istiflenmiş bütün yalnızlık halatlarım iskelelerde
infaz edildi role talimatıyla mavi soluyuşlarım
yine de inadına akışmaz bir yana amentülerim
tüm sürgülenesi anlarımı eğleyemedim viran
kulaklarımı tırmalıyor bu mahşeri uğultular
hiçbir tüzeli olmayan
usanç seramonilerin gergefine gerildim
oy gözüm!
uykular uyandırır beni sana
öyle ki
gecenin çimenleri, nane ferahlığı savurur
bu cinnet rüzgârlarıyla sinüzit nöbetlerime
oy gözüm!
bak içim acıyor bağıran susuşlara
bütün reddiyeleri
urganlayamadım bu kadar morfin yemişken
bilirim umut yakışır bu iki büklümlüğe
nasılsa sabrın gündüzü de bir gecesi de
oy gözüm!
şimdi kuşları nasıl kıskanıyorum bir bilsen
hani tüm mavilikleri kanatlayacaktım ya omuzuma
denizvarî mekanlarda
bak nutkumda kalakaldı bu lodos hengâmesi
içimdeki her zerre kıvılcım lâvlanır oldu figân esintileriyle
şimdi bir kürek bir de kayık yaraşır mübtezelleşen noktalara
oy gözüm!
kırıntılarımın esrarına varabilir misin bu yarım kalmışlığımla?
ne de olsa aynı müşterek mazinin sorgusunda yargılanıyor tarih
şimdi karma bir desen nakşediyor zihnime gözümün okkaları
oy gözüm!
uyumak yok bana da bu kadar yorgunluk meşaleleri gecemi aydınlatırken
tüm kırpılan anları yumarcasına
seni de damıtılmış bir sükûta yatırsın bu uyanışlar
ruhumu buhranla sise boğdum
ya bir kere öl, ya da yeniden doğ....

"O gün ayetler, sizin omuzlarınızdan söz ediyordu..
Başörtüsünü bir sancak gibi yapan Elif’tiniz.
İnce ceylan derisinde, sülûs yazılarla, süslü ''Nur'' ayetlerinin şavkıydı dalgalanan..
Üç küçük ağaç dallarını size dönüp çiçeğe döndü O gün.
Rüzgar bazen pervaz ediyor, ince beyaz çiçeklerin arasından süzülüp, sizin başörtünüzde duruluyordu...
Ve derken..
Gökte, güneş gelip başınızın üstünde durdu..
Hüznün şerefelerinde mavi ezan çiçekleri açıldı...
Siz.. bir zulmün üzerine yürür gibi yürüdünüz..
Siz.. ayetlerde omuzlarından söz edilenlersiniz
Siz.. yeryüzünün bütün meydanlarında başörtüsünü birer sancak gibi taşıyanlarsınız..
Siz.. iffet ve namus timsalleri...
yeryüzünün zümrüt parıltılarısınız...
Siz.. yeryüzüne sığmayan, iman çağlayanlarısınız.. "

koş Vera koş
Ülkemin sürgün yerlerine koş
Ağlama deli kız ben ağlarım
seni böyle görmemeli
her okul kapısında türkümüzü söyleyen kızlarımız
ve annelere de söyle ağlamasınlar
ve sakin onlara ölüler demesinler

Selam Olsun!!!

'Onlar ki Rablerinden ümit kesmeyenler!
Onlar ki başörtülerini sancak gibi taşıyan özgürlük abideleri!
Onlar ki omuzlarında halifelik sancısıyla dolaşanlar!
Onlar yeryüzünün iffet timsalleri…'
-----------
tebrik ederim diyor ve şiirinizle ilgili başka yorum yapamıyorum.
-----------
Belki birgün dil uzatılmaz örtüme
Kendi ülkemde hür yaşarım bende!
Örtüm yüzünden kapatılan kapılar
AÇILIR BELKİDE........

