"...
Güneştir kırmızı ve ben en çömezi bir rengin
Altın hatıralar hükümetinin
Bitmeyen sultanı o sevgiliye adanmış
Soy utanç soy anış soy sevgi
Gel artmaz azalmaz ey sevgi"
Sezai Karakoç

Dua etmek istiyorum ilkin, her şeyden önce dua geldiği için.. her şey dua ettiği için.. herkes dua etsin diye istiyorum...
Güvercinler çocukların ellerine konsun diye, güvercinler sağır olmasın diye -bombalar ölsün-. Irmakların akmaya devam etmesi için, gökkuşağı daha çok çıksın diye..güverteler sallansın; deniz, bakın! Herkesin gördüğü şeyler var, desin diye, çayırkuşları dağlara yakın uçsun, bahçeler açık kalsın, gökyüzü azalmasın diye.. 'insana vurup kaçan şiirler olmalıdır' demeyi sürdürmek için ben, üzerimde yürüyen melekler darılmasın diye "bir gün dans da dönüşür duaya" sertliğinde bir umut için, şiirler tarafından sarılmak-sarsılmak için. Ah ne çok için. Ve için o kadar benim ki...
Bir de hatırlamak için, unutmadım ama hatırlayamıyorum dediklerimizi var ya, işte onları... Ama önce selam; tüm sözlerin başı, sonu ve özeti olan selam, duaların en güzelinden: Selamun Aleykum ve Rahmetullahi ve Berekatuh...

“Dua, dua, eller karıncalanmış;
Yıldızlar avuçta gök parçalanmış.
Gözyaşı bir tarla hep yoncalanmış…”
(Necip Fazıl Kısakürek)
Dua dua eller karıncalanana dek dua… Bağışlanmak için, arınmak için, doğmak ve doymak için, çatlarcasına bir aşkla dua... Erir gibi yanar gibi ıslanır gibi dua. Dua; Eyyubi bir sabırla, Ademi bir teslimiyetle,İsmail (as)’ deki bağlılıkla dua, İdris (a.s.)’ deki Allah’ı tesbihle, Davud(a.s.)’ daki şükürle ve tüm Sevgililerdeki gibi dua… Ve Sevgililer Sevgilisi, Hz. Muhammed (sav) sevgisiyle…
O kadar içli bir dua ki, hani Bedir’de bir ayağı olmadan savaşan Nufeyl şehid oldu da sonra onun için sırf Efendimiz(sav) üzüldü diye, üzülmesin diye Hz. Ebubekir öyle bir dua etti de Allah Nufeyl‘i diriltti, işte öylesine içli bir dua.. o dua ki “tüm ölüleri diriltecek kadar güçlü”ydü.. evet öylesine aşki…
”Dua,dua,eller karıncalanmış”.. namazda ayakta çok durmaktan ayakları şişti ya Hz. Aişe(r.a) validemizin, öylece eller karıncalanana kadar dua… Parmaklarımız kuş olur uçar gibi. Parmaklarımızdan, kollarımızdan kalbimize nur dökülür gibi, karalarımız bir bir sıyrılır da bizden dökülür gibi, o kadar ki aşktan ölür gibi dua… Umulur ki o duayla azap kaçarda bizden bize rahmet kollarını açar…
Tut Allah’ım bizi ‘ tut ki edemeyiz Sensiz’. Bir an kalsak nefsimizle baş başa yanarız biz; gül isek yanarız da oluruz kül. Sensiz biz, kimsesiziz. Senleysek eğer biz; herkesiz.Tek nefeste ümmet-i Muhammed’iz biz.
Dua dua, erir gibi, yanar gibi, ıslanır gibi dua. Yeniden doğmak ve aşka doymak için dua… Kulluğumuzla…

