bu cinayetten hatta neredeyse yeryüzündeki her cinayetten leş yiyici akbabalar istifade eder. kan dökmeye bahane için kan lazımdır akbabalara. Allah tuzaklarına kendilerini düşürsün.

bundan yaklaşık bir ay önce bir gazeteci mit müsteşarı ile görüşmesi sonrası bakın neler yazmış;

"MİT Müsteşarı, Hizbullah terör örgütünün bir dönem devlet tarafından kullanıldığını doğrulamış. Yıllardır bu iddia konuşulurdu ama devletin en ‘mahrem’ kuruluşunun başındaki görevlinin bu iddiayı doğrulaması çok önemlidir.

Sıkı durun. Dahası var. Diyor ki: ‘Hizbullah uzun süredir sessizliğe bürünmüştü. Yeniden harekete geçirme faaliyetleri var. Takip ediyoruz. Yakında yeniden seslerini yükseltmek isteyebilirler.’ Mealen cümle böyle.

Peki neden? İşte orası meçhul. Bu tezin gerekçesi anlatılmamış. ‘Olsa olsa’ diyerek yorumlar yapmak mümkün: Cumhurbaşkanlığı seçimi sürecinde bazı çevreler terörü tırmandırmak isteyebilir. Bazı sol aydınlara yönelik suikast girişimleri düzenlenerek laik/anti-laik çatışması körüklenebilir. Türkiye’de istikrarın bozulması için hükümet ile asker arasında gerginliğe yol açabilecek eylemler düzenlenebilir. Vesaire, vesaire. Anlaşılıyor ki, puslu havada avlanmayı sevenler yine iş başında."

gündemi takip edenler belki bilirler o zamanlar yine bu ülkenin yüzde 95'ini rahatsız edecek açıklamalar yapan demirel'in de bir suikasta uğrayabileceğini düşünüyordu bazı köşe yazarları. keza hrant dink de bu kaygıyı "belki de ben öldürülebilirim" diyerek bir yazısında ifade etmiş.

velhasılı toplumu germe mühendisleri yine işbaşında. arada islamî kavram ve kalıpları da tuzla buz ediyorlar mit müsteşarının açıklamasında görüldüğü gibi. kur'anî bir tabir olan hizbullah'ı nasıl da harcamışlar! nasıl ki islamî kavramlara karşı bir bozuş süreci var bunun gibi müslüman genel tipine karşı da bir çamur atma gayreti içinde karşı taraf. mesela bir müslüman bir müslümana diyor ki; "ne bu saç sakal, 'teröristler' gibi! sakalı tıraş et, saçını jölele..."

gerçekten maddi manevi bir savaş içerisindeyiz. hadi ırak'ta filistin'de ..vs. karşı tarafın safları belli. ya burada? herşey karmakarışık... sapla samanı ayırt edemez bir psikolojik baskı altındayız. bize ait olan ne varsa içleri boşaltılıp yerlerine yenileri -ama kötüyü çağrıştıracak şekilde- konuluyor.

mevla saflarımızı sıklaştırmamızı nasip eylesin, bizlere akıl ve feraset versin. amin...

yinelersek bu cinayetten hatta neredeyse yeryüzündeki her cinayetten leş yiyici akbabalar istifade eder. gerçi ben akbabalar dedim ama onlar kendilerine şahinler filan diyor. kargalar güler tabii buna! bülbülleri sormayın; onlar hâlâ altın kafeste...

Ey menba-ı ÂŞK! Gönlüme kıldığın nazar-ı mehabbet kadardır kıymetim...

'' Kurşun Türkiye'ye sıkılmıştır..'' cümlesi, bu tip faili meşhur yargısız infazların klasiği halini almıştır. İktidar çıkarları uğruna halkını açlığa mahkum etmekten kaçınmayacak politikaların altına imza atanların, sanki kendileri içiyormuşçasına kurdukları şu iğrenç cümle gibi '' bu acı ilacı içmek zorundayız, hepimiz için.. ''

Kurşun, Hrant Dink'e sıkılmıştır; herkes tarafından bilinen ve bunuda valilik gibi devletin en üst makam sembollerinden sayılan bir yerde açıkça ifade etmekten çekinmeyen devletadamları tarafından...

Toplumu terörize etmek, bizzat toplumu kontrol eden mekanizmaların işidir. Sürekli bir tedirginlik, sürekli korku....

Firavun der ki: '' Ben sizin en yüce rabbinizim! ''. Bugün de onun evlatları cümleyi şöyle kurmuyor mu : '' bu ülkenin asıl sahipleri biziz..tüm yeraltı ve üstü kaynakların ve en mühimi tüm bu insan potansiyelinin, yani kölelerin.''

