Ebubekir'i bulmak kolay . Muhamedi bir hayatı yaşamak lazım. Bu hayatı yaşayabilen Ebubekir'ini de Mağarasını da bulacaktır.

Gel gör ki!..

"...Hicret, varolmak, varolabilme iradesine sahip olabilmek demektir. Hicret, varlığını her dâim hissettirebilmek, dolayısıyla müslümanların müslümanca varolma kaygılarını yok etmeye kalkışanlara karşı muhkem ve sarsılmaz bir direniş, bir silkiniş, bir diriliş ruhu geliştirebilmek, bu ruhu her dâim canlı ve diri tutabilmek demektir.

İstikbal her ân hicrete doğru olduğu zaman İstiklâl sağlanabilir ve korunma altına alınabilir ancak: O halde, İstikbal hicrete bağlı, İstiklâl hicret'te gizlidir, diyorum. "

( Yusuf Kaplan, 31 Ocak 2006, "Yeni Şafak" )

Hicret, yürünmesi gereken yola işaret.

Merkezi terk ediş...Bir MEDİNE kurduktan sonra merkezi çevreleme ve fetih...

Hicret, güzel gündem.Anlama, kavrama çabamız yolu aydınlatacaktır.

Öncelikle Şule Hanım'a hicreti cemaat.com okurunun gündemine taşıdığı için teşekkür etmem gerekiyor.

Köşe yazısı okumayı çok fazla sevmem. Köşe yazarlarının bir yerlerde bir şekilde oluşmuş olan gündemi yorumlayarak okuru daha bir yoruyor oldukları aşikardır. Ve bu kutsalllık izafe edilen görevi hergün bir önceki güne nazaran daha üst düzey bir iştahla yerine getirirler. Bu yüzden gözlerim birinci sayısından bu yana aldığım gazetelerin sayfalarında hızlıca bir gezinti yapar genelde. Farklı bir gündem ararım. Böylesi anlarımda yakalandım Yusuf Kaplan'ın ve Sami Hocaoğlu imzalı yazarın Hicret yazılarına.

Bu sayfalarda bir arkadaşımın Yusuf Kaplan'ın yazısından alıntılar yaptığından hareketle Sami Hocaoğlu'nun yazısından alıntılayacağım bir kaç hususu takiben Hicret üzerine bir kaç şey söylemeye çalışacağım.

İnsanoğlu müebbet muhacir...

...hicret, imkanların tükendiği yerden imkanların üretileceği yere intikal etmek idi. Allah Rasulü de öyle yaptı. İmkanların tükendiği yerden, imkanları üreteceği yere değerlerini taşıdı. Bu bir başlangıçtı.

Genel geçer bir ifadedir. Nereden geldik nereye gidiyoruz sorusu? Ya da insan biraz yaşlandı mı mırıldanır kendisine "hey be nereden nereye.." Hayat hep bir yolculuk halidir aslında. Sürekli yol alırsın. Gitmem ben diyen de yol alır, ben önde gidenlerdenim diyen de. Bazı eylemlerde hep ince bir noktanın iman/küfür arasında belirleyici olduğunu düşünmüşümdür. Hassasi bir taraftaki için ne kadar sağlam bir noktaysa diğer taraftaki için o kadar kırılgan bir nokta. Yaşanan olaylar aynıdır, aynı zamanda, aynı mekanda gerçekleşirler ama kiminin küfrünü artırır kiminin imanını. Bir şiirimde şöyle bir dize kullandığımı hatırlıyorum ;

kaldırımdasındır / yoldan çıkarsın
yola gelirsin / kaldırımdasındır

Her halükarda kaldırımda olan birbirinden farklı iki kişi aynı anda aynı şeyi -görünürde- yapıyor olsalar bile aslında farklı konumdadırlar.

Bizim için bir yerden bir yere gitmeyi hicret kılan şey de sanırım böyledir. Yaptığınız bir eylemin içinde sizin nazarınızda Allah var ise eğer o iş başka bir şeydir yok ise eğer o iş başka bir şey. Bir yerden çıkıp bir yere varmak her durumda bir zorluktan, bir imkanın yokluğundan bir imkanın arayışına doğru olabilir elbette. Bunun örneklerini hayat boyu sürekli görebiliyoruz. Hayatınızda Allah'ın yeri sizin eyleminizin neliğine dair ipuçlarını verecektir.

Şule Hanımın yazısına başlık olarak seçtiği Mağarasızlık Sendromunun bizim yaşadığımız sıkıntıların kodlarından birisinin ve belki de en önemlisinin olduğunu düşünüyorum. Daha önceki bazı yazı ve yorumlarımda kullanmış olabilirim ama tekrar etmekte fayda görüyorum; modern zamanlar, insanın kendisi ile başbaşa kalmasının aslında Rableriyle başbaşa kalma ihtimallerini en üst düzeyde tutan bir şey olduğunu çok iyi bilen mühendislerle dolu. Böylesi bir durumun bizatihi kendi hayat nizamının köküne dinamiti yerleştirebilecek bir potansiyele haiz olduğunu da çok iyi biliyor. Bundan olsa gerek hayatın tüm alanlarında insanı kendisinden uzak ama kalabalıklar içerisinde, Allahsız bırakmaya dair tüm kurgularını kuruverir. Sizi bir an da olsa kendi başınıza bırakmayacaktır. Kendi başına kalmış bir insan Allah'ı bulmaya muktedir bir insandır çünkü. Allah'ı bulan bir insanın gerektiğinde başka bir hiç bir şeyi gözünün görmeyecek olması da kuvvetle muhtemeldir. Bu insan artık tehlikeli bir insandır. Rahatlıkla terörist ilan edilebilir, deli denilebilir, dışlanabilir.. vs. vs. vs.