“Yıldızlar avuçta gök parçalanmış”… Şimdi göğümüz eskisi gibi güzel değil Efendim. Avuçlarımıza düştü yıldızlar, gök parçalı, parça parça gök. Göğümüz eskisi kadar değil güzel Efendim. Senin asrın ki bambaşkaydı, zamanlardan başka bir zamandı Efendim. Ay ikiye bölünürdü işaretini görünce, ağaçlar yürür, parmaklardan süt akardı, ne desem bilmem akıl susardı Efendim. Senin ki yıldızların vardı, hangisine tutunsak, yolumuz aşk. Yıldızların vardı senin; önce bir, iki, üç sonra binler yıldızların oldu Efendim. Yıldızların oldu; Bedir’de, Uhud’da, Taif’te. Nereye gitsen seninle. Ve dillerinde bir söz senin için:
“Denize girsen seninle gireriz.”
Seninle dolu olmanın adı işte bu Efendim, ”anam, babam, her şeyim sana feda olsun” demenin adı bu… Şimdiyse, “Yıldızlar avuçta” gök parça parça. Dua; kulluğumuzla çatlarcasına bir aşkla şimdi dua: Ümidin adı. Yeniden demenin ve birleşmenin adı. Dua; gırtlağımızda büyüyen bir harf gibi...
Dua şimdi hala yakılan köyünün dumanında boğulan bebekler olduğu için dua. Tanklara taşlarla karşı koyan, o küçücük elleriyle karşı koyan çocuklar için dua. Aşka uzatan o küçücük ellerini aşka... Kışın beyazına kanının kızılıyla şehitler ölmez yazan diriler için dua.
Gökkuşağı görmek için göğe bakan, yıldız görmek için göğe bakan; ama bombalar gören dostlar için dua: Şimdi göğe doğru bakınca çocuklar / Korku mu hisseder bomba mı görür? / Bugün de yakılan bir köy var mıdır Mağribte? / Bugün de mi melekler beşikte ölür?..
'Buradayız ve hep beraberiz' demek için kulluğumuzla ve dilimizle yakarışın ismi: Dua: Tek his, tek ses ve tek nefes olmak için… Şu şiiri yaşamak için:
“Şimdi sonsuz sabah öncesi bu son akşamda
Kar yağar yağar kan akar akar yeni bir bahar olur
Mekke’de,Kudüs’te,Bağdat’ta,Şam’da
Aşk bir gün her yerde iktidar olur.
Yeniden buluşuruz Mescid-i Aksa’da,Beytü’l Haram’da
Yetime yoksula iman yine yâr olur…” (Sıtkı Caney)
Bu sözleri söyleyebilmek, yaşayabilmek üzere “Ey kalpleri dilediği yöne çeviren Allah’ım, bizim kalplerimizi sana taate yönelt”(Hadis-i Şerif). Amin.

“Gözyaşı bir tarla hep yoncalanmış”... Gözyaşları birer tarla şimdi ve nehirler sığdırılıyor yanaklara. Yanaklar şahittir dökülen yaşlara, şahit olsun da yaşlar terk etmeden yüzleri rahmet yağmurları dokunsun onlara. Siyahlar beyaza aksın.
Gözyaşı; dökülür bazen, deler toprağı geçer de arzı taşır. Bazen arzı gözyaşı taşır. Şair boşa dememiş : “Yaradan, rahmetini kahrından üstün saydı; / Ne olurdu halimiz, gözyaşı olmasaydı?”(Necip Fazıl Kısakürek)
Gözyaşı bazen en kısa, en güzel, en özlü dua…
Dua işte ehemmiyet kazandığımız an. Hiçliğimizi, acziyetimizi, mahviyetimizi bildiğimiz el açtığımız gönül açtığımız an. Dua, çokça ümit etmek demek. Dua “hiç ender hiç” olduğumuzu bilmek ve "bu mevcudatı umumen istiyorum” demek… Bu yaşayışla bu ümitle var olmak dua… Hadisin diliyle “ Cennet bahçelerinde eğlenmek isteyenler…”in uğraşı.
O kadar dolsak ki O’nunla (c.c.), her soluğumuzda O, her nefesimizde O’nun istediği, her anımızda O olsa... O’nsuz bir an bile olmasa. Bizi bırakmasa kendimize… Diyebilsek: “ Tel tel ve iplik iplik dikseler de ağzımı / Tek ses duysalar; Allah…Yoklayanlar nabzımı.”(Necip Fazıl Kısakürek)
-Dua; O’nu(c.c.) istemek, O’nu aramak, O’na yaklaşmak…
-Dua; ne büyük nimet.. ne büyük nimet istemeyi bilmek, isteyince vermek ne büyük rahmet…
-Dua; hiçliğini anlamak ve ehemmiyet kazanmak…
-Dua; kara, yanık halimizde tükenmeyen mavimiz…
-Dua; O’nun (asm) adıyla kainatı saran nur…
-Dua; erir gibi, yanar gibi, ıslanır gibi dua…

-Dua; hava kadar, su kadar, can kadar ihtiyaç…
-Ve Dua; su kadar, tuz kadar, hurma kadar vakitli…

Bizi nefsimizle baş başa bırakma Allah’ım. Bizi cehennemden sakındır. Sana yaklaştır. Günahlarımızı affeyle. “…Emanetini kabzetmek zamanına kadar bizi emanette emin kıl”

O’nun(sav) yüzü suyu hürmetine yaratıldığımız dünyada yine O’nun yüzü suyu hürmetine bağışlanmayı diliyoruz. Bizi affet Allah’ım…Amin..Amin..Amin.
‘Sözlerin başı, sonu ve özeti olan’; duaların en güzelinden Allah’ın selamı herkesin üzerine olsun…
Ali Düz
(Not: Gerçek Hayat'ta yayımlanmış bir yazımın ilavelerle genişletilmiş halidir)