Gerçek Hayat'la tanışmam Fatih Bilge sayesinde oldu. Ona uğradığım zamanlarda, onunla bazı meseleler hakkında sohbet ederken, o da mutlaka merak ettiğim konuyla ilgili Gerçek Hayat'da bir yazı bulup "şap" diye önüme koyardı. Anlamadım ki arşiv mi yapıyorsun? Sürekli takipçisi olmasam da onun bana okumam için verdikleriyle biraz takipçisi oldum. Şimdi onu görmem mümkün olmadığı için Gerçek Hayat'ı da okuyamıyorum malesef. İnşallah bir gün spontane bir okuyucu olurum. Sağolsun Bekir Fuat'la da yine onun sayesinde tanışmıştık.

Kendisinin ne zaman Gerçek Hayat'ta yazacağıyla ilgili sanırım geçerli mazeretleri vardır.

Merhaba.

Faruk Yücel'e yeni görevinde başarılar diliyorum. Hayırlara vesile olur inşallah.

Gerçek Hayat Dergisi'ni yakından takip ediyoruz. Şadan Ercan'ın da ifade ettiği gibi, Gerçek Hayat Dergisi Türkiye'de önemli bir boşluğu dolduruyor. Türkiye'de yayın yapan bir çok yayın organı gündemin çizdiği sınırların dışına çıkmakta zorlanırken, Gerçek Hayat sınırları zorluyor. Keşke sınırları daha çok zorlasa diyorum.

Bunun yanında paylaşmak istediğim bir konu var.

Bir kaç sayı önce Gerçek Hayat Dergisi'ndeki bir haber dikkatimi çekti. Haber şuydu.

"Başörtüsü yasağının üniversitelerde kalkması dolayısıyla Dünya basınının ilgisi Türkiye'deydi. Haber ajanslarının Türkiye'den aktardığı fotoğraflardan birinde ise Gerçek Hayat Dergisinin "Artık geri dönüş yok" başlıklı kapağının yer alması dikkatimizi çekti. Daha önce de Meral Akşener ile yaptığımız röportaj çerçevesinde Hürriyet Gazetesi bizden alıntı yapmıştı. "Gerçek Hayat"ın performansı başka yayın organlarına da yansıyor. Gurur duyarak bildiririz efendim..." Gerçek Hayat 15.02.2008

Dikkatle takip ettiğimiz ve güçlü bir yazar kadrosuna sahip Gerçek Hayat Dergisi'nde bu tarz bir duyuru yapılması gerekli miydi, bunu merak ettim?
Bilmiyorum, belki de haberin içeriğinde Hürriyet Gazetesi'nin ismini okumak işkillendirdi beni.

E.Fatih Bilge'yi Gerçek Hayat sayfalarında görmek beni de mutlu edecek. Merakla bekliyoruz.
Unutmadan, Fatih Mutlu'yu da Gerçek Hayat'ta görmekten dolayı memnunuz.
Saygılar.

kurtuba

Selam olanın selamıyla,
Gerçek hayat dergisini ilk çıktığı günden bu yana alıyorum. Her Cuma evimize teşrif ediyor. Gelmediği günler gazete bayine gidip direk elden alıyorum...
Ben etrafımdaki diğer arkadaşlara da bu yorumu yapmıştım. Gerçek hayat ilk çıktığında daha bağlayıcıydı bana göre. Son zamanlarda iyice siyasete girdi... ya da bana öyle geliyor bilmiyorum...

Gerçek Hayat sayesinde güzel bir Mevlana İdris arşivim oldu. Neşe Kutlutaş'tan Esmaül hüsna dualarım oldu... Asım Gültekinin beyaz haberleri sürekli takip ediyorum... ve severek takip ettiğim bir çok yazarı içinde barındırıyor ki teşekkürlerimi sunuyorum burdan Gerçek Hayat ekibine....
Faruk Yücel'e de hayırlı olsun ...
daha güzel olcak inş. herşey...
takipteyiz....duacıyız...

