Evet, oldukça dramatikleşti doğa...
En doğal yerlerimiz: en dramatik yerlerimiz: giderek en çekilmez...
Umarız olmaz!
Kimseye de ne yapıyorsun diyemeyiz ki? Ama insan en azından muhafazakar gibi duran insanlardan bir seviye umuyor.
Ben de dün Fethipaşa korusundaydım. Güzel ortam; ne güzel yerler ve ama dediğiniz gibi durumlar trajik...
Pembe şapkalı oyunbozanlar. Pembe başlıklı oyuncaklar.. üzülüyor insan. Ne kadar da çok öyle insan var.
Ailece gitmek istesen...

Arkadaşlarla gidince daha kötü aslında:). Küfür edenler çıkabiliyor. (Ayıp ayıp başındaki örtüden utan be, kız kılıklı seni, bari başka bir yere gidin, örtüyü de ayağa indirdiler be ... Erkeğe söylenenler daha kötü; ulan şerefsiz, ulan adama rahat yok mu, ulan ya şeytan diyo var ya kalk git yanına ama yok değmez ya hayvan herif, bilmem ne bilmem ne...) Yani böyle parantez içini kullanan arkadaşlar oluyor bazen. Haksız da değiller hani.

Ya bu harbiden çok kötü bir durum. Doğayı istila etmişler gibi.. durumları onlara göre gayet normal belki ama, bu ülkenin kendisi gibi olmayanlarını da düşünmeliler. Hele bir de başörtülü kardeşlerimizin, ablalarımızın böyle ahlaksız durumlarla ortalıkta gözükmesi. Yanlışla doğrunun arasında kötü için kötüden daha elverişli bu insanlar. Dine de zarar veriyorlar pek çok açıdan.
Örtü ne yapsın ahlak-iman içtedir, diyebilirsiniz haklısınızdır da ama...

Allah herkesi doğruya daha yakın kılsın. Amin.
Üsküdar da güzel yer mübarek! Bir de neşeli günümüzdü, bir büyüğümüz evlenmişti. Neyse, nice mutlu yıllara diyelim onlara.

Bu satırların bir bayanın kaleminden çıkması beni duygulandırdı. Sevinçlerimizi dile getirmeye pek fırsat olmuyor ama en azından ortak acıları hissetmekle bir araya geldiğimiz güzel bir cemmatin mensubuyuz. Çoğunlukların, dünya çılgınlarının hâlleri bize acı veriyor, en azından yüreğimize dokunuyorsa "Yaradandan ötürü yaratılmışı sevmemizdendir." İşte bu, aşkın gönlümüzde taht kurduğunun gizel bir işaretidir. Bu aşkla duaya, irşada, yanılmışları yola getirme çabalarına devam. Biz "Yunus" değiliz. Kaçacak denizimiz yok. Hem çevremiz köpek balıklarıyla dolu. Yerimizde sapsağlam duracak ve "Fatma"lara anne, baba, kardeş, hoca olmaya çalışacağız. Terimiz yere damlarsa toprak asla lekelenmez. Tam aksine içindeki gül filizlerine yol verir, dayanak olur.
Mevlam yâr ve yardımcınız olsun.

Kutluyorum!
Ben bir yazının üslubuyla ve tekniğiyle bu kadar örtüştüğüne ilk defa şahit oluyorum:
Özlenenle (eski-güzeller "paşa"yla imgelenmiş) kolkola yapılan "çağımızda güzellik arama gezintileri" sırasında göze takılan çirkinlikler (yeni-kötüler "pembe"yle imgelenmiş), modern ve gerçek hayattan kaçışı, ardından "pembe pancurlu ev"i çağrıştıran ve günümüzde neredeyse gerçek-üstü(sürrealist) kalan Türk filmlerini izlemeyi kaçınılmaz kılmıştır.
Kalem sahiplerinden alemlerin Rabbi razı kala!
Kışımızı yaz eden bir yazıydı bu...
"Yazı"dan anlamayanın "yaz"ı da kıştır!

http://www.cemaat.com/?q=node/1225 linkinde QAZAQ arkadaşımız yazmış evvelden. Benzer hususlar dile geliyor bu yazıda da.

Artık yeni genç nesil bir aile sorumluluğunu üstlenmektense ağaç altlarında, sahil banklarında, Salacak'ta, Kadıköy'de denize bakan kayalıklarda cinsel arzu ve heyecanlarını tatmin yolunu seçiyor.

Ne güzel hayat;

heyecan desen var, adrenalin o biçim, sorumluluk yok, annelik ya da ev idare etme -anne - baba , karı-koca sıfatlarıyla- söz konusu değil... Buluşuyorsun.. bir sote yere çekiliyorsun ve oynaşıyorsun.. bu kadar basit mesele. Canın sıkılınca da kolayca terkedersin olur biter. Başka bir vatandaş nasılsa seni en az onun kadar heyecanlandırabilir pekala. Hem partner değiştirmek de güzel bi şey olsa gerek. Eskiden sosyete yaptı mı töbe neuzubillah çeken bir topluluğun çocukları şimdi bunlar.

