Ben ki çoğu zaman
eskimiş şarkılar söyleyerek efradıma
kendimi traşı uzamış adamlardan sandırmışım
Çocuklar ürkmüşler gözlerimden
gözlerim karanlığa dalınca.

Karanlıklardan beyaz hayaletler türetmişim
Şarkılar göndermişim onlara ecza ve cephane olarak
ve rızk olmuş mukaderattan bir mısra

Bir gece vakti öylece
dikilip olduğum yere
gözlerimi gecenin en karanlık noktasına
meydan okurcasına ay'a ve bütün yıldızlara
gözlerimi karanlığa saplayarak
Güneşi çağırmışım
Mukaderattan bir mısrayla

Işıdı işte bütün iyilerin yüreği
İşte uzadı hepinizin traşı
İşte şarkılar söylüyor bahçedeki çocuklar

Bense kaldırıp başımı usulca göğe
etrafımda gülüşen çocuklar
Etrafımda güller çiçekler
çocuğna eski şarkılar söyleyen bir anne
-Öylece bakakalmışım bu engin maviliğe