
Oscar Wilde*
Şehir manzarasına hakim olan yüksek bir sütunda, Mutlu Prensin çok beğenilen heykeli dikilirdi. Heykel baştan başa ince, altın yapraklarla kaplanmıştı; gözlerinde iki parlak safir taşı ve kılıcının kabzasında geniş, sürekli parıldayan kan kırmızısı bir yakut vardı.
Bir gece yarısı, küçük bir kırlangıç şehrin üzerinde uçuyordu. Arkadaşlarının bir hafta önce Mısır’a gitmesine rağmen, o güzel bir kamışın aşkına, geride kalmaya karar vermişti. Kamışla, baharın ilk günleri, büyük sarı bir pervane böceğinin(1) ardından nehrin aşağısına doğru süzülürken tanışmıştı. Kırlangıç, kamışın narin, ince beline vurulmuş, bu yüzden onunla konuşmak için durmuştu.
Son yorumlar
16 sa. 48 dk. önce
4 sa. 21 dk. önce
22 sa. 12 dk. önce
23 sa. 2 dk. önce
1 gün 1 sa. önce
20 sa. 59 dk. önce
1 gün 1 sa. önce
1 gün 1 sa. önce
1 gün 2 sa. önce
1 gün 2 sa. önce