Sabah oluyor, sonra akşam, sonra yine sabah. Bahar geliyor, yaz ,sonbahar, kış sonra yine bahar. Güller açıyor, soluyor, kuruyor sonra başka güller...

Ya biz..
Bize ne oluyor. Birbirine benzese de yaşadıklarımız, benzemese de biz değişiyor muyuz?. Hepimizin üstündeki o büyük güç bizi neyle imtihan ediyor ya da bize neyi anlatmak istiyor...
Bunu anlamaya çalışırken bir de bakmışız yolun sonuna gelivermişiz...

Öyle veya böyle sürüp giden bu devinim içinde bir yerdeyiz...

Ve şimdilik burdayız...

Saatleri tüketerek geçirdiğin günler içinde

Umutlar,
gözkırpan bir yıldız gibi yanıp söner bazen.
gecenin karanlığındaki ayın beyazlığıyla
Varlığını hissettiğin
ama göremediğin
bir gücü anımsatır güneş
Keşkelere karışan belkiler kadar umarsız,

Ya da

Kapalı kirpiklerden
içeri süzülmeye çalışan ışık kadar ısrarlı olursun
Kulaklarınla duymadığın
ama adın kadar emin olduğun bir gerçek
Seni hayata bağlar çoğu zaman.
Minik bir el kaybolur avuçlarında

Zaman susar,
Düşler susar,
Sen de susarsın...