"ben bu kostak havayı gençliğimden bilirim"

Şiirin hem avantajı, hem de dezavantajı olabiliyor "birinci tekil şahıs yaşantısından kaynaklanmak." Yukarıdaki dizede bir avantaj; çünkü çok samimi. Ancak, "sen önüme düş şimdi arzularım amade" dizesinde de hemen dezavantaja dönüşüyor; çünkü samimiyetini yitiriyor. Eğer şiirde kendinden bahsedeceksen, samimi olacaksın. Ele vereceksin kendini. Aksi takdirde o alana hiç girmeyeceksin.

Bu bir.

Diğer yandan, Hamit Akçay'ın "özgünlük"le ilgili bir açmazı varmış gibi geliyor bana şiirlerini okudukça. Sanki, yazacağı şiiri biliyor; ancak nasıl yazması gerektiğini bilmiyor gibi bir hali var. Bu nasıl aşılır? Bence çok şiir okumakla aşılır. Özellikle modern Türk şiirinin ustalarını ve dergilerde ne olup bittiğini çok iyi takip etmekle aşılır.

Hamit Akçay, şiirini nasıl yazacağını keşfederse iyi bir şairle karşı karşıya kalırız velhasıl.

Selam ve dua.

"Değerim olsa size değerliyi veririm"
1-Beni değerli sayarsanız kendimi size adarım.
2-Ben değerli olsam verimli olurum, verimli olsam değerli olurum.
3-Değerlerim olsa size de aktarırdım.
4-Elimde değerli bir şey olsa bundan size de pay ederdim..... gibi toplumsal, psikolojik ve hatta ekonomik yaklaşımları çağrıştıran bereketli bir dize... Hele bu dizedeki yenilmişlik duygusu... Bu başlık...
Bu şiirde -bence- en göze çarpan kusur ise "Topal ayağımla ben ardınsıra geleyim" dizesinin N.F.Kısakürek'in şu an anımsayamadığım bir dizesini çağrıştırmasıdır.
vesSELAM
"Yazı"dan anlamayanın "yaz"ı da kıştır!