Eskimeyen bir tat var dilimin ucunda
Soluduğum tüm sabahlar
Keskin keskin yaşar şimdi avuçlarımda

Uzaktan yardım taşıdım
Bir zamanlar ateşe düşmandım
Seher vakti düştüm dolunaydan
Nice çocuk gülüşüyle kutsandım
Kaf dağının orda bir yerde
Çığlık çığlığa yandım
Ki aşkın ölümü galebe çaldığı
Şehir telaşına vurgun
Ateşler tanıdım
Karanlık sokaklarda

Ey sazından yaslı nağmeler çıkartan gece
Yoruldum her dolunayda çıldırmaktan
Gündönümünden geriye her şeyi
Bıraktım
Hayallerini satan bir adamın avuçlarına