Başörtülü kardeşlerimizin yaşadıkları sorunları anlatmalarına, "Sulugöz edebiyatı" yakıştırması yapmak en hafif tabirle terbiyesizliktir.
Bazıları ne kadar da cesur şekilde düşünce değeri taşımayan, sığ, üstelik de sıradan ve de absürd yorumlar yapabiliyor böyle...
Fazla uzatmak istemiyorum.
Sadece şunu söyleyeyim: Haddinizi bilin!
Bazı konular hakkında konuşurken bin kez düşünün. Bin kez... Siz ne yapmışsınız ki, inancı uğruna hayallerinden vazgeçen birilerinin destansı öyküsüne "sulugöz edebiyatı" diyorsunuz.
İçimizde böylesine bir saygısızlığa cesaret eden birileri türemişse vay halimize... Vay halimize!

Yazdığım yorumu bazıları anlamaya, hissetmeye çalışmayıp klasik tepkiler savurmaya devam ettiği için, birşeyler daha yazmak durumunda kalıyorum.
Önce şunu diyeyim; ben şimdiye kadar başörtüsüyle ilgili yazılar hakkında konuşmuş değilim hiç, herhangi bir yorum da yapmadım, ve bilerek bu tür yazılardan uzak tutuyorum kendimi, tutmaya devam edeceğim. Çünkü okuduğum birkaç yazı haricinde meseleye doğrudan katkıda bulunan bir yazıyla karşılaşmadım, başörtüsü konusunda. Gerçekten basit, fazla içe kapanık, ve genelde yüzeysel çıkarımlarla kurulmuş yazılardı bunlar. Bunun böyle olduğunu az çok nitelik ölçüleri olan herkes biliyordur.
Yalnız bu bahsettiğim düzeyde yazılar gittikçe arttığı ve sulugöz bir edebiyat artık her yerde karşımıza çıktığı için, bir kereye mahsus olmak üzere bu tarz bir edebiyatın, yazının, çizginin bize bir şey kazandırmayıp, en başta zaman olmak üzere birçok şeyimizi ise alıp götürdüğünü söylemek ihtiyacı hissettim. Zaten aslında açık, bariz şeylerden bahsediyoruz; ama...

selam maltaş, üslubumda sorun olduğunu düşünmüyorum. Gayet kardeşçe, ve meseleyi dert edinerek yazdım. Doğrudan, damardan çıkmış diyebiliriz yani. Hisseden hisseder onu. Hissetmeyen hissetmez. Siz hissedememişsiniz.

yunus emre, üslubumda sorun olmadığını düşünyorum. Ama senin yaklaşımında sorun var. Sana cevap vermemem lazım diyorsun, işte üslup bozukluğu budur aslında. Çünkü ifadelerimde meseleden kopmadığım, içeriden, kardeşçe ve dert edinerek yazdığım açıktır. Oysa sen bir şey söylemeden bir şey söylediğini zannediyorsun. Ben açık, doğrudan konuşuyorum. Bu zoruna gitmiş galiba. Böyle konuşmamın sebebi, araçla değil doğrudan meselyle ilgili konuşmamdır. Ama sen çarmıha gerilen başörtülerinden, zindanlarda akıtılan gözyaşlarından, sürgüne gitmiş hayat kırıntılarından, çöllere adanmış sevdaların umutlarından falan bahsedebilirsin. Eyvallah, oradaki içtenliğini başka bir yerde nasıl bozabiliyorsun anlamadım. Anladım.

seyhan sevinç, işte üslubuna dikkat etmesi gereken biri varsa o sensin. Sözlerine dikkat et kardeşim. Terbiyesizlik yaptığım yok, düpedüz hakaret ediyorsun. En başta doğru olmayan, sonra da çirkin, anlayışsız ve kaba ifadeleriniz için, kul hakkı açısından sizi Allah'a havale ediyorum. Hakaret etmeseniz, muhatap alınacak düzeyde değilsiniz.

nihan azade, erkekler başörtüsü konusunda susmalı, demiş. Bu sözün, kızların yaşadığını erkekler anlayamaz kastı, doğru değil. Mesela haksızlık, zulüm, ve haksızlık ve zulme karşı yapılacak iş, söylenecek söz ise, cinsiyaeti ne olursa olsun kişinin susması doğru değildir. Ama meseleye katkıda bulunmayan konuşmalara, yazılara, çizgilere, şiirlere ihtiyaç yok tabii ki. Güç ve ilerleme belirten, somut mücadeleler içeren konuşmalar faydalı olabilir. Böylesi de maalesef az.