Mağarasızlık sendromundan kastın böylesi bir şey olduğunu sanıyorum. Yani modern zamanlara kendisini bulma girişimiyle bir başkaldırı kültüründen yoksunluk.

Hicretin buradan başladığını görmek gerekiyor evet. Bu iyi bir tespit. Zira mağaraya ihtiyaç hissetmeyen bir insanın hicret etmesine hiç gerek kalmayacaktır. Ondandır sanırım hicret kelimesinin lugatlermizden hicreti.

Mağaraya çekilmek de bir hicrettir.

Hicret bir çıkıştır.

Hicret zihinsel kilitlenmeyi açma girişimidir.

Hicret şaşkına çevirmektir.

Hicret güven tazelemektir.

Hicret umuttur.

Hicret hüzündür.

Hicret arayıştır.

Hicret duadır.

Hicret savrulmamaktır.

Hicret dik durmaktır.

Hicret teslimiyettir/isyandır.

Hicret tevekküldür.

Hicret tefekkürdür.

Hicret teşekkürdür.

Hicret tezekkürdür.

Hicret dendiğinde bu günlerde aklıma gelen isim Mehmet Akif İnan (Allah rahmet eylesin) oluyor. Hicret isimli bir şiir kitabı var. Mutlaka okunmalı. Oradan bir gazelle yazıma noktayı koymam gerekiyor;

El Gazeli

Ellerine sarın kalbimin içi
O ayla boyanmış nar ellerine

Bahar ellerine giydir düşleri
Göksel şarkıları sar ellerine

O kar ellerine yar ellerine
Deme sabah akşam var ellerine

Rüzgar mı asker mi biçti yolumu
Önünde kaç engel var ellerine

Bitirip şu kara kuru ekmeği
Göç etsem diyorum yâr ellerine

Oku! merkezli buluşma

"Aşk adamı vururmuş, vurdukça dönermişsin, döndükçe vurulurmuşsun" dediydi birileri biryerlerde, şimdi hatırlamıyorum nerelerde.

her ne ise!

Hicret yoluna çıkmış yolcu; "Allah der dönermiş, döndükçe
Allah dermiş", bu halet-i ruhiye içerisinde yol alanmış, yada yol alırken bu halet-i ruhiyeye bürünenmiş.

Hicret ise: "Bir defa Allah dedikten sonra, bir daha geri dönmemekmiş"

öteki:- ya emre kardeş, yeri mi değilmi bilmiyorum ama, bişey soracam sana, yerini zamanınıda düşünecek halde değilim zaten.

Emre:- Sor kardeş, yerde bizim yurtta bizim, sor bakalım.

Öteki:- ya şu karikatür meselesi diyorum, hani kanı bozuklar sultanımıza hakarette bulunmuşlar ya, acaba diyorum Alem-i İslam olarak, bir oyuna mı geliyoruz, ne diyorsun?

Emre:- Hiçbişey demiyorum. :) Oyunsa oyun, değilse değil. Biz duruşumuzdan mesulüz. yerini ve zamanını kendimiz öyle yada böyle tayin ederiz, diyeceğimizi deriz, tavrımızı koyarız, eylemse eylem, söylemse söylem , boykotsa boykot vs. vs.

öteki:- ya öyle de..

Emre:- Öylesi böylesi yok, bayrak meselesindede oyun moyun hikayeleri okunmuştu, gelirim kardeşim onumu düşünecem, oyun oynuyolar tabi ki, tabiki tezgaha düşürmeye çalışıyolar. olsun, beni bağlamaz, herkes kendi işini yapsın, ben bir müslüman olarak konumum itibariyle tepkimi çapım oranında koyarım, çapı yetende oyunu bozsun. "itse it, kurtsa kurt" saf görelim en azından, kimin ne olduğunu görmüş oluruz fena mı, neyse fazla uzatmayalım öteki, bu konuyu ilgili blog altında konuşuruz , selametle

öteki:- eyvallah! kusura bakmayın Şule hanım, bloğunuzun gölgesinde söyleşiverdik müsadenizle hicret tadında. selam ile

"Tanrı'dan diledim bu kadar dilek,
o yarin güldüğünü, bir daha görek."

dualarla kalalım

Önemseyen herkese tesekkur ediyorum. Dinini, kendisini, yazimi ve yorumlananlari...

es selam

ikinci bir yasam beklentisi icinde degilim;
zaten ben bu dunyada oluler arasindan dirildim