1999 seçimlerinden önce MHP, yıllardır devam eden başörtüsü yasağına karşı çözümün kendilerinde olduğunu söyleyerek seçim meydanlarına indi. O dönemlerde aynı nihai çözüm söylemlerini PKK ve Abdullah Öcalan için de söyleyen MHP kendilerinin diğer sağ partiler gibi korkak ve ürkek olmadığını, yumruklarını masaya vurup, başörtüsü yasağı sorununu çözeceklerini halkın önünde haykırıyorlardı. MHP seçime başörtülü bir adayla girdi. Daha seçim öncesi, Antalya milletvekili adayı olan Nesrin Ünal’ın milletvekili olduğunda başını açacak mı? açmayacak mı? tartışmaları yapılmıştı.Nihayet milletvekili seçilen Nesrin Ünal muhtemelen parti kararıyla ve devlet krizi oluşmaması düşüncesiyle, devlet menfaatlerini kendi özgürlüğünün önüne geçirerek başını açmış ve hele de Merve Kavakçı hadisesinden sonra, bu noktada ‘‘insan yerine devlet önceliği’’geleneğinin önemli bir işaret taşı olmuştu. Bu süreçten sonra zaten hiçbir parti başörtülü aday gösterme cesaretinde bulunamamıştır.

Koalisyon ortağı olmasına rağmen seçim öncesi söylemlerini bir anda unutan MHP, 2007 seçimlerinde üniversitelerdeki başörtüsü yasağının kaldırılması konusunu parti programına almıştır. ‘‘Hizmet veren değil de hizmet alanın hiçbir şekilde haklarının engellenemeyeceği’’ anlayışıyla başörtüsü yasağına yaklaşımı, MHP’de belki de Nesrin Ünal tecrübesinden sonra oluşmuştur.

Aslında insan hak ve özgürlükleri açısından mevcut bütün partilerin bu konuda aynı hassasiyeti göstermesi gerekirken, genelde muhafazakâr olarak adlandırılan sağ partilerin programlarına giren fakat çözüm noktasında somut adım atıl(a)mayan bu yasak, yıllar geçtikçe habis ura dönüşmüştür. Dolayısıyla çözümsüzlüğü de katmerleşerek bugüne gelmiştir.

MHP bazı kırılma noktaları hariç (Muhsin Yazıcıoğlu ve ekibinin MHP’den ayrılma sebepleri gibi)aslında oluşumundan bugüne, ‘‘Tanrı Dağı kadar Türk, Hira Dağı kadar Müslüman’’ manifestosuyla milliyetçi ve dindar bir tabana talip oldu ve bugün de hedef kitlesi açısından çok farklı bir yerde durmuyor. 1999 seçimleri sonrası iktidar ortağı olmasına rağmen bir türlü muktedir olamayan MHP büyük bir taban kayması yaşadı. Fakat bu MHP açısından tam bir gösterge değildi; çünkü 2002 seçimlerinde sadece MHP’yle kısıtlı kalmayan büyük bir heyelan yaşandı ve seçmen, parlamentodaki bütün partileri cezalandırdı. 22 Temmuz 2007 seçimleri bu açıdan önemliydi. Bu, hem iktidar deneyimini ilk seçimde yaşayan AK Parti açısından böyleydi, hem de meclis dışına atılan partiler açısından.

22 Temmuz 2007 seçimleri öncesi tırman/dırıla/an PKK terörü karşısında korkak politika izlendiğini, terör sorununu milliyetçi politikalarla ve gözü karalıkla kendilerinin çözeceğini meydanlarda dillendiren Bahçeli aynı zamanda da AK Partiyi başörtüsü konusunda samimi olmamakla, çözümden yana değil çözümsüzlük ürettiğini savunuyordu. Halkın üzerine Erdoğan’a yönelik ‘Öcalanı al, sen as!’ diyerek urgan atmaktan, şehit cenazelerinde MHP’lilerin taşkınlıklarına varana kadar, popülist yaklaşımlar seçmeni tedirgin etmiş ve oyunu bir kez daha istikrarlı politikadan yana kullanmayı tercih etmişti. Barajı kıl payı geçen MHP bundan sonrasında daha büyük kayıplarla imtihan edilmemek için daha yapıcı bir muhalefet politikası izlemek zorunluluğu hissetmiştir.