Anlamadan anlaşamayız gerçeğini tekrar hatırlatmak gerekiyor. Kendi kalıplarını ölçü kabul edenler de düşünmeli biraz.
Yazdığım sade bir yorumun nerelere çekildiğini görünce şaşırdım açıkçası. Bazı insanların; okuduğu metinlerde ayrımlara dikkat etmek, bağlamı takip etmek, amacı anlamak gibi dertlerinin olmadığı, elini kolunu sallaya sallaya okuyup elini kolunu sallaya sallaya yazdığını görmek üzüntü veriyor; ama bu bir gerçek. Gerçek karşısında üzgünlüğü mümkün olduğunca hızlı atlatmak gerekir. Karşına çıkan bir şeyden dolayı üzgün olmakla uğraştığın, üzgünlüğün hakim olduğu zamanlar, bir bakıma boş geçen zamanlardır. Üzgünlük, daha doğrusu üzgünlüğün hakim olması, bir boşluk durumunda olur. Boş kalmamak, hemen harekete geçmek, ayetin de söylediği gibi bir işi bitirdikten sonra başka bir işe hemen başlamak gerekir. Ne kadar ara verilmişse, gelecekteki işten kopma ihtimali o kadar artmıştır. Ve bir de şeytanın boşluğu doldurmaktaki ustalığı düşünülürse... Meseleyi çözmek için elinden kayda değer iş çıkan insanlar, üzgünlükle, kırılmakla, zoruna gitmekle, ve giderek bunlardan başka bir şey yapmamakla fazla zaman kaybetmeyenve somut bir amaca odaklanan, iş üreten insanlardır. Bu tastamam bir gerçektir. Diğer taraftan, üzgünlüğün kendisine hakim olduğu kişiler -ki zamanla bu üzgünlüğün de aşınmayacağı kesin değildir-, sürekli duygusallık çevresinde hareket ettiği için oldukça kırılganlaşırlar. Söylediğiniz sade, net bir şeyi dahi yanlış anlamaya, abartmaya, bağlamından koparmaya müsait bir durumdadırlar.

Sulugöz edebiyat derken -bu da benim uydurduğum bir tamlama değil- kastettiğim şey, sürekli olmasa bile çerçevesi bakımından çoğunlukla hüzün, üzgünlük, acı aşılayan; insanın bilincinde yeni bir hareket, oluşum, ilerleme meydana getirmeyen, ve dolayısıyla bir süre sonra insanı tümüyle kendi alanına hapseden edebiyattır. Artık çağından, çevresinden haber vermemeye doğru giden, fazlasıyla lirik -ve işin kötüsü niteliksiz- bir minicik düşünce ama tonlarca duygu taşıma alanına doğru kayan edebiyat. Ve maalesef, islâmi kesimdeki gençlerin çoğunluğu, derece derece böyle lirik bir havanın içinde, yazı denebilir ya da denemez şeyler karalıyorlar.

Buradan sonra yeniden birkaç kişinin yanlış algılarını düzeltmek çabasıyla birşeyler eklemem gerekirse, şunları diyeceğim.

"Ali Düz görüşlerinde genel bir isabet içinde ama üslubu farkında olmadı şekilde hatta bana göre özenti sonucu ortaya çıkmış bir tahrikle illetli vaziyete." Arif Havadis'in bu cümlesinin türkçesinden, şunu anlayabiliyorum; Arif bey bana tahrik taşıyan, özentili, hastalıklı bir üslubunuz var diyor. Oysa ben hasta değilim, kimseye özenmiyorum, birilerini tahrik etmek gibi bir illetli tavır içinde de değilim. Burada bana haksızlık ediyor. İspat edemeyeceği şeyler söyleyerek. Tekrar edeceğim şey şu; yorumumda şahıslara takılma durumu yok. İlk yorumum onu anlamak isteyenler için aslında açık, doğrudan, somut duruşları mesele edinen, kardeşçe bir yorum. Sorun bazı insanların bazı tip konuşmalara kilitlenmiş olması. Arif bey, görüşlerimde hatalı olduğumu söylüyor, ama hatayı açıklasa bari...

