'80'li yıllara ait, "İslamcı" genç kuşağın öyküsü'nü sevgili Mehmet Efe güzel anlatmıştı eserinde ve bir eseri daha vardı galiba "Buradayız" Sonra Malatya'dan çıktım yola yollar yanıyor'u söyledi mi bilinmez ama soluğu taaa amerikalarda aldı. Bir amerikalı ile evlendiğini, keçi hikayesini ve O'na özel bir çok şeyi muhabbetlerimize katık ederdik. Delikanlıdır kendisi. Sesi soluğu yakın zamanlarda çıkmasa da iyi insandır. Mızraksız'dan bir alıntı belki sebep olur yazı ile yorum, tanımayanlar Mehmet Efe ile hemhal olurlar:

"Evet senin için ağlarım Nurhan. Senin için dua ederim, ikimiz için. Bir kızın yüreği hangi dilden konuşur, bilmiyorum. Ama benimle konuşmaya çalış benimle. Bizleri farklı ve bir yaratan Allah, anlaşılır da kılacaktır elbette. Varlığmın her zerresiyle dinlerim seni, konuş ! Düşlerini anlat bana. Düşleri gördüren Allah. Hem biz konuşuruz zaten... Kelimesiz, harfsiz bir dilin aramıza çiçekler serpiştirdiğini duymuyor musun Nurhan?

Ben de dirsek çürüttüm, ben de yutkundum; ben çok yutkundum Nurhan, ama hiç yalan söylemedim. En azından son sekiz yıldır, polisler ve üzülmesinler diye aileme söylediklerim dışında hiç kimseye yalan söylemedim. Hele sana! Pırıltıları ruhuma yıldızlar serpiştiren gözlerine bakarak nasıl yalan söyleye bilirim ben?

Ben dağlarda büyüdüm, ağaç diplerinde düşündüm çocukken.Yuva yapan kuşlar gördüm Nurhan. Yapa bilirsin ki seni kadın olarak yaratmış Allah

Seni tarif edemiyorum Nurhan! Sen beni tarif ediyorsun... Belki de Kalu Bela'dan beri tanışıyoruz biz ruhlarımız tanışıyor...

Ben çiçekçi dükkanlarından çiçek alamam. Sana çocukluğumun geçtiği dağlardan toplamak isterim çiçekleri. Ama bunları söze dökemem, dökemem dökemedim, dökemiyorum... Ama inan bana sen; ana dilimde; Uğrunda Bağdat Halifesi ile tek başına savaşılan destandaki kadınsın...

Ama biz savaşmak zorundayız Nurhan! Yaratılışımız bize yüklediği anlamlardan biri bu! Kötülükle, yanlışlıkla, zulümle, insanlarla hakikatin arasına giren herşeyle savaşmak zorundayız. Hayatsa ölümle bitmiyor; biliyorsun

Korkma Nurhan! Çünkü Allah "korkmayın" diyor."inanıyorsanız üstünsünüz..."

Sayha
Kendi halinde, kendince

Tevafukun da bu kadarı olur. Bugün cemaat'e ''mızraksız ilmihal üzerine bir kaç söz'' diye bir sunum yapmayı düşünüyordum. Lakin gördüm ki bizden çok evvel bu kitap üzerine kelam edenler olmuş ; Allah razı olsun.

Bir kaç kelam da ben söyleyeyim istiyorum:

İlk olarak kitapta anlatılmak istenenler hakkında söyleyeceğim bir kaç çift söz var:

Hamd olsun islami camianın içinde büyümüştüm... 90'lı yılların başında radikallik öylesine bir fırtına estiriyordu ki zannımca babam da bu fırtınaya yakalanmış; kendisini radikal islami bir oluşumun içinde bulmuştu. Yanlız çok geçmeden babam, bu ''camia''daki kokuşmuşluğun , Allah rızasını kullanarak insanları sömürmenin farkına vardı ve o kişilerle olan irtibatını kesti.

Dolaysıyle Mızraksız İlmihal'i okuduğumda orada anlatılanlara hiç de yabancı değildim bi zatihi görnüşlüğüm vardı ; o vakitlerde yaşımın küçük olmasına rağmen.

***************************************

İrfan'nın ilkin Nurhan'a bacım diye hitap edip beyazıttaki başörtüsü protestosuna davet etmesi sonra İrfan'nın Nurhan'a aşık olması daha sonra buluşmalar, yanlış anlaşılmaya mahal vermesin diye pastanelere giderken yüzük takması sonra İrfan'nın Nurhan'nın düşüncelerinden etkilenerek büyük bir zihni travma yaşaması... Evet, Mehmet Efe abimiz o dönemde yaşananları ustalıkla tasvir etmiş.

Abicim şimdiye kadar kitabını 3 defa okudum. Tekrar okumak istiyorum ama kitabı bir arkadaşa hediye ettiğimden şu an elimde kitap yok. Acaba kitabını Amerikalar'dan bana yollar mısın abicim. Hem belki tanışmamıza da vesile olur. Seninle uzun uzun kitap üzerine tahliller de yaparız. Ne dersin abicim bu güzel kardeşini kırmazsın değil mi?

Not: Elif Nur arkadaşımın başından geçen olay aynen benim de başımdan geçti. Kitabevinin sahibi espri mahiyitende ''mızraklısını okudun mu ki mızraksızını okuyorsun?'' demişti. Ben de bu soru üzerine afallamıştım. Sadece ''efendim?'' diyebilmiştim. kitabevinin sahibi cevap vermemiş sadece gülümsemişti. Tabi mızraklı ilmihal'in ne olduğunu ben de elif nur arkadaş gibi sonradan öğrendim.

Nostaljiler güzeldir be!

Not 2: Mehmet Efe en son Dhoruba bin Vahad'ın Bursa'daki konuşmasında Dhoruba'ya tercümanlık yaparken görülmüştür... Vesselam

hala yaşayan bir nurhan , canlı bir irfan var mı sorusunu soruyorum bu günlerde..
tekerrürden ibaretim ya serde!
kitap bende devir daim halinde..
bakış açımı mı daraltıyorum bilmem,belkide yol alışım tam tersi istikamette..

var mıdır demeyişimin tuhaf bilincinde,soruyorum;
kalmış mıdır?
sahici bir nurhan görmeyi çok isterdim:sanki tüm nurhanlara haksızlık ettiğimi hissettim.
aslında..yorumsuz mu olmalıyım ? bilemiyorum abicim:)

ama yine de..
fatih camii'ne gidesim var..
kapı görevi gören o ağır perdeyi bulasım var.
beyazıt meydanında dolaşasım..

ben bu kitapla sevdim sevmeyi,nurhan olabilmeyi istedim belki..
80'li yıllarda insanlar neler yaşamış..
büyüdüğümde yönetmen olup bu kitabın filmini çekmeyi düşledim,hep hatırla sevgililer çekilecek değil yaa.. :)

sanırım ben hala büyümedim..
hayalperestliğine verip kusuru
temkinli düşleri iyi bir öğrenmeliyim.