"Bana düşmez can vermek yumuşak bir kucakta," diyen adama ...

Damarlarımda kan diye
Dolaştırdığımın şiir olduğunu bilseydim
En hırçın alemin ortasına dikiverirdim
Bir yumruk gibi nübüvvetimi.
Şairliğimin kelimelerle işi yok,
Olmadı asla!
Evrene salınıveren,
Yedi gonca gülün şairlik olduğunu bileydim.
Gül bahçesinde bahçıvanım,
Suyumu gül özünden toplarım
En şairanesinden tutunda
En şairsizine kadar tanınırım
Şiiri tutmam aklımın ucunda
Ben ki, şiiri aklımla tutarım
Kanatlansa göğün yedi kat altı,
Bir kanatta ben çırparım

Geceyle inatlaşan benim
Benim,gecenin suratına yumruk atan
İsyan parmaklıklarını kıran benim
Benim,yaldızlı düşlerle sabaha varan
İnatla bekleyenim
Çarpışacak gecelerim
Kavgalarım bitmedi henüz
Son mermi diye sakladığım
Bir isyan şiirim var
Evet saklı durur bende aldığım her nefes
Tutarım her nefesimi kin torbasında
Her şiirimi bir isyanla yazarım

Evet intihar isyandır
Vurmazsa şiirimin apak alnı
Sert duvarlara
Ve yıkılmazsa Golgota
Son şiiri kalbime mıhlarım

Rıdvan ÜNAL