gülsüm ibrahim, çok daha basit meselelerde daha gereksiz ve sert çıkışlar yaptığımı düşünüyorsanız, lütfen o gereksiz çıkışlarımı o konuların başlığı altında eleştiriniz. Böyle toptan konuşmak doğru değil. Buyrun, bahsettiğiniz çıkışlarımın geçtiği yazıların altında eleştirilerinizi belirtin, ben de cevap vereyim! Buyrun.
Herkesin sinirlenme hakkı vardır. Bana hakaret edenlere de artık sizi rahatsız etmeyeceksem, cevap vereyim değil mi? Hayret bir şey! Adam bana çıkmış "terbiyesiz" diyor, oysa yazdığım yorumda terbiyesizlik kesinlikle yok, kendisi de ispat edemez, bu durumda ben cevap vermeyeyim mi buna? Bu sizi ilgilendirmez, bana hakaret edene elbette cevap vereceğim. Onlara hakkımı helal edeceğim ya da etmeyeceğim. Buna ben karar veririm.

seyhan sevinç'e de son bir cevap, yazdıklarımın hiçbir yerinden başörtülülere saygı duymadığım, onların duygularını anlamadığım, onların mücadelelerini es geçtiğim, oturduğum yerden konuştuğum çıkarımı yapılamaz. Aksine ben davaya, meseleye, zulme adı neyse artık ona tam bir inançla inanıyorum. Ve mücadelemi yapıyorum. Beni tanımadan beni tanıyormuş gibi konuşmanız doğru değil. "Kaç yaşında olduğunu bilmiyorum ama eminim ki verilen o mücadeleye, sönen o hayatlara, heder olan o gençliğe tanık olsaydın, kesinlikle saygılı olurdun." diyorsun, saygısız davrandığımı söylüyorsun yani, bu doğru değil. Yaşım 20; ama kimin ne yaşadığını iyi biliyorum, merak etme. "Düzeyim, kalibrem, kim ve ne olduğum" konusunda şunları diyeyim. Sana cevap vermeye net olarak yeter düzeyim; hatta anladığım kadarıyla fazlasıyla yeter, gerçekten. Ama cevap vermeyi değerli bulmayabilir düzeyim, çünkü ortada soru değeri taşıyan bir şey dörmüş değil, çünkü sen hakaret üretiyorsun. Benimse işim var. Ve lütfen uzatmayalım.

Arkadaşlar bu konuda ayrı görüşlere sahip olabiliriz ama başörtüsü haksızlığına son demeliyiz
YUNUS EMRE bey yüreğinize ve kaleminize sağlık.....

KaBiLe KaRşI HaBiL'leR NeRdE
FiRaVuNu BoĞaCAk KıZıL dEnİz NeRdE
EbReHe'NiN SoNu EbAbİl'LeR NerDe
Bi' HaBeR VeRin DosTlAr Bi' HaBeR VeRiN

