İnsanların en güzeli, en şereflisi, en cömerti, en merhametlisi, en adili, en muttakisi olan rehberimiz Aleyhisselat-u Vesselam için "katil"* sıfatını kullanmak en hafifiyle kelam bilmezliktir, kastı aşan hakarettir.

"Yeryüzünün en yüce katili". Binlerce sayfa eser okudum hiçbir yerde böylesi bir tavsife rastlamadım. Ne gördüm, ne işittim. Hiçbir lisanda da böyle bir sıfat tamlamasının olabileceğine ihtimal vermiyorum.

İslam Külliyatı içinde bir tane eser gösterebilir misiniz ki Hz. Muhammed (a.s) için bu sıfatı kullanmış olsun. Bırakın İslam ulemasını, müsteşrikler bile böyle bir sıfat kullanmamıştır. Ben ne böyle bir şey gördüm ne de duydum. Hayretler içindeyim.

Adl-i İlahi bize işkence etmeyi, sakat bırakmayı nerede emrediyor? Hangi surede, hangi ayette? Yoksa siz başka bir kitaptan mı bahsediyorsunuz?

Lütfen Kur'an tefsirlerine ve siyer kitaplarına müracaat ediniz. Resulullah'ın savaşlarını, cihat, savaş ile ilgili ayet ve hadisleri dikkatlice okuyunuz.

-----
1-İnsan öldüren kimse, cani:
2-Öldürücü, ölüme sebep olan. (Türk Dil Kurumu)

"Bir adı da El Muntekim’dir, Hz. Allah’ın. Bizler her ne kadar intikam almaktan hazzetmesek de Rabbimiz intikam sahibidir. "

Ercan Hüseyin ve Zagor Tenay'a harfiyyen katıldığımı evvelen ilan edip yukarıdaki ifadenin de pek yakışıksız olduğunu ilave etmeliyim...

Hz. Allah'ın sıfatlarından biridir doğru. Sanki ifade şu manaya kayıyor gibi. Evet "intikam" kötü bir şey, her ne kadar Allah'ın sıfatlarından birisi ise de biz intikam almaktan hazzetmeyiz. Allah hazzeder o ayrı!..

Kafam mı basmadi, yazılanlar mı bu doğrultuda?

"Katil", Allah Rasulu'nun isminin önüne getirilemeyecek bir sıfat. Bu kelimeyi lütfen başkalarına yakıştırın. Vesselam.

Kıtal edene katil dediğiniz zaman büyük bir hata işliyorsunuz demektir. Zira İslam şeriatında katilin cezası katledilmektir.

"Ey iman edenler! Öldürülenler hakkında size kısas farz kılındı. Hüre hür, köleye köle, kadına kadın (öldürülür). Ancak her kimin cezası, kardeşi (öldürülenin velisi) tarafından bir miktar bağışlanırsa artık (taraflar) hakkaniyete uymalı ve (öldüren) ona (gereken diyeti) güzellikle ödemelidir. Bu söylenenler, Rabbinizden bir hafifletme ve rahmettir. Her kim bundan sonra haddi aşarsa muhakkak onun için elem verici bir azap vardır. Ey akıl sahipleri! Kısasta sizin için hayat vardır. Umulur ki suç işlemekten sakınırsınız." (Bakara-178-179)

Bu mantıktan yola çıkıldığında haksız yere cana kıyanın öldürülmesine de katliam demek gerekir. Bu halde de haşa Allah(c.c) kullarına zulmetmiş olur ki bu mantığın ne kadar sakat bir mantık olduğu da açıkça görülmektedir.

Allah(c.c) kıtali emretmiş(*) ama katli men etmiştir.

