"...Eylül güldü kahkahalarla ve çığlığı duyuldu papatyanın..."

Herkes kendi payına düşeni alsın, ben bu kısmı kopardım, defterimin arasına yatırdım.

"...Bir kuğu gibi intihara sürüklendi..."

Ve kuğular için ağlamak kaldı bende.

Yazı iki bölüme ayrılmış gibi. İki ayrı yazının harmanlanması gibi geldi bana:
Bir,iki / üç,dört.

Açıklama mı bekliyorum, sanırım evet:) Bu yazı iki ayrı günde iki ayrı ruh haliyle mi yazıldı? Ve ne çeşit bir akrabalık kuruldu ki altalta gelebildi bu ifadeler?

Ellerinize sağlık...

Sayın Mehmet Kelebek ,
Yorumunuz onure etti.Sağolun,varolun!

Sevgili Aysun Hanım,
Uzun bir suskunun baharında filizlendi 'Mefsuh!'.Bir devinim..İkinci bölümden üçüncü bölüme geçişte Zühre'nin gözlere fırtına uçurması;fakat bunun çaresiz olduğu,çünkü bakışların hezimete uğramışlığı anlatılmaya çalışılmakta.Ağır aksak ilerleyen zamanda -ki zaman'ın sunağında hep acı var/sa-yürekten melal melal süzülüyor sözcükler...Kelimeler alt alta gelmekten ziyade göz göze,yürek yüreğe...Her kelime zerk edilmiş kılcallara da sonra sızmış sineden.Kaç günde ,kaç farklı ruh haliyle yazıldı ,bilemiyorum.Umarım açıklayıcı olmuştur.Yüreğiniz var olsun!

Sayın Can Arslan,
Aksak zaman geçitlerinde ,denemelerin eşiğinde..Eksi,artı sonsuz arasına istif edilmiş hayat!Sağolasınız..

Selam,sevgi,dua..

''Uzun bir tavaf oldu ömrüm/Sûret yok,seyr-ü sefer vakti!''