Benim isimlerle ilgim yok. Fakat görüyorum ki yaptığım şey "isim odaklı" bir tartışma zeminine çekiliyor. Yok, hayır bunu yapmayacağım. Bu bana asla ve kat'a yakışmıyor.
Dün de söyledim, eleştiriyi bir özne'ye değil, o öznenin yaptığı tanımlamalara, haksızca tanımlamalara yaptım.
Fakat olay yine de kişiselleştirildi. Olsun. Kardeşimiz hâlâ 20 yaşındaymış. O yaşları bilirim. Hayatın ve kainatın merkezinde siz varmışsınız gibi gelir. Bu yanılsamadan tek bir şey sizi kurtarır. Biraz daha yaşlanmak... Allah sağlıklı, uzun ömürler versin inşallah!
Evet konuya geleyim.
Ben o yorumumda, o genç kardeşimizin başörtüsü davasına yaklaşımını falan eleştirmedim.
Onun, başörtülülerin kendilerine dair anlattıklarına getirdiği isabetsiz tanımlamayı eleştirdim.
Bir başörtülü kendi insan hallerine dair bir şey anlatıyorsa buna "sulugöz edebiyat", (bu da ne demekse artık, uyduruk bu kadar tanımlamanın üretildiği bir mecrada ayrıca bununla ilgilenmeyeyim), tanımlaması yapmak ne kadar doğrudur.
Bu incitici tanımlamaları yapmaya ne gerek var.
Ben iki gündür bunu tartışıyorum. Ve bunun haddi aşan bir tanımlama olduğunu savunuyorum.
O arkadaşımız ve ona destek çıkan birkaç yorumcu ısrarla, sanki onun yaklaşımını, duruşunu eleştiriyor muşum gibi bir tavır içerisindedir. Başörtüsü davasına sahip çıkmak, çıkmamak meselesi değil tartıştığım şey. Başörtüsü mağdurelerinin kendi insan hallerine ilişkin anlattıklarına getirilen iki kelimelik "sulugöz edebiyatı" tanımlamasını tartışıyorum. Ama görüyorum ki hâlâ bile anlaşılmış değilim.
Bir kez daha söyleyeyim: Ben yapılan tanımlamalara itiraz ediyorum.
Bunu yaparken başörtüsü mücadelesinin ne kadar önemli bir mücadele olduğunu anlatmanın nedeni de, o mücadelenin içinde bulunan kız kardeşlerimizin hassas durumuna ve bizim açımızdan özel konumlarına dikkat çekmek içindi.
Onlar, ne derse desin başımızın üstünde yeri vardır diyerek kabullenmek ve onları anlamaya çalışmak varken, ahkam kesen bir pozisyonda, rencide edici tanımlamalar yapmak ne kadar doğrudur?
Ben bunu sorguladım.
Yapılan şeye terbiyesizlik demem hataydı. Çünkü yaşım itibariyle, söylenene değil, söyleyene bakmam gerektiğini bilmeliydim. Ama bir anlık gaflet işte... O arkadaşımızın, kendisinden her türlü olgunluğu bekleyeceğimiz bir yaşta olup olmadığına dair herhangi bir bilgim olmadan, eleştiriyi bu kadar sert bir şekilde yaptığım için üzgünüm.
Gerçekten Ali Düz kardeşimizin yaşıyla ilgili bir bilgim olsaydı, daha farklı bir üslup kullanırdım. Gençler, hele de 20'li yaşların (Zeka yaşı olarak değil; sadece biyolojik yaş olarak) kredileri çok yüksektir bende...
Dediğim gibi, üzgünüm.
Eğer o arkadaşımızın o yaşta olduğunu bilseydim o zaman şöyle derdim: "Sevgili kardeşim, yorumundaki genel tema ve olaylara yaklaşımına bir şey söyleyemem. Ama yorumun hemen başındaki o tanımlamaları yapmanın, birilerini rencide eden bir üslup içerdiğinin bilmem farkında mısın?"
Fakat talihsizlik işte...
Neyse, fazla vaktim yok. Beni bilenler bilir, bilmeyenler için bir kez daha söyleyeyim. İsimlerle hiç bir zaman ilgilenmedim. Yemin ediyorum, o yorumu yaparken karşımdakinin Ali Düz olduğundan bile haberdar (Bilsem bile bir şey değişmeyecekti. Çünkü kendisiyle ilgili en ufak bir fikrim yoktu) değildim. Çünkü o kişiyi değil, orada yazılan o tanımlamayı eleştiriyordum. Dolayısıyla ismin Ali Düz ya da Veli Eğik olmasının benim için hiç bir anlamı yoktu.
Ha bilsem (bu artık tanıdığım) Ali Düz'dür, bir şey değişir miydi?
Bilmem... Çünkü kendini beğenmiş biri değilim. Her düzeyde insanı kolaylıkla muhatap alacak insani ve irfani olgunluğa sahip olduğumu düşünüyorum.
Konuyu lütfen burada kapatalım.
Çünkü bunun kimseye faydası yok.
Bir kez daha söylüyorum. Başörtüsü ile ilgili yazılan her şeyde, zaten kalpleri kırılmış, vicdanları sızlatılmış, tutunacak bir dal, kendilerini dinleyecek bir dost, konuşacak bir yaren arayan ve duygu dünyaları örselenen kardeşlerimizin duyarlılıklarına dikkat edelim.
Benim amacım bunu açık ve net bir şekilde anlatabilmekti. Bu uyarıyı yapmayı bir mü'min olarak üzerime vazife görmemi her halde kimse yadırgayamaz, değil mi?
Allah, heppimize mü'min kardeşlerimizi anlama idraki versin!

Selametle!