle bu oyunda var mısınız?

http://www.birdirbirdergisi.com