Kale kapısına vuruşlar

Yanlış adreslere bırakılmış mektupların yalnızlığında gece. Bir çift göz: dokunuyor, aynanın kurak toprağına. Kelimelerin pusuya düştüğü karanlık. Meydan savaşında kırılan kılıca küsmüş er bakışı. Kalkan olsun bana tebessümüm. Ey, kutlu hilal!

Kütüphane Ruleti

‘Kütüphane Ruleti!’ dedi, bir mucit sevincini, muzaffer komutan bakışına karıştırarak.
‘Raf ve Sıra. Yazar ya da kahraman... Seçim sizin.’
Dokuma tezgahındaki halının ilmekleri arasından körlüğe yürüyen gözler.
Göz nuruyla bakıyorum sayfalar arasındaki kelimelere. Karıncalar! Karıncalanan gözlerim mi kelimeler mi? Belki de sırlarını çözmeye çalıştığım fikirlerin zamansız bir devrimi. 'Kısmetimize çıkan yazar ya da kahraman ile bir noktada kesiştireceğiz hayatlarımızı! ‘Ö-l-ü-m-ü-n-e!’ Ölü mü ne? Çözemiyorum sözün ağını. Derken, seçim şansım da alınıyor elimden.
‘Kahraman!'Kahraman olmak için gelmedik mi bu dünyaya?!’
Kahramanı olmak bu kadar kolay mı? Çok saçma! ‘Başka şansınız yok! Üzgünüm... Burada oluşunuz, rızanıza delil.’ Değil! ‘Raf ve sıra lütfen!’ Kütüphanenin tam ortasından sayısal bir kurşun sıkıyorum:8/23.
'Mersault dostum, Mersault...’ Gülüyor. Tüm kelimeler bir kahkahaya dönüşüyor.

''Dilenciyle Röpörtaj''

Bir işiniz yok mu?

Var!

En temiz kelimeleri kirletirim yerlerde sürünürken.

Peki, neden?

Hayatın getirdiği sıkıntılar karşısında yaşama direnci olmayanlar, dilenci olmalıdır.

Bu kadar basit mi herşey?

Sizce belki ama, değil tabii ki.

Mesela...?

Bir kere, dilinde duası olanın, kalbinde ilenci olmalıdır. Ve en mühimi de, dilenenin hafızası, yani geçmişi olmamalıdır.

O zaman yaşadığınızı nereden bileceksiniz?

Gereği yok! Biz, başkalarının yardım sevinçlerinde var olacağız. ‘Acıdıklarım Albümü’nde bir fotoğrafımız olacak, öte dünya ilintili. Yardımseverlerin öte dünyada düşüncelerinde Cennet'e kurulan köprüde bir basamak olacağız. Bu, yaşadığımızı kanıtlar.

Ne de dokunaklı!

Acımaktan vazgeçmiyorsunuz asla!

Siz de dilenmekten!