madem ki sevgili ulvi alacakaptan kızma imkanını bir tercih olarak önüme sürmüş, e o vakit bunu sonuna kadar kullanma hakkını inhisarıma geçiriyorum. bunun kişisel bir husumet doğurmasını hiç arzu etmem, lakin hiroşima sevgilim'den intihal olsa ne olur, olmazsa ne olur Allah aşkına! hiroşima'da iskeletlerine değin yanan insanların birer Allah parçası olduğunu unutuyor muyuz acaba? Ne yani, Hiroşima'da can vermiş olanlar, benim kalubelada yan yana durduğum ve ant içtiğim kardeşlerim değiller mi? Srebrenista'da olanlar, Hiroşima'da olanlara benzemiyor mu? Sevgilim sözcüğü(hele ki sevgilim sözcüğü) kimin tek eline geçmiş de, yek kullanımına bakarak "İstanbul sevgilim" dememi engelleyecek bir şekilde ortaya konacak. Bana soracak olursanız, olaya en insani tarafından bakmak gerek. Ha Hiroşima Sevgilim, ha Saraybosna sevgilim....tayf'tan dönen Allah resulunün kendisini taşlayan insanlara rağmen "onların arasından hala salih müslümanlar çıkabilir" hadis-i şerifi yalnızca bir peygamber sabrına mı işaret ediyor. Yoksa, ayet ve sünnet bağlamında hayatımızı idame ettirmemizi isteyen efendimizin, bu sabrı ve her yaptığı bizim için bir ihtimal mi doğuruyor!?

sevgili ulvi alacakaptan, bu tarz şekilci yahut teknik yaklaşımları oldukça bön bulduğumu ifade etmek isterim. halis bir niyetle, Srebrenista katliamında şehit olanların ruhlarına ithaf edilmiş ve de insanüstü bir çaba ile oluşturulmuş "Saraybosna Sevgilim", görüyorum ki sizin "hesaplayan düşünce"nize denk gelmiş. Heidegger, düşünceyi iki biçimde kategorize ediyor: "düşünen düşünce"(ki anlamın peşinde koşturur) ve "hesaplayan düşünce"(bu da teknik peşindedir). Teknik düşünce hissin baskılanıp aklın öne geçmesiyle önümüze modern bir dünyayı koyarken, mana, birimizi ötekine yakınlaştıran içe doğru bir hareketin mümessili oluyor.

sevgili alacakaptan, bu modern bir algılayıştır. "yargı gücü beğenme ya da beğenmeme duygusuna kural koyar, beğenme ya da beğenmeme duygusu da yargı gücüne..." diyor Kant.. Ama bu felsefenin safi akılla yapılan bir felsefe olduğunu unutmamak gerekir. böylesi güzel bir çalışmayı duygudan çelenklerle karşılamak yerine, ne diye onu aklın estetize ettiği bir yargı gücüne amade kılalım ki? acemilik yahut adına ne konursa konsun teknik anlamda bir olmamışlık, bizim arkadaş milliyetçiliğimizi, çökük bir mimari altında olsa bile bu, engeleyecek mi sizce? mümkün mü? Çanakkale Savaşı'nı aklınıza getirin, imkanın ya da tekniğin el vermesi ile kazanılmış bir harp midir ki garbın düşüşü! hayır sevgili ulvi alacakaptan, melekleri hesaba katmayan bir milletin gafletinden öte bir durum değildir bu zafer! siz yüreğinizi kavi tutun, safları sıklaştırın ve yalnızca ama yalnızca buradaki iyi niyetin farkına varın, onu gözletin yeter! ötesi Allah'a kalmış.. bu yoksun zamanda birbirimize tutunmak dururken, alın teri ile oluşturulmuş bir çalışmanın ismini yavan bulup yabana atmadan evvel, bu hareketinize sebep olan dürtülenmelerin aklınızdan mı yoksa yüreğinizden mi neşet ettiğine dönüp şöyle bir bakın isterim. tabi yine de, sizin bileceğiniz iş! dua ve muhabbet ile...

Saraybosna, Boşnaklar'ın Sarajevo Divno Mjesto "Saraybosna Sevgilim Benim" diye tanımladıkları "Sevdalılar Şehri"dir.
Biz aynı suyun kaynağını hala kullanıyoruz, büyüyoruz.
Söz ortada,alınan ancak alınır.Tanrının İfadesi: Mü'minler ancak kardeştir.
Yineliyorum!!!Bir çığlığı katarak ardıma.
Saraybosna Yüreğim'dir!!!
Saraybosna ise sevgilim...
Sarajevo Divno Mjesto..