Tayyip Erdoğan’ın ‘‘velev ki siyasi simge de olsa üniversitelerdeki başörtüsü yasağı kalkmalıdır,kimsenin eğitim hakkı bu tür sebeplerle elinden alınamaz…’’ şeklindeki açıklamaları domino taşları gibi siyasi çevreleri ve bazı anayasal kurumları tetiklemiştir. Benzer tetiklemeleri farklı konularda Özal’ın da yaptığını hepimiz biliriz. Konu üzerinde tartışmanın kamuoyunun ve bilimsel çevrelerin bu konulara uzak kalmaması ve farklı seslerin farklı açılımlarını ele almak açısından veya nabız ölçme açısından faydalı olacağı kanaatindeyim. Bu tetikleme en spontane bir şekilde başörtüsü tartışmalarını yeniden alevlendirdi.

CHP’nin bu kadar hırçınlaşmasının sebebi çözüme giden yolları kapatarak, kaybettiği sol oyları tekrar kazanma ve çözümsüzlük üzerinden tabanına, duruşunun kendinden beklendiği şekilde olduğu mesajını vermektir. Baykal’ın paradigmalarıyla neşvünema bulmaya çalışan CHP, bu yapısını bundan önceki birçok kriz çıkarma ve üretme fenomenleriyle hep yapa gelmiştir. Yani kısaca, biz bu filmi daha önce de gördük…

MHP’ye gelince; bir kez daha samimiyet sınavından geçmektedir. Seçim öncesi, iktidar şansı verilirse yapacakları arasında bulunan başörtüsü yasağının kaldırılması noktasındaki vaatlerini, muhalefette de akılcıl çözümlere destek vererek yerine getirebilir. Bu yaklaşım, unutmamalıdır ki, toplumun gönlünü fethetme noktasında kendisine büyük getiriler sağlayacaktır. Sorunun çözümünde etkin rol alarak en azından muhafazakâr tabanıyla bu konu üzerinden tekrar köprü kurmayı başarabilir.

Her ne kadar hükümet, MHP’nin anayasanın 10.maddesinin 4.fıkrasında ‘devlet organları ve idare makamları bütün işlemlerinde kanun önünde eşitlik ilkesine uygun olarak hareket etmek zorundadır’ ifadesine ek olarak ‘ …bütün işlemlerinde…’ ibaresinden sonra gelmek üzere, ‘her türlü kamu hizmetlerinin sunulmasında ve yararlanılmasında…’ cümlesinin eklenmesi teklifini yetersiz bulsa da kendilerinin düşündüğü 42. maddeye eklenecek olan ‘ ceza mevzuatına ve genel adaba aykırı olmamak şartıyla yüksek öğrenim kurumlarında kılık-kıyafetten dolayı kimse yüksek öğrenim haklarından mahrum bırakılamaz…’ şeklinde düzenlemeyle, yasağın kaldırılması noktasında açılım sunan yaklaşımı iyi niyet yaklaşımı olarak değerlendirmeli ve uzatılan bu eli muhabbetle sıkmalıdır.

Anayasa hukukçusu olan Süheyl Batum AK Parti’nin bu sorunu çözme gibi bir derdinin olmadığını, Tayyip Erdoğan’ın son çıkışının kamuoyunu oyalamak için ve kamuoyunda ‘ biz yasağı kaldırmak istedik ama engellediler’ mazeretiyle, mağduriyeti meşru kılma,böylelikle tabanını sağlamlaştırma ve popülizm peşinde olduklarını iddia etmektedir.

Deniz Baykal farklı açıdan bakarak, Başbakan’ın niyetinin söylediği sözle deşifre olduğunu söylerken,bazı çevreler de başörtüsü yasağını kaldıramayacağını anlayan Erdoğan’ın bu açıklamayı yaparak, meseleyi daha da girift hale getirerek kamu vicdanında kendilerini aklama çabaları olarak değerlendirmektedirler. MHP’nin getirdiği teklifin de çözüm için değil, tribünlere oynadığını, gelecek mahalli ve genel seçimler için yerini, en azından muhafaza etmek için yapılan manevralar olarak yorumlayanlar yok değil.

Her ne olursa olsun niyet okuyuculuktan ziyade sonuç açısından olumlu adımlar atıldı kanaatindeyiz. AK Parti 2002 seçimlerinden sonra, başörtüsü bizim için şu anda birincil konu değildir, bu zaman içinde toplumun ve kurumların ortak konsensüsüyle halledilecek bir meseledir demiştir. Zannederim bu sözü edilen süreç 5. yılına giren bir iktidarda son kertesine gelmiştir. İkinci kez ve oylarını yükselterek iktidara gelen AK Parti bu yasağın kalkması noktasında konuyu soğumaya bırakmadan somut adım atarak rüştünü ve samimiyetini ispat etmek zorundadır. Aksi halde ‘‘hükümet olduk ama muktedir olamadık’’ sendromuyla karşı karşıya kalacaktır.