"Bu nedenle, İsrailoğullarına şunu yazdık:(53) Kim bir nefsi, bir başka nefse ya da yer yüzündeki bir fesada karşılık olmaksızın (haksızca) öldürürse, sanki bütün insanları öldürmüş gibi olur.(54) Kim de onu (öldürülmesine engel olarak) diriltirse, bütün insanları diriltmiş gibi olur. Andolsun, peygamberlerimiz onlara apaçık belgelerle gelmişlerdir. Sonra bunun ardından onlardan birçoğu yeryüzünde ölçüyü taşıranlardır." (Maide-32)

İşkenceyle ilgili bir emir olmasını bir kenara bırakın nehiy ve tehdit vardır. Hayvanlara bile işkence yapmak men edilmiştir. İbni Ömer: “Nebi (s.a.v) hayvanlara işkence yapanlara lanet etti.” (Buhari : zebaih : 25 , Ahmet : 4/31-33 ) Hayvanlara bile işkence edilmesini yasaklayan bir dinin insanlara işkence edilmesini emretmesi mümkün müdür?

Peygamberimiz (s.a.s.), cahiliye döneminin karanlıklarında yaşayan insanları her türlü sıkıntıya cefaya katlanarak insanlık tarihinin en mükemmel insanları seviyesine yükseltmiştir. Bir zamanlar kendisine olmadık işkence ve eziyeti yapmış olanları af ve onore etmiştir. "And olsun size kendinizden öyle bir Peygamber gelmiştir ki, sizin sıkıntıya uğramanız ona çok ağır gelir. O, size çok düşkün, mü’minlere karşı çok şefkatlidir, merhametlidir." (Tevbe 9/128) "O, bütün âlemlere rahmet olarak gönderilmiş bir peygamberdir" (Enbiya 21/107).

Rahmet peygamberine kıtal eden anlamında olsa dahi Katil Peygamber demek çok yakışıksız bir nitelemedir. Kaldı ki kıtal(savaş) edene katil denemez !

ALİ BEY,
Yazınız ilginç olduğu kadar,abartılı ve yanlış başlık üzerine kurulmuş olup,kopuk paragraflardan oluştuğunu belirtmek isterim.
Aslında şu günümüzde yaşanan olaylarda ve sorumsuzluk anlayışında,maktul olan kişi ile katil olan kişileri karıştırdığınızı belirtmeliyim.
Başlığınız ''MAKTUL PAYGAMBERİN KATİL ÜMMETİ'' olmalı diye düşünüyorum.
Çünkü yaşanmış değerleri yaşamayıpta,sorumsuzluk abidesi olan bu ümmet;önce peygamberini katletti .katledilen peygamberden sonra katil olan bu ümmet ,katledilecek tek şey gördü:DİNİ.
Olay kısaca şu bence;yaşanmayan her kuran-ı (peygamberi) değer sonunda bu ümmet önce peygamberini katletti sonra dinini.

Allah'ın selamı üzerinize olsun kardeşlerim. konuya olan hassasiyetiniz beni memnun etmiş bununla birlikte yapmış olduğunuz savunmalar ise beni haklı çıkarmıştır. Belli ki hümanizm çoğumuzun zihnini zedelemiş. Yazıda fail ile mef'ul arasındaki ilişkiye dikkat çekilmiştir. zaten bu hastalığımızı Allah(cc) iyi bildiği için "hoşunuza gitmese de kıtal size farz kılındı" buyurmuştur. Hoşumuza gitmeyen çok şey var ki Allah'ın hoşuna gider. Fiili yapana fail, görene(etkilenene) ise mef'ul denir. Ve çok açıktır ki kıtali gerçekleştirene katil denir.

