Evet, konuya matuf belgeyi okuduk. Gençliğimiz de birçok Siyonist emellerin dünyayı ele geçirme stratejilerini okumakla geçti. Ama bizler okurken saat aleyhimize işliyor ve hatta okuduklarımız bile bizi olumsuz etkiliyordu. Binlerce belge ve görüntüler boca edildi dimağımıza. İğneli fıçılar, kan yortuları, insan derisinden diplomalar, binlerce köşe başını tutmuş mason isimler ve daha neler neler… Kuşatılmışlığın çaresizliğini o yıllarda çok yaşadık. Yine o yıllarda Ulvi ağabeyimiz de camiaya yeni dâhil olanlardandı.”İnsanlar ve Soytarılar” la inandığı davada haklı bir mücadele başlatmıştı. Her seansın sonunda elinde Milli Gazete’nin bir nüshasıyla seyirciye küçücük bir nasihat kabilinden bir şeyler söyler ve öyle kapanırdı sahne. Tabi burada Milli Gazete’den alıntı yaparak değil; sadece Milli Gazete bir reklâmdı galiba. Zira o yıllarda alt yazı geçmek var olan teknoloji açısından kabil değildi(!)

Bu ülkede Siyonizm aleyhine yapılacak en kapsamlı ve en bilgilendirici çalışmayı hiç şüphesiz Necmettin Erbakan yapmıştır. İktidar denemelerinde söylemlerinin aksine yaptıkları icraatları eleştirmek bu davaya gönül veren her ferdin hakkıdır.

Durumdan vazife çıkaralım o halde. Eldeki mevcut bilgiye göre –ki bu bilgiler Necmettin Erbakan vasıtasıyla çeşitli konferans ve mitinglerde de deklare edilmiştir- Necmettin Erbakan bir strateji üretmek istiyordu. Özellikle bizzat kendisi ve emrinde bulunduğu çeşitli yayın organlarıyla bu faaliyeti yıllarca sürdürdü. Bu bahsettiğim bilgilendirme ve hazırlık çalışmaları informal olması hasebiyle camiada sanırım kalıcı izler bırakmadı. Hatta umutsuzluk ve kuşatılmışlık hislerine neden olduğu için bence bir açıdan da menfi boyutu yüksek bir eğitimdi. Bunları da alenen değil de ima yoluyla yapıyordu. Alenen yapılamazdı; zira biz kuşatılmıştık. Hal böyle olunca durumdan vazife çıkaranlar yine Siyonistler oldu. Tabandan gelen ve Siyonizm nefretiyle büyüyen bu topluluğun eline iktidar denen şaraptan sundular. Ve sarhoşluk; lay lay lay…

Nedir iktidar? İktidar Satranç oynamaktır ki satrançta da at L gider ve fil çapraz(!) Uluslar arası kurallara intisap etmek demektir iktidar olmak demek. Ama siz daha iktidara gelmeden bu kuralları meşru bulmuyordunuz. Demek ki birileri sizi satranç oynamaya ikna etti. En acısı da kendi piyonunuz, kendi filiniz, kendi veziriniz, kendi şahınız, yerine; hayır bu oyunu benim filim, benim atım, benim piyonum, benim vezirim ve benim şahımla oynayacaksın dedi. İşte bu oyunun sonucunda da ortaya Ulvi Bey’in sunduğu malum belge çıktı ortaya.

Şimdi Ulvi Bey bu belge meşru değildir mi diyor? Kim inanır buna. Peki, başka ne demek istiyor acep? Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin Filistin lehine bir İsrail politikasının olmadığını mı savunuyor? Bu da malumu ilam değil midir? Ya da Erbakan dün neydi iktidara gelince ne mi oldu demek istiyor? Buna yönelik sıkı eleştirileri çok muharrir yaptı bile… O halde?

Karşımızda sıkı bir tuluat ustası duruyor arkadaşlar. Gerçi kavuk hala Ferhan Bey’de ama kendilerinin de o kavuğun gölgesinde hayli çalışmaları oldu. Demek istediğim şudur ki galiba sıkıntılı bir anınızda “-Ya hu bugün birinin nasırına basayım; ama nasıl?” diye düşünürken, önce acıtacak bir cephe buldunuz kendinize. Üstelik sıkı da bir belge vardı elinizde. Zokayı yutan çıkardı elbet. Yem de yem hani; nah bu kadar işte. ( bu replik esnasında el kol hareketi yapılmayacak, hatta seyirciye bile bakılmayacak) Beklenen atraksiyon çıkmadı. Zira oyuncular bu senaryoyu pek tutmadı, Ulvi Bey.

