Sancımın buzul çağı mekan tutmuş ensemi
Kör topal düşüyorum bir kuşun mevsimine

İki kişilik inan ilknur hayat güzeldir diye!
Yüzgörümlüğünü yırtan bir hırçın gelindir o.
Ama hırçın ama müsvedde, ama çok güzel…
Yamadır bir erkeğin diline değil dizine

Kör hakimin düğününe davetlidir gözlerim
Takım yarım bir ahtır, o ki kalbime gazel
Kim vuruyor kuşları bana sormadan mirim
Kim alıyor ağusunu bu yalnızlık nehrinin…

İncit! sakız çiğnemesini bilmesin kaygıların
Ölgülerin ilmek ilmek daralsın dantelinde
Kurdeleler sünger gibi emsin düğümlerini
Öfkesavar bir ölümün cüzzamlı ninnisiyle
Uyuyor horul horul, biraz da yakışsa ya..
Çünkü rengi kaçmış sesin, sözün sükutun...
Çık gül at ayrık ozanınca göğün perçeminde
Bizim köyün küllerine bitmesin saygıların
Kül ki, bir nota kadar savrulur gözlerinde…

Ve bir binek tut şimdi az binilmiş olsun
Dağlara bulaşmamış ama bilir ırmakları
Bir yol çıkar göğsüme ayak sevmemiş olsun
Maviye bulaşmasın nazar ettiği gökler
Bir yol ki, cebinde yoldan başka ne olsun…