Kıtal, hoşunuza gitmediği halde, size farz kılındı. Olur ki, bir şey sizin için hayırlı iken, siz onu hoş görmezsiniz. Yine olur ki, bir şey sizin için kötü iken, siz onu seversiniz. Allah bilir, siz bilmezsiniz. (Bakara 216)

Haklı bir sebep olmadıkça, Allah’ın, öldürülmesini haram kıldığı cana kıymayın(katletmeyin). Kim haksız yere öldürülürse, biz onun velisine yetki vermişizdir. Ancak o da (kısas yoluyla) öldürmede(katl) meşru ölçüleri aşmasın. Çünkü kendisine yardım edilmiştir (İsra 33)

İlk ayetten anlaşılacağı gibi kıtal Müslümanlara farzdır. Yani Müslümanların katil olmasını Allah(cc) istiyor. Hiç kimse kıtal edenin katil olmadığını söyleme gafletine düşmesin. İkinci ayet ise Hümanizmin felç ettiği beynimizi, “haklı bir sebep olmadıkça katil olmayın” düsturuyla diriltiyor.

Sonuç olarak, hümanizm fiilleri kötüleyerek bizi fail olmaktan alıkoyuyor. Diyor ki katil olma, muntekim olma, şedid olma; halbuki biraz katil, biraz muntekim, biraz da şedid olsaydık bugün Bağdat yanmayacaktı. Ben haklı bir katil ve haklı bir muntekimim. (Bakınız İsra 33) Çünkü ben Allah’ın kulu ve Muhammed(as)in ümmetiyim. Şükürler olsun.

Şimdi sizlerden ricam, yönetime başvurup haksız yazılarınızı sildirmeniz. Çünkü o yazılar birilerinin zihnine işliyor. Eğer beni haksız olduğuma inandırırsanız(eğer öyleyse bunu yapmak zorundasınız) ben yazımı sildiririm.

Son olarak şunu söylemek isterim; burada yazılanların hoşunuza gitmemiş olması, burada yazılanların haksız olduğu anlamına gelmez…

"Evet kıtal edene katil denir" diyerek başlamak istiyorum. Her iki kelimenin de kökü "gatele" fiilidir. Bu fiilin ismi faili "katil", ismi mef'ulü ise "maktüldür". Yani gıtal fiilini işleyene katil denir. Ve Allah "yugatilü fi sebilillah" dediğine göre bütün müslümanlar, katil olmak zorundadır. Ama kime karşı ve ne için? Bu çizgiyi iyi çizmek gerekiyor sanırım. Allah yolunda ve Allah rızası için...
Günümüz müslümanlarının en önemli handikaplarından bir tanesi de; İslamı Batı'nın hümanistik bakış açısıyla anlamaya ve yaşamaya çalışmasıdır. İslamî bir perspektife sahip olmamız ve "katli" farz olanı "katletmemiz" gerekiyor. Bazı kardeşlerin ama masum insanları öldürmeye kimsenin hakkı yok dediğini duyar gibiyim. Bugün Felluce'de, Gazze'de, Kabil'de müslümanları öldürenlerin masum olduğunu kimse iddia edemez sanırım.

modern ortamlarda buyumemis, ne yazik ki simdi modern ortamlarda bulunan biri olarak, basligi gordugumde, midem kaldirmadi. Insan bilgisini aciklamak icin neden boyle bir sifati kullanmak icin efendimizi secer ki?
Bir kere bir dilden bir dile tercume edilirken, bire bir tercume edilmez, aksi takdirde burada da goruldugu gibi hersey alt ust olur her bir dil ayri bir kultur ayri bir dusuncedir. Araplar boyle bir sifati kullansalar bile onlarin dil yapilari ile bizimki cok farklidir ki, onlar da boyle kullanmiyorlarmis bu sifati.

Hz ibrahimin yaptigi eyleminde bizim dilimizdeki karsiligi; teslimiyettir. Efendimiz adaletinden dolayi hirsizlik yapanlari kast ederek, hirsizlik yapan birinin kizida olsa cezasini vercegini soyluyor.
saygi ve edep bilgiden once gelir. biz bizi tanimayan nesile asina degiliz.Ve onlari anlamiyoruz.

Allahim kalbimizi ve aklimizi koru!

