Hayat
Bir aşkı taşıyacak kadar güçlü olmadı hiç
Açar açmaz soldu anlam çiçekleri
Durmadan eğrildi kayboluşların
İçinden çıkılmaz yörüngesi
Susmaya ötelendikçe haykırışlarımız
Tumturaklı yargılara esir olduk
Bazen bir esinti sızdı iliklerimize
Bazen de bir esrilik oyunu sunuldu
Her birimize
Karanlık kapılar ardındaydı
Kavuşmayı dilediğimiz muamma
Çekip çevirdiğimiz
Kader atlasından bir haritaydı belki
Belki de sadece pür dilemma
Ne iz belliydi ne yol
Sağdan saymalarımız itlaf edildi
Kucak açtıklarımız terkettiler birer birer
Solgun bakışlarla ülkemizi
Önce fırtına koptu
Ardından ipler
Derinlerden yankılar karşıladı bizi
Giremedik korkularımızın inine
Deveran tükettikçe içimizi
Kendimizi bulduk ve değiştik
Yitirmelerin gölgesine
Hayat
Bir aşkı taşıyacak kadar güçlü olmadı
Bizse yaşıyacak kadar olmadık
Hiç