Biz Filistin’le ilgili acılarımızı her daim paylaşacağız. Dikkat edelim acılarımızı kaygan zeminlerde paylaşırsak, dökülen gözyaşlarımızdan ayağı kayan yine biz oluruz. Ayrıca hukuki bir belgeyi okuma işi de bir alt yapı ister hani. Mesela “Ay Işığında Şamata” usta bir yönetmenin elinden çıkarsa oyun olur. Yoksa acemi bir yönetmen- yönetmen de denmez ya- ancak metni sahnede oyuncuya okutur. Bahse konu olan belge de böyledir. O belgeyi siyasi cenahtan biri, uluslar arası hukuk cenahından yetkili biri okusa da yorumlasa. Aydınlatsa bizi. Selam ve dua ile…

Necmettin Erbakan hocanın yanlışları yoktur diyerek peşin bir yargıyla söze başlamak ile her yaptığında kusur, yanlış arayan bir yaklaşım neticede aynı kapıya çıkmaktadır.

Alacakaptan yazılarında, yorumlarında sürekli eleştiriyi tercih ediyor. Bu yaklaşım bir yere kadar okunuyor. Sonrası sadece "tekrar" oluyor, evet sadece "tekrar". Alacakaptan'ın yazdığı yazı ve yorumların bizleri iyiliğe, güzelliğe götürmediği aşikâr artık.

Oyunlarınızın reklamını sürekli bu sitede yaptınız/ yapıyorsunuz ama şiir söz konusu olunca "şiirler başka sayfaya" diyerek yol göstermeye çalışıyorsunuz. Sürekli başkalarını eleştirmekle işler yoluna girmiş olmuyor. Kişi, evvela kendisine bakmalıdır. Kendi eksiğini görmelidir.

Selametle...

"Her ne ararsan kendinde ara"

1: Mahalle kahvelerinde yapılan "hoca imzaladı - imzalamadı", "hoca israille anlaştı-anlaşmadı" muhabbetinin ötesinde birşey yok bu başlıkta. Ulvi abi her zamanki çığırtkanlığı ile ortalığı birbirine katıyor, arada bi çaktırmadan sağı solu tekfir ediyor, ilgisizlikten bunaldığında da işte böyle hocaya bi laf atıp rekor üstüne rekor kırıyor.

2: Tırnağı bile olamayacağı şahıslara karşı yargısız infaz yapıyor, atıyor, tutuyor, yakıyor, yıkıyor...

3: Elinde sopa, kapının önünde duruyor, gelene geçene vuruyor ve buna hakkı olduğuna inanıyor.

4: Şiir filan ayaklarında biraz geri düştü, şimdi tekrar toparlıyor kendini...

5: İşin en önemli tarafı da sadece ve sadece kendini tatmin ediyor. Sözlerinin vardığı bir nokta yok, eleştirilerinin tamamını üstüste koysanız ikinci bir tuğla olmaz.

Velhasıl, Ulvi abi'nin keskin ve kesin saldırılarına muhatap olma ihtimaline rağmen yaptım bu yorumu. Nedeni basit; Ulvi abi istiyor bunu.... Hep kendisinden konuşalım hep kendisini dinleyelim istiyor malum.

Temcit pilavını önümüze sürmesinin nedeni de bu zaten. Şimdi yine selametköyden başlar 300.000'den çıkar. Hazırlıklıyım buna.

Ama tutupta; "Ben muhataplarımı müslüman sanıyordum" demez herhalde bir daha... :)

Vesselam

ENDÜLÜS

Sizin hiç haberiniz var mıdır Endülüs’ten
Bir siz kalmışsınız duymayan halimizi!
Onlar sizden yana çevirerek gözlerini
Ufuklara bakıp bir imdat beklediler

Bu yazının ne kadar uçtuğunu başlığından da anlamak zor değil...
Alacakaptan sanırım memnunsunuz ,bakınız ne çok yorum var...Reklamın ne derlerdi iyisi kötüsü olmazdı sanırım...
Şahsi kinlerinizi ne güzelde ifade ediyorsunuz.Ne zaman reklama ihtiyaç duyarsanız Erbakan ve dostlarına "aydın" kisvesi altında laf atabilirsiniz...İnanın bu ülkede sizi bu gibi mevzular daha da şöhretli kılar...Gerçekten şöhret noktasında doğru yoldasınız...
Bence burası yeterli değil , baksanıza burada sen ben bizim oğlan hesabı kaç kişiyiz ki ? Bence bu muazzam doğru! ve objektif! yazınızı muhakkak popüler gazetelere yollamalısınız...Daha çok yankı uyandırır emin olun...Hele de meyve veren bir ağaç konumda olursa laf attıklarınız...

