Cemaat'e günlerdir tartışılan konuların nasıl bir sakat yönü var anlayamadım?

insanların bir şekilde ilgi duydukları konular hakkında fikir belirtmiş olmasını garipsemek, garipsemek dahası küçümsemek çok da hoş olan bir tavır olmasa gerektir...

cemaat bence tam da sloganına yakışır tarzda hareket ediyor... evet belki güldesteler ve hamidullah hoca konusunda bir suskunluk olmuştur, ama bunu insanların sığ düşünceli olmasına dahası basit konula duydukları ilgiye bağlamak ya da bunu ima etmek doğru değildir...

yorumlara değer verelim... katılmayabilirsiniz tabi, siz özgürsünüz...
___________________________________________
Hoşca bak zatına kim zübde-yi alemsin sen
Merdum-u dide-yi ekvan olan ademsin sen

Kâni Beyin sözünü ettiği durum ne yazık ki iki güldestenin yanı sıra son birkaç yıldır Dergâh çatısı altında çıkan kitapların çoğu için geçerli bir sorun.

Dergâh'ta (hem dergi hem de yayınevi olarak) son yıllarda bir değişimin olduğu herkesin kabul edeceği bir gerçeklik olmakla birlikte, bu değişimin daha iyiye, daha nitelikliye doğru yön almasını bekler, umar ve isterdik. Lâkin öyle olmadı, öyle olmuyor. Yazık...

AGU

Yavuz Bey,

Öncelikle yorumunuz için teşekkür ederim.

Yorumunuzda değindiğiniz birkaç hususda yazmam gereken bir-iki noktayı da buraya kaydediyorum.

Öncelikle, Dergâh'ın merkez'lik durumu.
Dergâh Türk edebiyatının ve dergiciliğinin köklü dergilerinden biridir. Sadece Dergâh olarak değil biraz daha geriye giderek Hareket dergisi ve yayınlarını da anmalıyız Dergâh'ın duruşunu doğru anlamlandırmak için. Lâkin, Dergâh bugün, bir 1990 yılında olduğu gibi/kadar merkzde değildir. Çünkü o yıllarda ondan başka Yedi İklim, Kardelen, Kayıtlar falan vardı. O yıllarda ülkede çıkan toplam edebiyat dergisi sayısı bile on kadardı. Oysa bugün ve bugüne gelene kadar ortamı oluşturan/dönüştüren son on yıl içinde Edebiyat dergiciliğimiz ciddi bir atılım gerçekleştirmiştir. Doksanların ortalarından itibaren Düşçınarı, Kaşgar, Hece gibi üç önemli dergi varolmuştur mesela bu ortamda. Ve Dergâh'ın ister istemez merkezden aldığı pay azalmış, dağılmıştır. Bugün de, Hece, Yedi İklim, Fayrap, Derkenar, Kitap-lık gibi dergiler önemli ürünler yayımlamaktadır. Dikkat ederseniz bugün bu saydığım dergilerde ürün yayımlayan imzaların arasında zamanında ürünleri Dergâh'ta çıkan birçok imza vardır. Dolayısıyla, Dergâh, bugün, bundan on beş yıl önce olduğu kadar merkezde/merkezî değildir. Ve bu salt Dergâh'ın tercihlerinin değil edebiyat ortamının genel gidişat ve gelişiminin bir sonucu olarak böyledir. Ve ister istemez bugün şiirin tek bir merkezinden değil, çeşitli merkezlerinden söz edebiliriz. Kaldı ki, sizin son bir yıldır okuduğunuz iyi şiirleri işaret ettiğiniz bölümde aı geçen şairlerin hiçbiri sadece Dergâh'ta şiiri yayımlamamaktadır. Belki siz okumamaış olabilirsiniz ama Hece'de de yıl boyunca onun üstünde iyi şiir çıktı. Bunların arasında Hüseyin Atlansoy'dan tutun İsmail Kılıçarslan'a ve Cahit Koytak'a kadar önemli şairler vardır.

Diğer bir konu da Dergâh'ın okul olması bağlamında yetiştirdiği isimlerdir. Burada itiraz etmem gereken isimler var. Örneğin İbrahim Tenekeci. İbrahim Tenekeci'nin yetiştiği bir dergi varsa o da Kardelen'dir. İbrahim Tenekeci'nin yazınsal serüvenini en başından beri özenli bir biçimde takip ederseniz bunu görürsünüz. Tenekeci, Kardelen dergisine gönderdiği okur mektuplarıyla ve bu mektuplarda yer alan şiirimsilerinin derginin editörlerince eleştirilmesi, değerlendirilmesi ile bir ilerleme kaydetmiştir. Bu anlamda, İbrahim Tenekeci, Türk şiirinde, şiirin öğrenilebileceğinin de ender örneklerinden biri olarak karşımızdadır. Tenekeci'nin Dergâh'a geldiği yıllar ise onun tek kelimeyle olduğu/olgunlaştığı yıllardır. Bunu kendisinin de inkar edeceğini sanmıyorum. Öte yandan, sırf Dergâh'a gelmeden önce çeşitli yerlerde yayımladığı şiirlerinin düzeyine bakılması da durumun anlaşılması için yeterlidir. Kanımca, şairin 1999 ve 2000 yıllarında Kaşgar'da çıkan şiirleridir onun şiirinin doruk noktası.