Cok anti demokratik olabilir. Ama ben bu yazinin bu siteden kaldirilmasini istiyorum. Olan olmus, basilmis, gereken polemik saglanmis ve yazi yapmak istedigini yeterince yapmistir. Her sayfayi actigimda "..... Peygamber" sıfat tamlamasini gormek zorunda mıyım kardesim ben ya?.

Sizler kadar, bu yaziyi yazan arkadas kadar idrak(! ) edemedim besbelli, neyi cagristirdiginin eger sizler icin zerre onemi varsa, Rabbimin en sevgilisine bu sekilde hitap edilmesinden lütfen kere lütfen rahatsizlik duyunuz.

Okudugum hic bir siyerde, hayatus sahabe'de, Peygamberine, yuceler yucesine o sıfatı kullanan bir zat-ı muhterem görmedim. Bilmiyorum. Bu sitede bu yazinin yayinlanmasi beni buyuk bir dehsete dusurdu. Ne oricinal bir fikir oldu, ne farkli bir kalip.

Ben bir kac serefsiz'in peygamberime hakaret dolu kitaplar yazdigina sahit olmustum.. İcerik farkli da, baslik ayni efendim, baslik ayni...

Yazık ve Ayıp.

ikinci bir yasam beklentisi icinde degilim;
zaten ben bu dunyada oluler arasindan dirildim

Bu konuda artık birşey söylemiyeceğim.Ama şu alıntıyıda sizlerle paylaşmassam içim rahat etmeyecek.

Kur’an, terörü lanetlemiş, anarşiyi ve fitneyi en dehşetli bir olay olarak nitelemiştir. İslamiyet, her türlü terör, zulüm ve ihaneti yasaklar; her türlü anarşiye, bozgunculuğa şiddetle karşı çıkar. İslamiyet, zarara zararla karşılık vermez. İslam dini, adaleti tesis etmek, azgın nefislerin tahakküm ve istibdadını kırmak ve insan vicdanını itidal haline getirmek için taraf-ı ilahiden gönderilmiştir. Bu nedenle İslam bu konuda çok hassastır. Öyle ki, Kur’an, haksız olarak bir cana kıymayı, kan akıtmayı bütün insanlık alemine karşı işlenmiş en dehşetli bir cinayet olarak nitelendirmektedir.

Nitekim, Cenab-ı Hak : “Kim ki, bir cana karşılık veya yeryüzünde bozgunculuk çıkarmaya karşılık (ceza) olmaksızın (haksız yere) bir cana kıyarsa BÜTÜN İNSANLARI ÖLDÜRMÜŞ GİBİ OLUR. Her kim de bir hayatı kurtarırsa BÜTÜN İNSANLIĞI KURTARMIŞ GİBİ OLUR” (Mâide Sûresi, 32)buyurmaktadır. Kur’an, terör ile birlikte her türlü fitne ve fesadı da lanetlemiştir. Kur’an-ı Kerim, fitne çıkartan, toplum hayatında fitneye vesile olan ve yönetime geçtiği zaman fitne tohumları ekenlerin ifsat ve şerlerine dikkati çekmiş, bozgunculuğun dehşetini, fitnenin vahametini açık bir biçimde ortaya koymuştur : “ O yeryüzünde iş başına geçti mi, orada fesat çıkarmaya, ekini ve zürriyeti kökünden kurutmaya koşar. Allah fesadı sevmez” (Bakara Sûresi 2/205)

Kur’an, fitneyi yasaklamıştır. Bir Ayet-i Kerimede Cenab-ı Hak :“Fitne, zulüm ve baskı adam öldürmekten daha korkunçtur” (Bakara Sûresi, 217 ) buyurmaktadır.