Amma, köleler putlarını kırmadıkça, bunu göze almadıkça asla bu karanlığın sonu gelmeyecektir; çünkü, köleler de en az efendiler kadar bu tezgahın yürümesinden sorumludur. Kitabın bize beyan ettiği öncüler ve artçıların cehenneme sürülürkenki karşılıklı lanetleşmeleri.

Ben Hırant Dink'e üzüldüm. Belediye tarafından bir köpek itlaf edilmişçesine davrananlara da üzüldüm, evet abartmaya gerek yok. Yüce (!) devletimizin hepimizin selamati için yaptığı rutin bir uygulamaya daha şahit olduk. Ben sadece şunu söylemek isterim. Kendini islama nispet eden bunca insan bu cinayetlerdeki vebalini düşünmeli, haksızlıklar karşısındaki bu sesizliğin yarın huzuru mahşerde hesabının hepimize sorulacağı aklımızdan çıkmamalı. Haksız yere öldürüldüğü aşikar bu adam bize göre '' ermeniydi '' ama Allah'ın ermenisiydi ve ilahi ilke, Allah'ın ermenilerini sürmek ve öldürmek haksızlığını emretmediği gibi, tüm bu gayrı meşruluğun hesabını bizzat kendisi soracaktır. Hem aktörlere hem seyircilere... Ben de kendi adıma '' ben bunların yaptıklarından uzağım Allah'ım, yerin göğün ve ikisi arasındakilerin Rabbı sensin! İyyakenağbudu ve iyyakenestain...''

Selamünaleyküm

O Türkiye'nin entelektüel beyinlerinden biri. Yürekli, cesur, inandığını ceza almak, dışlanmak, lanetlenmek uğruna söylemekten korkmayan, adam gibi bir adam. Hiç tanışmadım onunla, acısına uzaktan baktım. Ağlamaklı ses tonuyla yaptığı konuşmalarını dinledim sadece, yazılarını okudum. Ve bir akşam vurulduğunu duydum. Bu kadar üzüleceğimi ben dahi bilemezdim, beynime kazınan, kaldırımdaki bedeni ve ölümün kucağına düşmüş bedenin, cansız birbirine dönük ayakları.. O fotoğrafı nasıl unuturum? Bu cinayeti nasıl unuturum?Ve koskoca cemaat.comda konuyla ilgili 2 yazı, 3-5 yorum. Bu mudur inançlı olmak? Kalleşçe sırtından vurulan bu fikir adamının cesedine kör gözlerle mi bakmaktır milliyetçiliktir? Her insan kelamı değilmi Allahın? Utanıyorum,bu günleri yaşadığım, bu nefretin içine hapsolduğum için.

"ey adını babamdan çok andığım/alnımın ateşini alnına dayadığım"

Sevgili Yuşa Irmak yazdıklarını kelime kelime okudum. Sonra yazılanları da. Aslında aynı fikirdeyiz. Zaten niyetlerimiz aşağı yukarı aynı olmasa burada ne işimiz vardı. Ama kimimiz "a" diyoruz, kimimiz "b". Ne ki zikredilen/zikrolunan özünde aynı. Zaten bir fikir en fazla ne kadar farklı olabilir ki ? Yazacaklarımın da öyle değerlendirilmesini rica ediyorum.

Öncelikle bu cevabımı neden, senin bana ismimle hitap ettiğin cevabının altına yazmadığımı söyleyeyim. Zamanında çok tartışmaya girdim net ortamında. Burada da öyle. Ve gördüm ki, isme hitaben yazılan cevaplar bir müddet sonra polemiğe dönüşüyor, ve tartışma sadece iki kişi arasında sürüp gidiyor; ve tartışmaya gireceği olan da giremiyor. Dikkat edilirse umuma hitaben yazılan, ama konuya dair cevaplara başka cevaplar ekleniyor ve daha sağlıklı bir zemin hâsıl oluyor. Sakın üzerine alınmayasın. Sen vesile oldun. Önemli bir konu aslında. Teşekkür ederim vesile olduğun için.