"sükûtumuzu anlamayan sohbetimizden bir şey anlamaz... " İhramcızade

cihan aktaş abla uzun süredir gözükmüyor gerçek hayatta.bıraktı galiba.tarafta yazmaya başladığını duyduk hayırlı olsun diyelim.

Eleştiri; uyarıdır, ikazdır! Amacı eksiği tamamlamak, yanlışı düzeltmektir. Yol gösterici, yönlendirici olmalıdır. Dolayısıyla, beğenmek veya beğenmemek, övmek yada yermek, yada şikayet etmek ELEŞTİRMEK değildir.

Bizim temel sorunlarımızdan biride, pek hoş görülmemesi nedeniyle, eleştirinin "kültürümüz"de olması gerektiği gibi yer alamamasıdır. Geleneksel kültür, sorgulamayı yasaklar. Geleneksel kültürde, hataları söylemek ayıp, üstünü örtmek fazilettir! Bunun nerelerden kaynaklandığı konusuna girmiyelim. Malum; dilimizde tüy bitti! Genelin tercihi, verdiği hasarı sineye çekip susmak, dillendirenleri de susturmaya çalışmak sa, yapacak çok şey de yok zaten.

Uyarıcı, yol gösterici, yönlendirici bir eleştiri geleneğine sahip olamayışımızın olumsuz etkilerinden, dergiciliğin (genelde yayıncılığın) kurtulması söz konusu değildir! Tek sorun eleştiri geleneğinin olmaması değil elbette; ama sorunların aşılamamasının en önemli sebeplerinden biri olduğu da muhakkak.

Konu bu sütunda tartışıldığına göre, tartışmanın 'Gerçek Hayat' üzerinden yapılması doğaldır. Mesela, dergiyi beğenmeyenlere sorsam; beğenmediğiniz dergiyi neden satın alıyorsunuz? Verilecek cevaplarda ki gerekçeler önemli değil! Esas soru, insanların beğenmedikleri bir ürünü şu veya bu gerekçe ile neden satın aldıklarıdır! Ya da beğenmedikleri bir dergiyi, neden yine de satın almak zorunda hissettikleridir!

"Konular sıradanlaştı tekrarlar arttı, günlük gazetelerin haftalık birikimi haline geldi, hatta magazin kültüründen haber yapmayı benimsediler."

Bu eleştiri haklı ise, ifade etmeye çalıştığım anlamıyla, sağlam, sıkı bir eleştiridir. Ancak bu eleştirinin anlamlı ve yararlı olması için, "Bu yüzden dergiyi artık OKUMUYORUM!" diyebilmemiz gerekirdi! Ancak biz dergiyi hala alıp okuyorsak, asıl soruyu cevaplamak gerekir; NEDEN? Öne sürülecek gerekçelerin önemi yok demiştim. Çünkü,
gerekçeniz ne olursa olsun, beğenmediğiniz dergiyi size satın aldıran nedenler değişmeden hiç bir şey değişmeyecektir. NEDEN değişsin ki!

* * *

Haberin, yorumun iki saat sonra eskidiği, bayatladığı, günlük gazetelerin bile gündemin gerisinde kaldığı, bir ortamda haftalık yada aylık yayınlanan herhangi bir derginin, bir eksiği tamamlaması bir ihtiyaca cevap vermesi gerekmez mi? Kendisine has özelliklere, farklılıklara sahip olması gerekmez mi? Bu ülkede dergilere İHTİYAÇ var. İhtiyaç, batı toplumlarından çok daha ileri düzeydedir üstelik. Ama, ihtiyaca cevap veren (bizim camiada) kaç dergi var sorusunun yanıtı hiç de iç açıcı değildir. NEDEN?!

Bizim camiada çıkan dergileri, kimler neden yayınlıyor diye merak edip incelerseniz; mecmua (dergi) nın anlamına ihanet eden bir anlayışın izlerini görürsünüz öncelikle! Ben size aynı iddialarla (hatta aynı klişeleşmiş cümlelerle) okuyucunun karşısına çıkıp, aynı içeriklerle (benzer bile denilemiyecek kadar aynı!) yayınını sürdüren onlarca dergi adı sayarım. Her birini kaç kişi okuyormuş? Onu da siz araştırın!