Kur’an’ın bu gibi ayetlerinden tam istifade eden bir Müslüman’ın ruhunda düşmanlık, kin, vahşet yoktur. En büyük düşmanıyla bir nevi kardeşliği vardır.Mümin, “Yaratılanı hoş gördük, Yaratandan ötürü” hakikatini kabullenir. Mümin, muhabbet fedaisidir.Husumete vakti yoktur. .Cenab-ı Hak, Kur’an-ı Kerim de, bir kısım insanların zararlarının diğer bir kısım insanlar tarafından engellenmesi neticesinde mabetlerinin zararlardan korunduğunu ifade ederek, inanların dikkatlerini zararların önlenmesine çekmektedir: “.... Çünkü, Allah insanları birbirlerine karşı savunmasız bıraksaydı, şüphesiz o zaman, içlerinde Allah’ın isminin çokça anıldığı manastırlar, kiliseler, havralar ve mescitler (çoktan) yıkılıp gitmiş olurdu” (Hac Sûresi, 40).

Hz. Muhammed (s.a.v), rahmet ve şefkat peygamberidir. Kur’an-ı Kerimde Cenab-ı Hak :“(Resulüm!) Biz seni ancak alemlere rahmet olarak gönderdik” (Enbiya Sûresi,107 ) buyurmaktadır. Hz. Peygamber, güzel ahlakın bütün kısımlarını hayatında en güzel bir şekilde fiilen sergilemiş, hayatı boyunca ashabını fitneden sakındırmıştır. Fevkalade bir ciddiyet ve hassasiyet ile fitneden kaçınmayı emretmiştir:
“Fitneden kaçının ! Çünkü o esnada dil, kılıç darbesi gibidir.” (İbn-i Mace, Fiten,24 ) “Şurası muhakkak ki, bir fitne, bir ayrılık ve bir ihtilaf olacak.Bu durum gelince Uhud’a kılıcınla git! Kırılıncaya kadar onu taşa çal. Sonra evinde otur. Hatta sana günahkar bir el veya ölüm gelinceye kadar (evinden çıkma)” (İbn-i Mace, Fiten, 24) “Kıyametten hemen önce karanlık gecelerin parçaları gibi fitneler var. Kişi o fitnelerde mümin olarak sabaha erer, akşama kafir olur ; mümin olarak akşama erer, sabaha kafir çıkar. O fitnede oturan, ayakta durandan hayırlıdır. yürüyen koşandan hayırlıdır. Öyleyse yaylarınızı kırın, kirişlerinizi parçalayın, kılıçlarınızı da taşa vurun. Sizden birinin evine girerlerse Hz. Adem’in iki oğlundan hayırlısı olsun(ölen olsun, öldüren değil ) ( Ebu Davut, Fiten 2, Tirmizi, Fiten 33)

Şener Dilek (Prof. Dr

Bir fiilin faili ve mefulu ile...fail ve/veya mefulun sıfat tamlaması olarak getirilmesi farklı şeylerdir.

Kıtal (öldürme) insan gerçeği olduğu gibi müslümanların bırakınız müşrikleri öldürmesi: "Bir mümin bir mümini öldürdüğü zaman.." ayetinde de (kıtal kelimesi geçer)...yani fiilin faili olarak bir mümin bir müminin katili olabilir...

dolayısıyla ortalıkta tartışılacak ve önemli bir hava estirecek durum yok.

Fakat siz kalkar kıtal fiilini işleyene "fail" hükmünde katil diyebiliriz deyip; garip bir arapça ve türkçe kullanımı ile peygamber kelimesinin önüne sıfat olarak getirirseniz;siz önce arapçanın sonra da türkçenin katili olmuş olursunuz: üstelik kavram soykırımı düzeyinde bir suç olur bu...

Yazınızdan maksadınız savaşın-kıtalın insan ve hayat kadar bir İslam gerçeği de olduğu ve buna ilişkin bir İslam hukukunu hatırlatmaksa: rahat olun...bunu herkes biliyor ve bilincinde...

İslam barış ve esenlik anlamına geldiği gibi Cihad-Kıtal-Muntakim gibi kavramlara ilişkin kültürümüzde var...