Üzüntü verici ama hayatımızın gerçekleri bunlar.

Lakin ben bir şey ifade etmeliyim. Pembe eşarp ifadesi kadını tanımlıyor. Peki ya erkeği nasıl tanımlayacaksınız? Pembe eşarplının yanındaki gizli özne midir bu baylar? Kimliksiz ve de kişiliksizler midir? Onları tanımlamak için kullanacağımız bir argüman olmayışı mıdır acaba bu tatlı oynaşmaların kıyılarında zevkin dibini bulan kızların ön plana çıkarılışı? Eğer öyleyse.. bu ablalar da tatmin edici erkeklerinin bugüne kadar yaptıkları gibi çıkarıversin başörtülerini de oynaşmalarına "kimliksiz" devam etsinler.. Tıpkı QAZAQ'ın dediği gibi..

"Başörtünüzü Çıkarın Çıplak Oynayın"..

Mesele budur!

Aşk ve Gurur , Jane Austin'in aynı adlı romanından peyaz perdeye uyarlanmış , 18.yy da İngiltere'de geçen gururlu bir aşk hikayesidir. Üstünden iki asır geçmesine rağmen üşümüş ellere kondurulan bir öpücüğün bizleri bu kadar derinden etkilemesi ; hem de tüm hikaye boyunca ihtirasın gözümüze ve gönlümüze binlerce okla sokulduğu onca kareden sonra ; beyinlerimizin bunca keşmekeşin içinde bazı şeyleri artık hayal bile edemediğinden midir acaba ?

Bizden "günah" , "ayıp" , gibi sözcüklerle kafamıza vura vura , erotizmi almışlarda , cinselliğin posasınımı bırakmışlar acaba ?

Ve biz şimdi bu yüzden mi bir yanımızda muhterem Paşa , hayallerimizde Galata Kulesi'ndeki yakışıklı adamın silüeti , hallenip durmaktayız?...

Anlatımda bahsi geçen gencecik bedenleri bu şekilde hakaret dolu sözlerle yermek yerine , nedenler üstüne konuşmak daha yakışık alır kanımca .

Gençlerimizin kalblerinin ilahi aşk ile dolması temennisi ile...

gerçekten çok haklısınız. kanayan bir yara derman ise ehl-i islam da...
''bu müslümanların hali ne olacak?'' ah bu dert!!!
bu dertle dertlenmiyorsak bize de yazık aslında...

düşünüyorumda bilinçli eşarp takmak nedir? eşarplı kızlar nelere dikkat etmelidir diye, halkı eğitmek amaçlı, kurs filan mı açsam?ellerine kitap versem okurlar mı? okusalar zaten aşkın ve gururun ne olduğunu bi zahmet anlamaz mıydılar??

lütfen rica ediyorum sevgili aileler, kimseyi eşarp kullanmak konusunda zorlamayın!!
sadece, zaten sizin sorumluluğunuz olan islami bilgiyi verin, onlar eşarp kullanmayı bir zorlamayla değil kendi muhakemeleriyle, örtü benim üzerime farz düşüncesi oluşarak kullansınlar, kabullensinler.
ki; eşarbın hakkını versinler.

bizde böyle acınacak görüntülere şahit olmayalım... sizi bilmem ama benim içim cız ediyor!

Ah Bilinç neredesin? çık gel; milletimin sana ihtiyacı çok fazla!!!

Es-Selam

Yollarda...
Kah orada, kah burada...
Karşımıza çıkan renkler var, renkler olmasa yollar olur muydu?
Kendini örtenler ve kendini saklayanlar var bu dünyada...
Ve makyaj, ne de asıldan koparan bir maskedir o...
Yüzü boya olan bir sürü insan ve güzellikten dem vurmalar...
Oysa 'yalın güzeldir' diye öğretmişlerdi bize, halen öyle...
Yozlaşan şeyler var bu dünyada, biliyoruz, farkındayız, içindeyiz çünkü...
Mesela aşkı ağızlarını temizlemeden dile getirmeye çalışan bir sürü insan...
Halbuki aşka bir şey olmuyor, o yerinde duruyor, ama insanlar öyle mi?...
Yanlış adlar koymada ne becerikliyiz biz?
Renkler bize ne getiriyor, bizden ne götürüyor farkında olmadan...

Güzel bir yazı olmuş Aysun hanım, kısa ve öz, kelimelerinize teşekkürler...

Selam ve muhabbetlerimle...

... Mutluluk anlamaktır ...