Diğer taraftan Arslanbenzer ve Menteş örneklerini anmışsınız. İkisi için de aynı şeyleri söyleyebiliriz. Bu iki şair de Dergâh'ta yetişmiş değildir tam anlamıyla. Öncelikle, Arslanbenzer'in yetişme açısından ayrıksı bir örnek olduğunu ve tek bir yere bağlanamayacağını belirtmeliyim. Bu söylediğimin birazı Menteş İçin de geçerlidir. Neyse, diyeceğime geleyim. Arslanbenzer ve Menteş -ve dahi Şarkdemir, Eren Safi- Dergâh'tan da bir şeyler kapmakla birlikte Yedi İklim dergisinde yetişmiş, pişmişlerdir. Kılıçarslan'ı da bu gruba ekleyebiliriz. Bugün gelinen noktada çeşitli nedenlerle buna itirazları olacaktır ama bu böyledir. Anılan isimlerin Yedi İklim'de bulunduğu yıllar olan 96'ların Yedi İklim'lerine bakılırsa söylediğim daha iyi anlaşılacaktır. O yılların dergilerini takip eden birileri varsa burada bu konuda onların da yorumlarını görmek isterim doğrusu.

Ben bunları yazarken/anlatırken yoruldum ama umarım sizleri yormaz bu yazdıklarım. Son okuma yapadığımdan tashihler olabilir, kusura bakmasın okuyanlar.

AGU

Abdullah Bey, şairin o söyleşide işaret ettiği noktalardan biri de kendi yetiştiği ortam olarak Edebiyat dergisiydi.

Şair, bugünün edebiyat ortamına dair yaptığı eleştirlerde sonuna kadar haklıdır. Ancak şunu da eklemeliyim. Bugünün edebiyat ortamının zayıflık ve yavanlığının asıl sorumluları, dün kendilerine harcanan çabayı bugünün gençlerine harcamayanlardır. Arif Ay da onlardan biridir ve üstüne düşen sorumluluk bağlamında görevini yerine getirmemiştir.

AGU

Selam ve hürmetten sonra;

Dergah dergisi ve güldesteleriyle ilgili yorumları heyecan içinde okudum.
Herkesin kalemine, kalbine sağlık.
Bu vesileyle, müsaade ederseniz bir kaç açıklama yapmam gerekiyor.

Dergileri ölçü alırsak, ilk şiirim Kardelen dergisinde yayımlandı. Sonra iki şiir ve iki yazım daha aynı dergide yayımlandı. Kardelen'in kapanması, bu süreci bitirdi. Derginin kapanmasına en çok üzülenlerden biri de bendim.
Müştehir Karakaya ve Mürsel Sönmez ağabeylerin üzerimde hakkı ve emeği vardır. Bunu özellikle söylemem gerekiyor. Nurettin Durman'ı da anmalıyım.
Daha öncesinde ise, Milli Gazete'nin "sizden gelenler" köşesinde otuz civarında şiirim yayımlanmıştı. Bunu söylemek çok hoşuma gidiyor.

Dergah dergisi ve Sayın Mustafa Kutlu ile tanışmam 1993'ün sonlarında oldu. Kendisine, bir mektup eşliğinde şiirler göndermiştim. Cevabı hala arşivimde durur.
O gün bu gün, düzenli olarak Dergah dergisinde yazıyorum.

Gelelim Dergah güldestelerine...
Hikaye güldestesi için söylenenler doğrudur. Maalesef bir aksilik olmuş. İnşallah ikinci baskıda telafi edilecek.
Kağıt çıkışlarını Osman Toprak da, ben de, dikkatli bir şekilde okumuştuk. Maalesef tashihler girmemiş. Olay bu...
Şiir güldestesi ise bu konuda daha şanslı.
Şimdi sırada yazı güldestesi var. Yazılar seçildi, izinler alındı, özgeçmişler ve sunuş yazısı hazırlandı. Şu an mizanpaj aşamasında.

Bu arada, dergilerle ilgili genel bir şey söylemek istiyorum.
Çıkış noktaları ve beslenme kaynakları itibariyle dergiler arasında farklılık da olur, rekabet de... Fakat bu, yapılan güzel işleri gölgelemez. Ya da gölgelememeli...
Mesela ben, Murat Çeşme, Ahmet Edip Başaran, Zafer Acar, Ahmet Murat, İsmail Kılıçaslan gibi kıymetli isimleri ilk defa Yedi İklim dergisinde gördüm. Bu isimleri görüp de Yedi İklim dergisini görmemek olmaz.
Aynı durum, Dergah dergisi için de geçerlidir.

Allah'a emanet olun.

İbrahim Tenekeci

Sayın Eylül Er,

Güldeste'lerdeki tashih sorunundan rahatsız olan biri olarak yine de şunları eklemeliyim: Bu kitaplar okunmalıdır. Tüm tashihlerine ve diğer teknik sorunlarına rağmen bunlar iyi, nitelikli ürünlerdir. Ve bunu hiçbir teknik sorun değiştiremez. Tabii ki tashihlerden ve diğer metindışı sorunlardan arınmış bir seçme olsaydı elimizdeki çok daha güzel olurdu. Çünkü okumayanın kaybı kendinedir.

AGU