Konuya dönecek olursam; bu vesile ile birkaç kelam edeyim; ukâlalık ya da…
Bir defa konuya dair fikir önceliğimin Türk olmağa verildiğinin söylenmesi beni ziyadesiyle üzdü. Evet, “Bugün Ermeniyiz..” lafzına içerledim. Zira çekincelerim var. Bir insan “Bugün Ermeniyim…” demekle o gün Ermeni olmaz. Tıpkı, “Bugün Türküm…” demekle Türk olamayacağı gibi. Ama birisi Kelime-i Şehadet getirdiği anda Müslümandır. Ne ki, hemen cennetle müjdelenmiş midir, takdir edilir ki elbette hayır. Şahsen bir insanın Türk olduğunu nasıl anlayacağımı bilmiyorum. Ancak konuşmasından anlarım. Yani dilinden. Yani şunu diyemeyiz: “Bu insan yere çöp atıyor. Kesin Türk’tür…” Saçmalamaktır bu. Ama bir insanın Müslüman olduğunu anlayabiliriz. Giyiminden, konuşmasına; hâl ve hareketlerinden yaptığı ibadete kadar. İbadet bu noktada en belirleyicidir. Yani ibadet Türk olmanın getirdiği bir şey değildir, Müslüman olmanın getirdiği bir şeydir. -“Şey” dememi mazur görünüz, karşılığını bulamadım. Altında ezilesi bir şey çünkü…-

-Bu noktada “Türk” derken kastımın ırkların geneline dair olduğunun anlaşılmasını isterim-
Peki Türküz derken dilimizin dışında hangi özelliğimiz var ? Atatürk’ün gençliğe hitabesi mi ? Ya da Nutuk ? Peki tüm bunların özüne indiğimiz vakit Aslolan Kitaba varmıyor muyuz ? Yani ilim bir noktaydı onu cahiller çoğalttı. Tüm bunları birazdan daha da açacağım.
Buradan şu anlaşılıyor ki, Türklük her ırk, kavim vs gibi Müslümanlığın içinde barınan/barınmaya mahkum bir özellik. En kapsayıcı olanı Hak Din yani. Yani bir insan Ermeni-Müslüman olamaz mı ? Ya da İtalyan-Müslüman ? Pekâla Türk-Hristiyan da olabilir ? Ya da Türk-Musevi ? Türkçe konuşup da boynunda Haç işareti takanlarımız yok mu ? sorun bu değil. Aslında sorun; evet büyük bir sorun. Tüm dünya insanının Müslüman oluşunu emrediyor Rabbimiz. Rabbimiz diyorum, herkesin Rabbi aynı. Hristiyanın inandığı Rab ile bizim inandığımız Rab aynı. Herkesi yaratan bir. Ama daha büyük olan sorun kimliğinde Müslüman yazdığı halde, “Allah’ın verdiği Allah’tan başkası alamaz..” emrine karşı gelip bugün Hrant Dink’i öldüren, yarın bir başkasını öldürecek olan kafadır. Bu emir pekala bir Hristiyan için de geçerlidir. Eğer aynı yaratıcıya inanıyorsak onun emrine de aynı oranda uymalıdır. Yani Saddam’ı asmamalıdır. Ancak bir beşer olarak cezaya çarptırmalıdır. Sadece o kadar. Ama iş bu noktada Hak Din-Tek Din mevzuuna geliyor ki bugün için bunun mümkün olamayacağı da aşikardır. Yani Hristiyan aleminin bunu kabul edip top yekün Müslüman olması…

Açacağım dediğim konuyu aralayayım. Açmak haddi bilmemektir. Daha ne biliyoruz ki hangi konuyu açalım. Türklük mevzuu…Ben Türk olmakla övünüyorum. Herkes gibi. Dilimi seviyorum yani. Toprağımı seviyorum. Ve Türkçe konuşup da bu ülkeye faidesi olan her canı seviyorum. Tarlasında yatan rençberi ve “En güzel şarkıyı bir kurşun söyler…” diyen kalemi aynı oranda seviyorum. Evet, birisi birisinden daha dertlidir, o ayrı. Daha çok düşünür taşınır, o ayrı. Ama o kalemin anlattığı da rençberdir. Yani o şair aslında rençberin kendisidir.

Tüm bunlardan sonra şu soruyu da soruyorum. Acaba ben Türk değil de Ermeni olsa idim yine o şairi ve o rençberi sevebilecek miydim ? bu belki büyük bir sorun. Ama daha büyüyğü nedir derseniz şu soruyu şiddetle soruyorum. Acaba ben Hristiyan olarak dünyaya gelse idim Müslümanlığı Hak Din olarak kabul edip, Kelime-i Şehadet getirebilecek miydim ? ve iki şıktan diğerinin hasıl olma ihtimali, “hayır” demek yalnız tüylerimi değil, yüreğimi bile diken diken ediyor.

