Geceleyin ıslak bir el okşar kaldırımları
hani semadan bazı
yıldızlar düşer ufka
savrulur gezegenler
harman yeri dört bir yan
tesbih tesbih dökülür gözyaşları
Geceleyin ıslak bir el okşar kaldırımları.

Geceleyin ıslak bir el okşar kaldırımları
bir öfke , bir sıkıntı, boğucu bir karmaşa
boğazına sarılan bir el gibi olunca
bakire bir yalnızlık ve ufkun derinliği
sarıp sarmalayınca körpecik bedenleri
hüzünle sarmaş dolaş yaşayan niceleri
kör kuyular içinde bir abide olurlar
Geceleyin ıslak bir el okşar kaldırımları

Geceleyin ıslak bir el okşar kaldırımları
anası yüreğinde gurbette göçmen çocuk
bir yıldızdan bir umut düşürür defterine
yüzünde mağaralar oluşturan gül dede
yağmurla aynı anda başlarlar senfoniye.
Sevgilinin saçını koynuna gömen gençler
bekçi düdükleriyle , rüzgarla dansederken
ölü kemiklerinden yapılma çelenkleri
geçmiş günler adına şehre adak adayıp
kolları arasında gecenin fark ederler.
Sırtına cesedini yükleyen kurtlar gibi
buruk bir düşüncenin bütün sızılarını
canhıraş feryatlarla kaplerine gömerler.
Yıldızların altından akışan yıldızlar da
bir bir terk eyleyince hazin nağmelerini
Geceleyin ıslak bir el okşar kaldırımları