İsmet Özel'in gündeme oturan, taaccüple karşılanarak zihinleri sarsan pek çok sözü olmuş ve olmaya devam etmektedir. Acaba bileniniz var mı? İsmet Özel'in böyle davranarak ne yapmak istediğini.. ya da ne yaptığını.

İsmet Özel kaygılı ve rahatsız bir adam. Uzun seneler önce taşıdığı kaygılar dolayısı ile bir yerden kalkıp çok farklı bir yere geçti. Yeni geldiği yerde duranların pek çoğunun ağızları kulaklarına vardı ve kendisine hoş geldin ettiler. Yakın zaman önce, yeni geldiği yerdeki duruştan rahatsız olduğunu ifade ederek başka bir yere gideceğini ifade ettiğinde -ki kendisi sadece yan koltuğa geçti-, ayrıldığı yerde dururken ağızları kulaklarına varanlar hakkında muğlak ifadeler kullandılar. Yer değiştirişi (gidişi değil) gelişi kadar hoş karşılanmadı en azından. Ve şimdi Türklük hakkında söylediği son ifadelerinden ötürü, bazıları kendisine güle güle demeye hazırlanma temayülünde. İsmet Özel yeni bir yere mi gidiyor, yoksa bir yanlış anlama mı söz konusu. Bir yere gittiği yok da, geçtiği yan koltuktan kalkıp, etrafımızda daireler çizerek dikkatimizi bir yerlere mi çekmeye çalışmakta. Ve bir çekim alanı oluşturmak içn çizilen bu daireler bizi bir yerlere getirmek için uyguladığı metot olmaktan mı ibaret. Ve bu metodun muteber telakki edilip edilmemesi gibi, pek çok soru işareti beliriyor zihnimde. Ya sizin! Mesela, niçin böyle sıra dışı şeyler söylediğini merak etmiyor musunuz? Bazılarının ifadesiyle o sadece bir narsist midir. Sıra dışı tez ve retoriklerle gündemde kalmak mı istiyor. Şayet durum böyleyse bu bizi ne kadar ilgilendirir. Yani söyledikleri boş, son derece pratikten uzak şeyler midir. Pratikten uzak görülmeleri, onları kâale almamak için yeterli sebep sayılabilir mi. Yine bazılarının ifadesiyle, o Şair'ul Şuara'dır ancak fikirlerine itibar edilmeyecek biri midir.

İmdi dostlar, zihnimizde oluşan tüm bu sorular, sıra dışı bir adamla karşı karşıya olduğumuzun göstergesi değil mi. Sıra dışı adamları tahlil ederken sıradan metotlar kullanmayı pek muteber, bu işin faillerini de pek makul karşılamam ben. İsmet Özel'i tanımam. Tanımama gerek de yok zaten. Herkesle dost ahbap, iş ortağı vs olmak zorunda değiliz, olamayız da zaten. Şahsi kanaatime göre, kim ne söylerse söylesin şairliğinin yanında bir fikir adamıdır o. Düşünce dünyamızın sönmeye yüz tutmuş nadide yıldızlarından birisidir. Şairler ve yazarlar daha ziyade fikirlerinden istifade edilmek için vardır. Kendi içlerinde yaşadıkları pürüzler, uyuşmazlıklar da yine daha ziyade kendilerini ilgilendirir. Biz onlarla ilişki içine girdiğimiz zaman bizi de ilgilendirecektir. Dileyen, gördüğü ya da gördüğünü zannettiği tenakuzlardan dolayı yüzüne bakmamayı tercih edebilir. Dileyen de, posanın içindeki cevherden istifade etmeyi tercih eder.

Her şey bir yana, bir insan aynı zamanda bir şairse kendisinden sıra dışı sözlerin sadır olması makul olmanın yanında muteber de görülmelidir. Düşünmeyen ve kendi kısır döngüleri içinde oyalanan bir toplumu sarsmanın çok fazla yolu yoktur. Bunu en etkili şekilde icra edecek kişiler şairlerin ta kendileridir. Hiçbir makul cevap bulamazsak şayet bunun da bir yol olduğunu kabul edebiliriz. Bir toplum düşünün ki; bir kısmı kendi içinde tenakuzlar yaşayan ve yine bir kısmı ikbali için kurtarıcı ve kurtarıcılar beklemeyle ömrünü heba etmiş, bu sebeple bir türlü kendisinin farkına varamamış, düşünmeyen, ve yine benzeri sebeplerden ötürü hem üretimden düşmüş hem de gittiği yolun farkında olmayan. Ve birisi çıkıp kulaklara marjinal gelen sözlerle toplumu sarsmaya çalışıyor. Efendim, narsistliğinden dolayı bunu yapıyor! Bu kendi sorunu. Ben beni ilgilendiren tarafına bakarım. Bu toplumun akl-ı selimlere olduğu kadar delilere de (metafordur) ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Hz. Osman'ların törpüsü Ebuzer'lerdir. Hz. Ömer'lerin dengesi Huzeyfe'lerdedir. Çatışmamayı (anarşiye sebebiyet vermezlerse) başarırlarsa şayet bu toplumun denge unsurları olurlar onlar.