Ama bugün Türk ve Müslümanım çok şükür. Dünya’da eşi bulunmayan bir geçmişim var. Osmanlı var, Selçuklu var, Yunus var, Mevlana var, Fuzûli var. Var da var yani, çok şükür.
Ve şu yarım aklıma gelmeyen nice şey. Ne ki, Kutsal Kitabımız’da Türklüğe dair bir cümlelik bir meâl yoktur. Yani ironiye kaçıyorum, özür ama fanatizmin kutuplarında gezenlere ithafımdır bu. İçki masalarında fink atarken, aynı zamanda Ocaklarda dokuz ışık ezberi yapanlaradır. (Sözüm meclisten dışarıdır)

Türklüğü bırakalım efendim. Müslümanlığa gelelim. Durum en acınası değil midir ? “İçkiliyken namaza yaklaşmayın…”ı, “Namaza yaklaşmayın…” okuyan Bektaşiler ile perdemizi açalım. Ya da misal, okuduğum gazete –açık konuşalım- Tan, Bulvar ise, vesikalılar peşinde iz sürüyorsam, boy abdestimi almadağım günler olmuşsa vs vs nerede kaldı benim Müslümanlığım ? Tüm bu saydığım, ve daha nice yasak olan emirleri yerine getiren ve insan olmak’ın dehlizinde adımlayan bir Ermeni’nin olmadığını söyleyebilir miyiz ? Ya da Hristiyanın ? Çok kolay küfür eden bir Müslüman düşünebiliyor musunuz ? Bahanesini, kendisini kızdıranda arayan ? Hiddet-ü asabiyette ölü gibi olmak’tan dem vuruyorum. Kolay öfkelenen Hz.Ömer’in ağzından bir defa küfür işitilmiş miydi acaba ? (Şimdi bu anekdotu çürütmek isteyen net müdavimleri çıkabilir. Haydi var diyelim. Ama karşımızdaki Hz. Ömer, buna ne buyrulur ?)

Bu noktada “Hepimiz bugün Hrant Dink’iz…” demekle “Hepimiz bugün Ermeniyiz…” demek arasındaki farkı sanırım anlatabildim. Kesinlikle ırkçı bir söylem içinde değilim. Hayat düsturum tamamen niyetlere göredir. Ama çekincemi sloganlaştıran bir ifade olduğundan uygun düşmediği savunmasındayım. Ve bu cinayetin arka planının ne olduğunu daha bilmiyoruz. Karşı olduğumuz cinayetin kendisinedir. İnsan öldürmeğe –dinimizce de emredildiği üzre- karşı olmaktır. Ne ki, -iyi niyetle de olsa- sloganlaştırılan “Bugün Ermeniyiz…” lafzı şeytan kılığına girip şu soruyu bu aciz kula sordurtuyor : Sahi, “bugün” gerçekten bir Ermeni’den / Batılı’dan bizi ayıran fark nedir ?

Asaf ile bitireyim müsadenizle :
Toplum kişilerle değil, kişiliklerle olur…

Sürçü lisan ettimse affola…

Malum balık cinsinden birisi karadaki insanoğluna nazar etse onu olduğundan büyük görür.Su ile hava arasındaki kırılım açısı suyun dışındaki nesleri olduğundan daha büyük göreceklerdir.Tabi bizlerde balıkları oldukları noktadan daha derinde görürüz.

Öldürülen bir insan var ve hepimiz Ermeni miyiz ? hepimiz Türk müyüz ? bizim zenciler siyah mı ? , elin zencileri dahamı güzel , oligarşik devlet yeni bir oyuna mı kalkıştı?,müslümanlık onuru nerede, insan duyarlılığı ayaklar altında mı ? soruları havalarda uçuşmakta.

Düşünce-His ile söylem örtüşmesi çoğu zaman gerçekleşmesi imkansız bir durumdur.Yani müslümanlar kardeştir ama İsrail askeri tarafından trajik bir biçimde öldürülmediği takdirde(mesela komşusu tarafından haksızca öldürülmüş olsun) kardeşliğimizi hatırlayamayız bile amma kanserden ölen öz kardeşimiz ciğerimizi paramparça eder ve bu son derece doğaldır. Ama burada doğal olmayan bir durum var. Algıda doğal sürecin kırılması, yani algı üreten kaynakların çelişik izdüşümleri. Dünyayı kurtamak için coşu coşuveren ruhumuz müteadit kıç üstü oturmalar yaşamakta.

Müslüman olmanın karşılığının ermeni olmakla eşdeğer algılanabilir olması ve müslüman bir ermeniyi tanımlarken ermeni asıllı müslüman diye tanımlama ihtiyacımız hepimiz ........ gerçeğinin bir izdüşümü.