Birde daha fazlasını kazanayım derken mevcudu kaybetme ve dahada ziyade (kaybetme) gerçeği olmasa.Ahh olmasa...
M.Münzevi

selam,
yazı ortada yorumlar başka yöne kaymış
Ulvi Alacakaptan ın niyet tahliline dönüşmüş
el insaf önce
milli gazete yi actıgımda da böyle diyorum
el insaf
bugün hain ilan ettikleri ki kendi tedrisatlarından gecmiş olan
bu hükümet icin herşeyi söylerken durup düşünmez mi insan
ya hu bizde hükümet olduk neye göre kim icin hükmettik diye
hatta hükmedebildik mi diye
refahyol hükümetine gelince yapılanların mazereti bulunur da
bu hükümet icin, başka hükümetler icin bulunmaz
sebebi hikmeti ne ola ki
diye sormamın bi faydası olur mu bilmiyorum
zira cok da farketmiyor bence asıl meseleden uzaklaşmak karşılıgında
kimin hangi konumlara geldiginin ...

bence tam da durup düşünmemiz gereken yerdeyiz
Resulallah ın örnekliği, ki
İsmet özel i kelimeleriyle söylersek
Allah ın resulune (sav )Kureyşin reisliği teklif edilmiştir.
bir kez Kureyş in riyaseti kabul edilince 'müslüman olma ' özgürlügünden vazgecmeyi kabul etmiş oluyoruz bir kez Kureyş e reis oluca 'mücadele tarzımızın yöntemini de ' Kureyş in belirlemesine izin veriyoruz demektir

fakat bu durum bir özgürlügün kullanılması mıdır
yoksa kölelige razı olmak mıdır?

demek ki müslümanlar kendilerine hickimsenin ihsan olarak bahşetmedigi bu yüzden kimseye boğun eğmek zorunda kalmayacakları bir özgürlüğü kullanacaklardır
''müslüman olma özgürlüğü ''
İslam ın özgürlük kavramı da başkalarınınkine benzemez cünkü!

Ulvi Alacakaptan gitmemeli arkadaşlar. Gitmemeli. Bu internet ortamı denen şey "hürmet edilmesi gereken adamlarımızı paylama haddini kendinde görme" ortamı olmamalı. Elbette Ulvi Abi giderse bir şey kaybetmez.. Onun sözlerine tahammül edemeyip ona saldıranlar da bir şey kaçırmış olur mu bilmiyorum. Kaçıran kaçırmış kaçıracağını zaten..
Biz büyüklerimizin karşısında nasıl durulması gerektiğine ilişkin bir bilgiye sahiptik. O bilgiye ne oldu.
Off Ulvi Abi, size abi demeye bile çekiniyorum; benim yaşım kadar yıldır sahnede bir sanatçının, çıktığı gün alıp o gün bitirdiğim kitapların yazarının sıradan bir "abi" gibi algılanmasına sebep olurum diye çekinerek "Abi" diyorum size. Biz Cahit Zarifoğlu'na "abi" demiştik, Atasoy Müftüoğlu'na, İsmet Özel'e "Abi" demiştik. Siz de bizim abimizsiniz. Sizi biz kitaplarınızdan tanırız. 20 yıldır oyunlarınızdan tanırız. Oyunlar yetmez belki Ulvi Abiyi tanımaya ama kötü niyetli değilseniz kitaplarının bu işi daha net göreceğini düşünüyorum.
Ulvi Alacakaptan'ın haklı olmayarak birilerini eleştirdiğini hatırlamıyorum. 20 yıldır! Özellikle kurumsal birilerin eleştirirken ne yazık ki çok haklıdır. Keşke o haksız olsa da kurumlarımızda mücevher gibi adamlarımız olsa;
keşke o haksız olsa da ne güzel insanlarımız var diyebilsek, ne güzel kurumlarımız var diyebilsek..
Ulvi Abi, bir sizi eleştirenler var bir de haddini aşanlar. Sizi eleştiren arkadaşları dinleyebileceğinizi biliyorum. Ama burada haddini aşıp size dil uzatanlara çok bakmayın.. Biz de varız burada.
O arkadaşlar bilemez sizin neler çektiğinizi.
Ne gibi ayılıklara katlandığınızı..
Hem de İslam adına, dava adına bu ayılıklara maruz kaldığınızı..
Bilmeden konuşan çok olur..
Kimisi kimi sevdiklerine dokunduğunuz için kızar.. kimi bu adam da beğenmiyor hiç bir şeyi der..
Dışarıdan öyle görüyor olabilirsiniz Ulvi Abiyi..
Ama öyle değil!
Ben onbir yaşında iken Ümit nesline tuğla olabilme ümidiyle çıkan Selam çocuk dergisini almaya başlamıştım. Sene seksenbeş.
Gitmemenizi sizi Selam Çocuk dergisindeki yazılarınızdan beri izleyen, seven biri olarak rica ediyorum.
Siz giderseniz ben de gideceğim!