Ama kardeş uyarısı: fiillerin fail ismi ile: onun bir sıfat olarak kullanılması farklıdır.Bu tartışmada eleştiri de bulunan arkadaşların hepsi sıfat tamlamasına itiraz ediyorlar.Haklılar.Katılıyorum

Değilse vay cihaddı..vay esenlikdi..vay hallacı mansurdu vay tasavvuftu..vay halimize ozaman vay...

Peygamberimize iftiralarla dolu bir kitabı tercüme eden meşhur bir yazara 'benim elimden gelse bu adamı tepelerim' diyecek kadar şedid bir şair M.Akif aklıma düştü ve
kaş yapaym derken göz çıkaran bu arkadaşa
ne tavsiye etmeliyiz bilmiyorum açkcası?!

ama bu başlık hoşgörme çıtasını çok zorladı
ve yazının sahibinin bu yazıyı tashihini beklliyorum

Anlaşılıyor ki yazıyı okuyan, yorumlara bakmadan kaleme sarılıyor. Eğer yorumlara bakılmış olsaydı birazcık da sükut ederdiniz. çünkü yorumlar arasında susmanızı gerektirecek şeyler var.

Bu yazının başlığı 'öldüren peygamberin öldürülen ümmeti' olsaydı bu kadar yorum yapılmayacaktı. Ancak başlığın katil peygamber şeklinde seçilmiş olması yazının anlamını kazanması ve hatta iddiaların uygulamalı ispatı yapılmıştır. lütfen yazıyı birkez daha okuyun.

Allah-u Teala birkaç ayetinde ki bu ayetleri siz de yazdınız, "haksız yere katletmeyin" diyor. Hadi şimdi cevap verin bakalım haklı yere katletmek de mi var?

Size bir ayet daha "ve katele davudu calute". Türkçesi Davut calutu katletti(katele). ama Davut bizim peygamberimiz değil ki bizim peygamberimiz kimseyi katletmez, kimseye acı söz söylemez. Şeker gibidir benim peygamberim, o herkesi sever.

Biliyorum katil değil sadece katletmek de ağır geliyor bize çünkü bizler, biliyorum katliam da bize ağır geliyor çünkü bizler, biliyorum bir adamın ellerini kesmek de bize ağır geliyor çünkü bizler. biliyorum bir kadını taşlayarak öldürmek de ağır geliyor bize çünkü bizler ve biliyorum ki Allahın Lailaheillallah demeyen Ebutalibi diri diri yakması diriltip yakması diriltip yakması ki ebediyyen bizlere ağır geliyor çünkü bizler, evet bizler hümanist çığlıklarla büyümüş bir nesiliz.

Ve sizi iddianızda haklıysanız ispata çağırmıştım ki bu yazıyı alıp parçalamak için ben. ama nerde...

Biliyorum kısa bir süre sonra herkes benim gibi düşünecek. Çünkü bu yazı yazılmadan çevremizde konuşuldu. Bana şiddetle karşı çıkan arkadaşlarım bugün benim gözüme gülerek bakıyor.şiddetle dedimde şimdi siz şiddete de karşısınızdır. Hatırlatalım Allah'ın azabı şiddetlidir.

Bu gecenin yorgun yarısında benden bu kadar. Ve kardeşiniz sizlere e-mail adresini veriyor, konuşup anlaşasınız diye.

konu kısmına cemaat yazmanızı istirham ederim.

asagir44@yahoo.com

Teşekkürler...

Bence en yakisanlardan birisi gerek artik buraya...

.....

1. saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su
kim bu denlü dutuşan odlara kılmaz çâre su

2. âb-gûndur günbed-i devvâr rengi bilmezem
yâ muhît olmış gözümden günbed-i devvâra su

3. zevk-ı tîğundan aceb yoh olsa gönlüm çâk çâk
kim mürûr ilen bırağur rahneler dîvâra su

4. vehm ilen söyler dil-i mecrûh peykânun sözin
ihtiyât ilen içer her kimse olsa yara su

5. suya virsün bâğ-bân gül-zârı zahmet çekmesün
bir gül açılmaz yüzün tek virse min gül-zâra su

6. ohşadabilmez gubârını muharrir hattuna
hâme tek bahmahdan inse gözlerine kara su

7. ârızun yâdıyla hem-nâk olsa müjgânum n'ola
zâyi olmaz gül temennâsıyla virmek hâra su

8. gam güni itme dil-i bîmârdan tîğun dirîğ
hayrdur virmek karanu gicede bîmâra su

9. iste peykânın gönül hecrinde şevkum sâkin it
susuzam bir kez bu sahrâda menüm-çün ara su

10. men lebün müştâkıyam zühhâd kevser tâlibi
nitekim meste mey içmek hoş gelür hûş-yâra su

11. ravza-i kûyuna her dem durmayup eyler güzâr
âşık olmış galibâ ol serv-i hoş-reftâra su

12. su yolın ol kûydan toprağ olup dutsam gerek
çün rakîbümdür dahı ol kûya koyman vara su

13. dest-bûsı ârzûsıyla ger ölsem dôstlar
kûze eylen toprağum sunun anunla yâra su

14. serv ser-keşlük kılur kumrî niyâzından meger
dâmenin duta ayağına düşe yalvara su

15. içmek ister bülbülün kanın meger bir reng ile
gül budağınun mizâcına gire kurtara su

16. tıynet-i pâkini rûşen kılmış ehl-i âleme
iktidâ kılmış tarîk-i ahmed-i muhtâr'a su

17. seyyid-i nev-i beşer deryâ-ı dürr-i ıstıfâ
kim sepüpdür mu'cizâtı âteş-i eşrâra su

18. kılmağ içün tâze gül-zâr-ı nübüvvet revnakın
mu'cizinden eylemiş izhâr seng-i hâra su

19. mu'cizi bir bahr-ı bî-pâyân imiş âlemde kim
yetmiş andan min min âteş-hâne-i küffâra su

20. hayret ilen barmağın dişler kim itse istimâ
barmağından virdügin şiddet güni ensâr'a su

21. dostı ger zehr-i mâr içse olur âb-ı hayât
hasmı su içse döner elbette zehr-i mâra su

22. eylemiş her katreden min bahr-ı rahmet mevc-hîz
el sunup urgaç vuzû içün gül-i ruhsâra su

23. hâk-i pâyine yetem dir ömrlerdir muttasıl
başını daşdan daşa urup gezer âvâre su

24. zerre zerre hâk-i dar-gâhına ister sala nûr
dönmez ol der-gâhdan ger olsa pâre pâre su

25. zikr-i na'tün virdini dermân bilür ehl-i hatâ
eyle kim def-i humâr içün içer mey-hâra su

26. yâ habîba'llâh yâ hayre'l-beşer müştâkunam
eyle kim leb-teşneler yanup diler hemvâra su

27. sensen ol bahr-ı kerâmet kim şeb-i mi'râc'da
şeb-nem-i feyzün yetürmiş sâbit ü seyyâra su

28. çeşme-i hurşîdden her dem zülâl-i feyz iner
hâcet olsa merkadün tecdîd iden mi'mâra su

29. bîm-i dûzah nâr-ı ğâm salmış dil-i sûzânuma
var ümîdim ebr-i ihsânun sepe ol nâra su

30. yümn-i na'tünden güher olmış fuzûlî sözleri
ebr-i nîsândan dönen tek lü'lü-i şeh-vâra su

31. hâb-ı ğafletden olan bîdâr olanda rûz-ı haşr
eşk-i hasretden tökende dîde-i bîdâra su

32. umduğum oldur ki rûz-ı haşr mahrûm olmayam
çeşm-i vaslun vire men teşne-i dîdâra su

ikinci bir yasam beklentisi icinde degilim;
zaten ben bu dunyada oluler arasindan dirildim