İsmet Özel hakkında yakın dostları tarafından pek çok anekdot aktarılır. Kendisi bir keresinde, ezan için hoparlör kullanılmasına karşı olduğunu söyler. Şartların değiştiği, binaların yüksek olması ve trafik vs den kaynaklanan gürültüden dolayı hoparlörün ihtiyaç olduğu ifade edildiğinde şu karşılığı verir, "o halde gürültüyü keselim". Öngörüsünü, isteyen imkansız olarak telakki etsin -ki şahsen böyle düşünmüyorum-, bu ve benzeri pek çok ifadesi, alışkanlıklar kuyusunun içinde boğulmak üzere olan topluma uzatılmış bir ip mesabesindedir. Ve uykuda olanın yüzüne serpilmiş / çarpılmış serin ya da kaynar su gibidir. Bu tür insanlar, bazen toplum önüne çıkıp Hallac'ı Mansurluk yaparlar. İnsanlar özden, asıldan ve dolayısı ile yoldan çıkmaya meylettiklerinde, onlara "taptığınız ayaklarımın altında" derler. Sonra halk kafa kafaya verir ve bu adam ne dedi diye düşünür. Uzun süreden beri yapmadıkları şeyi yaparlar. Sonunda ilhadına ve katline de hüküm verilebilir. Birilerinin sevgilisi birilerinin de hasmı olurlar. Varsın olsun efendim. Diyebilir miyiz! Biz dedik bile. Ötesini siz bilirsiniz. Kısır döngülerden bunaldım ve bu makaleden kaynaklanan yeni bir kısır döngünün içine girmeye niyetli değilim. Hakikatten başka bir şeye, dolayısı ile kimseye aşık bir adam değilim. Daha ziyade fikirlerin, olguların, fenomenlerin konuşulması gerektiğini düşünüyorum. Kişinin zaafları, çelişkileri vb bir diğer ve apayrı bir mevzu.

Bu kertede, İsmet Özel'in son çıkışına da değinmenin gerekli olduğuna inanıyorum. Çünkü bu çıkışın, çizgi ve duruş noktasından diğerlerinden bir hayli farklı olduğunu düşünenler var. İlk duyduğumda ben de şöyle bir sarsıldım.. ve üzerine düşündüm. Bundan dolayı kendisine teşekkür etmek isterim. Malumunuz üzere bir süredir Türklük'den bahsediyor. Bunu, bir kısmımız en başından kabul etmiş olmakla birlikte, bir kısmımız duyar duymaz reddettik; ve yine bir kısmımız da anlamaya çalışarak makul yanlar keşfettik. Nasıl oldu bu! Bir millet düşünün ki, hatasıyla sevabıyla, dünyadaki tüm Müslüman halkları mücadelesine ortak edebilmeyi ve dolayısı ile ümmet anlayışını oturmayı başarmış. Irkının ismi, bir dinin fenomeni olarak algılanmış, yani ki Müslüman'ın adı Türk olarak dile getirilir olmuş. O halde Türklük olgusuna buradan bakmak da gerekmez mi. Hem bu adam bana kalırsa kullandığı kavramları seçiyor. Dikkat ediniz, Türkçülük değil Türklük diyor. Cülükleri katmayarak, onları ideoloji olmaktan kurtarıyor.T a ki gelinen son noktada; Allah Türk'leri diğer kavimlerden üstün yaratmıştır ifadesini kullanmıştır. Kendisinin, çıkışlarının mihengi mesabesinde olan pek çok sloganından / sözünden sonra, durup düşünmek ihtiyacı hissettik. Lakin bu sefer biraz daha fazla durmamız icap etti. Sıra dışı (müsbet manada) insanlar, sözlerine teville yaklaşmayı, üzerinde düşünmeyi, anlamaya çalışmayı diğerlerine göre daha fazla hak ederler. Şahsi kanaatim, hali hazırda bu minvaldedir.

Allah Türkler'i diger ırklardan daha üstün yaratmıştır ne demektir. Bu ırkçılık davası gütmek midir? Irkçılık gütmekse şayet, İsmet Özel bunun farkında değil midir? Farkında ve yüzünü ümmetçi çizgiden ırkçı çizgiye mi çevirmiştir? "Buradaki üstünlük Allah katında olana mı yoksa yaradılış itibariyle bahşedilen bir takım meziyetlere mi işaret eder. Her ırkın birbirlerine nispeten, spesifik olarak, müspet ve menfi bir takım özellikleri varsa şayet -ki yine şahsi kanaatim bu yöndedir-". Acaba, İsmet Özel bunu görmüş ya da böyle bir şey görmediği halde, ümmeti toparlamak hususunda en güçlü seçeneğin Türk'ler olduğu kanaatine ulaştığı için yönlendirme ve tarihi nitelikli bir hatırlatma mı yapmak istemektedir? Ümmetin parçası olan Türk'leri, neredeyse Rabliğine iman edilen emperyalistlere karşı ateşlemek istiyor da olabilir. Ve bu seçenekleri sizler için daha da çoğaltabilirim.

Evet dostlar, tüm zihin alıştırmalarıma rağmen pragmatist bir kişilikle karşı karşıya olmadığımı biliyorum ve ırkçılık davası güdecek biri ile karşı karşıya olmadığımın da farkındayım. Herkes hata yapabilir elbet. Ve varsa bir hata uyarmak da bizlerin en temel vazifesidir. Ancak, bu vazifenin bu güne değin bizlerden ziyade kendisine düştüğünü göz ardı etmemek gerekir.

Bu yazıyı daha derli toplu vaziyette sunmak belki çok daha hoş olurdu. Ancak yazımın genel akışından da anlaşılacağı üzere, İsmet Özel'i (nezdinde tüm İsmet Özelleri) ve son çıkışını konuşmak için farklı pencereler açmak gayesini güttüm. Bunu yaparken belki kendisini biraz kayırmış olabilirim. Bu durum belki, böyle adamlara ihtiyacımız olduğu kanaatimden kaynaklanıyor olabilir. Ya da elden geldiğince hüsn-ü zan diyelim..