İçerik tartışmaya, liyakat, ehliyet, ihtisas aramaya, dergi ve dergi yayıncılığını tanımlayıp sorunlarını konuşmaya gerek yok! Üç-beş şiiriniz; bir kaç öykü deneme yok mu bir kenarda? Sekiz-on kişi TOPLANIN bir dergi de siz çıkarın! İki aya kalmaz öğrenirsiniz; Gerçek Hayatın gerçek sorununu!

Geçmiş dönemlerde ki, başarıların çok farklı sebepleri var. O konuyu ayrıca incelemek gerekir!Geçmişte yürüyerek, koşarak yol alıyorduk! Şimdi otomobillere bindik. Bu meret'de ite kaka gitmiyor Sahi ya! Bu meretin dilinden anlayan var mı?

"biz Türkler barış masasında İstiklâl Harbi kazanmış bir millet değiliz. Bilakis, Batum’u ve Batı Trakya’yı barış masasında kaybetmiş bir milletiz." demiş! İsmet Özel'in dilinden anlayan var mı?

Terminolojiyi değiştirsek mi artık.

Gerçek Hayat oldukça genç bir kadro kurdu. Ama bunun da ötesinde hedef kitle olarak ta gençleri seçmiş gibi görünüyor. Bunun nesi kötü diye düşünülebilir... Gerçek Hayat'ın ağırlığını ve gücünü hissettirebilen bir medya olması için okuyucu profilinin de buna uygun olması gerekir.

hafta sonu fatih mutlu kardeşimin istanbul'da olmasını vesile bilerek gerçek hayatımıza uğradık iki sefer.faruk yücel'in (kanal a muhabiri kadir metin'in veciz ifadesi ile faruk bey'in:) oturduğu masanın tam arkasında derginin ciltleri vardı. bir gün önce kadir metin ile derginin ilk kapağı hakkında hummalı bir iddiaya tutuşmuştuk.ben "taş fırlatan tekerlekli sandalyedeki adam" derken kadir metin "dua eden aliya izzet begoviç" portresi demişti.
ikimizde faka bastık. aslında bilboardlarda tekerlekli sandalyede taş atan o değerli adam ve iç sayfada ise bilge kralın dua eden resmi vardı bu sebeple ikimizde teğet geçmiş oldukta denilebilir.
dergiden kimler gelmiş kimler geçmiş diyerekten yeniden göz attım.kimleri okumamışız ki.zelan, menteş, gökhan abi ve daha ismini sayamadığım nice büyüğümüz.meksika sınırı şiiri mesela ilk sayıda yayınlanmış.tarık tufan yazmış bu dergide, dücane cündioğlu yazmış.
şimdi konuştuğumuz üç adamdan birisi "ah nerede o eski gerçek hayat" diyor. biz üç arkadaş otobüsle karşıya geçerken acizane bir tespitte bulunduk. "abi dergiden resmen edebiyatçılar resmi geçit yapmış"
kadir metin'in evinde "şehrengiz" dergilerine bakarken bir reklam gözüme ilişti.
gerçek hayat; hakan albayrak ve gökhan özcan'ın çalıştırdığı siyahi boksör.
gerçek hayat faruk yücel ile çok daha iyi işler yapacaktır inşallah. ben iki gün boyunca "şu şöyle olsa, bu böyle olsa, şurada da şu olsa, şu şu şekilde olsa, bir de derginin boyası elimizi boyamasa, bana bir şifa tefsiri verseniz" diyerek faruk yücel'in kafasını ağrıttığım için burada çok ayrıntı vermeyeceğim.
şunu belirtmeden geçmeyeyim ama ümmühan atak ve faruk yücel dergiye gelenlere kitap hediye ediyor almayanı da dövüyor.
(faruk abi fenerbahçeli olursan o dürümün fiyatını söylerim:)
selam ve dua ile...