"Zamanın akışına kaptırdığımız her niteliğimizin üstüne bir iki trajik mum yakmak yeterli olmayacaktır" düşüncesi bana bu yazıyı yazma gerekliliğini hissettirdi.

Sokaklar, caddeler, alış-veriş merkezleri, büyük marketler hatta küçük işletmeler bile salt tüketime yani bilinçsizce tüketmeye programlanmış insanlarla doludur. Bu insanlar -bilhassa reklamcılık faaliyetleri ile- halkı iğfale düşüren tröstlerin "piyonları" durumuna düşmüştür. Artık halk istediğini veya ihtiyacını almak durumundan istenileni, öne sürüleni tüketmek durumuna zorunlu geçiş yapmıştır. Yoksa, son günlerde oldukça fazla tüketilmeye başlanan üçü bir arada pratik kahvelerin neden bu kadar çok satıldığı sorusu yanıtsız kalmaz mıydı?

Günümüz ekonomik sistemlerinin yapı taşı tükettirmektir. İnsanlara istediklerini tükettirmek için her türlü faaliyet mübahtır, onlara göre. Onların ayakta durabilmelerinin kayıtsız şartsız tek teminatı budur çünkü.

"Tükettiriciler" (tröstler) kadınların mahremiyetlerini ve zaaflarını, çocukların saflıklarını, gençlerin aksiyonunu kullanmaktan asla çekinmezler. Kadınlara bilmem ne marka saç boyasını kulanmaları durumunda başka bir bayan olacaklarını ve bu başkalaşımın onları daha güzel kılacağını söylerler. Çocukları cisplerin içine koydukları abuk ve absürd oyuncaklarla(!) küçük yaşlardan itibaren tüketim erleri olarak yetiştirirler.

"Tükettiriciler" tükettirme konusunda sadece bireyleri hedef almazlar. Bunun yanında değerlerimizi kullanarakta bizleri istedikleri tip toplum kalıbına sığdırmaya çalışırlar. Bunun için; zaman gelir anneler gününü üretirler, sevgililer gününü ileri sürerler... Ve bir bakarsınız manevi değerler dünyevi değerler oluverir.

21.Yüzyıl ekonomik sistemleri bir düzen için vardır. Keza bir insan camide müslümanken kasa başında -ister istemez-kapitalist olur. Yani ferdi olarak tükettirme anlayışından kendimizi tenzih edebilmemiz imkansızdır. Ancak bizde 'kötünün iyisi' diye bir deyim vardır ki bizim bu aşamada yapmamız gereken bilinçli bir tüketici olmak ve israftan kaçınmaktır.