sevgili kardeşim orkun;

yazdığın şiirleri takip etmeye çalışıyorum. senin şiirlerinin bir tepki topu gibi yüreklerimizin duvarlarına çarpıp ses çıkarmasına öyle alıştık ki.

sen de kokuşmuş aşk şiileri yazıp, iç hesaplaşmalırınla sulanmış dizelerle bizleri bayabilirdin. ama sen büyük bir derdi dert edinmişsin. aşkın bile asil duruyor ne diyelim. neçkög? hımm tersten tamam.

bloğunun adı "orkun intifada" ve ben öyle düşünüyorum ki Orkun intifada...

selamlar ve hürmetler.

"beni yenilmiş, lanetli ve kafir görme inanç sahibi,
gökten inen bir isa elbet bulunur,
ve benim kardeşimi sonsuza dek uyuşturma,
unutma ilahı kalaşnikof mermileri seni de vurur...." o.m.

"eddai"

Daha erken yazacaktım bu yorumu da, nasip işte. Neyse. Orkun güzel gidiyor bence.
Benim sevdiğim bir gidiş. Güzel girmiş şiire, bir olgunluk hissettiriyor. Ama girişin şu dizesini anlayamadım: "bana düşen soğuk havada, sevmediğim ölüler için ağıtlar yakmak..".
Bütünlük sorunu yaşadım ben şiiri okurken.

Bol isimli bir şiiir. Orkun abi, isim öyle saklanmaz ki abi, adam akrostiş filan yapar bari. Direkt tersten vermişsin. Bir de çenenin altına, sanırım ya sakallar kastediliyor orada, hani uzadı filan, kendinde olmamak dağınık olmak anlamında da diye, ya da daha kuvvetli ihtimal: kolye. Fazla deşifre etmeyelim. :)

İnsani aşkı medeniyet aşkıyla birlikte okumak çok güzel.
Ama sorunlu yerler de var kanımca. Mesela sigara amerika bush kısmına geçiş sert olmuş bence. Yani özel adlara birden dalınmış gibi şiirde. Zaten onu yapmak istedim ben de diyebilirsin kardeşim, genelde böyle derler çünkü. Ama şiirin okunma biçimini gözetmek gerektir sanırım.

"düşünüyorum sayarsam yalnızca yanımda Hakan Albayrak var," dizesi de biraz zorlama olmuş. Zaten okurken de ses olarak zorluyor.

Bitiş iyi ama meselâ. Gömleğini, dünyanı, dünya görüşünü zorlayan, kalp tarafından hem de bir şey... Nereye doğru gidecek bu bakalım diye bitmiş, güzel olmuş.

Amerika demeden de Amerika'dan ya da dünya sisteminden bahsedebilirsin. Şiirde insanı direkt bir yerden beri getirmek değil de, insanı bir yere doğru götürmek daha etkileyici sanırım. Ama tabi Amerika demen gereken yerde de, hiç çekinmeden basacaksın kaleme.

Bence böyle yani. Gerçi ben de acemi biriyim sonuçta, yirmi yaşına daha bugünlerde girmiş biriyim. Çok da umursamayabilirsin yani yazdıklarımı.

Ama faydası olabilir diye senin için, yazdım. Daha iyi bilenler yazmadığı için, ben yazdım.
Ve yani şiirini daha sonra tekrar tekrar oku diye. Mayakovsky diyor ya, genç şairlerin bitmemiş şiiri yoktur.