Cem Yılmaz bir gösterisinde şöyle diyor dalga geçerek ve sitemle: "Ben yerimi anladım aslında... Korsan cdler için emniyetten çağırıyorlar, 'bunlar senin cd'n mi?' diye... Bakıyorum bir yanda malum (o açıkça söylüyor bunu) cdler diğer yanda benim cdler..." Bİr anlamda o malum cdlerle aynı kefeye konmaktan rahatsız oluyor o bile...
Şimdi konumuza bağ kurayım: "Peruk"un simgesel olarak da işlevine gerek duyan kesim olarak da hangi çevrelere hitap ettiği açıktır. Hikayede bir "kokona şarkıcı", bir travesti ve kanser hastası bir kadınla aynı kefeye konulmuş bir başörtülü genç kızımız var... Bİr zamanların "namus simgesi" sayılan ÖRTü, genelde "namussuzluğun simgesi" sayılan perukla değiştiriliyor -istenmeden de olsa- bu trajik filmde... Filmde diyorum, bence bu öyküden de öte bir kısa film senaryosu olmuş...
Öyküyü başarılı kılan ve hareket sağlayan da bu... Attila İlhan şiirleri gibi: film gibi, "anlatsam film olur hayatım" gibi... "İşte bizim hikayemiz" gibi....
Tebrik ediyorum Tarık kardeşim...
NOT:Yazıda "Ait olmadığı bir yerde..." ifadesi hoş durmamış tek yerdir. Okur zaten bunu -kızcağızın oraya ait olmadığını- fark edecektir, okuru yönlendirmeye gerek yoktur. Hem yazar taraf olmamalı, ancak ayna olmalıdır.
Bu arada Nesrin(Topkapı?) ve Fahrettin(Aslan?) gözden kaçmış değildir! :)
vesSELAM
"Yazı"dan anlamayanın "yaz"ı da kıştır!

hüzün öss'ye perukla girmek değil, öss'ye hiç girememektir. peruk almak için travestilerle aynı ortamda bulunan bir kız için üzülemem. çok derin, çok acı bir konu bu. Tarık Tufan gerçekten ciğerime dokundu ama o kıza acımadım. acımam mümkün değil...
ben sınava giremeyenleri hatırladım.

Es-Selam Tarık Tufan Bey

Hikaye çok manidar, yara bizim de tuz bizim değil mi?
İmtihandayız, sorular zor, ne yapsak, ne etsek de geçsek?
Şu peruklar... Sahte ama gerçek, yalan ama doğru, dünya ama ahiret...
Bizi peruğa mahkum edenlerin peruk kadar kadar haysiyetleri var mı acaba?
Zannetmem...
Onlar da bir gün geçirildikleri kafalardan atılacak, devran dönecek bir gün...

Selam ve muhabbetlerimle...

... Mutluluk anlamaktır ...

Taruk Tufan yazmış. Güzel de yazmış...Okuduğum hikaye ve ardından okuduğum yorumlar benim de içimin acımasına sebep oldu,ama içimi acıtan okuduklarım değil...Artık bunların benim içimi acıtmamasıydı...
Herşeye alıştığım gibi buna da alıştım..Alıştırıldık... tıpkı insanların sinek öldürülür gibi öldürüldüğü, her türlü ahlakasızlığın başını alıp gitiiği bir topluma alıştırıldığımız gibi buna da alıştırıldık...Esikisi gibi tepki veremez olduk, en radikallerimiz bile duruşunu kaybetti..Yanımızdakiler birer birer karşı safa geçince onların karşıda olmasını kabullenemediğimizden bizde nerede duarcağımızı şaşırdık...

Bugün neden bu haldeyiz diye sorgularken; zihnim yakzık ki beni hiç kabullenmek istemediğim bir sebebe götürüyor... sanırım ne kadar acı olsada her geçen gün biraz daha haklılık buluyor bu düşünce ...Yıllarca bizi dışlayan bir zihniyete karşı verilmiş bir mücadele sonunda kazanılmış bir hak bir nimetti; bu vatanda inancımın emrettiği şekilde eğitim görmek...ama bu hak hor kullanıldı sonrası düşünülmeden bizler düşünülmeden...

Amacım kimseyi suçlamak değil birilerinin hatasını genele maletmek haddim değil ... Fakat şu da bir gerçek ki ''Bir toplum kendini değiştirmedikçe Allah onlar üzerindeki hükmünü değiştirmez''...Yani biz bozuldukki daha ağır bir imtihana tabi olduk ve biz düzelmedikçe korkarım imtihanlar ağırlaşarak devam edecek...Ve üzülerek görüyorum ki kimsenin düzelmek gibi bir niyeti yok ... Her geçen gün taviz verecek yeni alanlar buluyoruz kendimize... Birileri bunu bilfiil yapıyor birileri göz yumuyor bir diğeri de destekliyor yani topyekün bir gaflete dalmışız....

Evet birileride hala dimdik durmaya çalşıyor onları takdir ediyor ve Allahın o birilerine hakkımızdaki hükmü değiştirebilme gücü vermesini diliyorum....Bilmiyorum bu benim içimi kanatan bir şeydi belki kendime bir tokat belki sesli bir düşünme...En doğrusunu Allah bilir

Ruhlari satilik, vicdanlari kiralik yaratiklar, ortu ustune de olsa takilan peruklarla tatmin olma pesindeler...Tarik Tufan in satirlari hikaye! degil dostlar, bu satirlari yasamak! okumak kadar kolay degil, hem de hic kolay degil! Perugun fikhi hukmunu tartismayi simdiye kadar peruk takmayi gerektirecek!!! hic bir durumla karsilasmamis ve eminim bundan sonra da karsilasmayacak ehl-i keyf insanlara birakiyorum...
Kapilardan coook kovuldum, siniflardan cok cikartildim zorla, - benim anneannem de basortu takiyor! diyerek, bas actirma istegini legallestirmeye calisti basimdaki gozetmenler...
Kapilardan cok kovulduk bu dunyada rabbim, ote tarafta bari sen kovma kapindan...

Öyküdeki bu ahenktar hava ve öykünün son bölümünün vuruculuğu bana Tarık Tufan'ın 'Kısa bir akşam üstü yolculuğu' nu anımsattı her nedense. Belki onun da beni çok etkilemesinden kaynaklanıyodu, bilemiyorum ama, her neyse öyle bişey işte..

uzun uzun düşündüm yorum yazmadan önce. Yanlış bir kelam etmeyeyim, yazının büyüsünü bozmayayım diye.. ama görüyorumki hissettirdiği duyguyla, yazıya aksi bir yorumda bulunmak pek mümkün değil :)

Baştan ayağa vicdan kesildim, ve sızım sızım sızladım öykünün sonunda..
"herkes sustu" diyordu..
Herkes susmuş...
ne yazık; söylenmiyor çok şey, susmadan..

Eline sağlık Tarık abi..Allah kalemine zeval vermesin..

Yılmadan yap. Fırsatı kaçıracağın için değil, önünde yılgınlık göstereceğin her kimsenin bir zorba veya bir zorba adayı olması yüzünden. Yılma ki sıcaktan kavrulana gölgen, suda boğulana elin erişsin. Önce yap,sonra açıklarsın

artık 'türban' mağazalarının yanında 'islami usullere uygun' peruk mağazaları var. akıl almaz bir hızla dönüşüp adapte oluyoruz. peruklar başörtü beğenir gibi beğeniliyor. üzülmek pek de kimsenin aklına gelmiyor. o görüntülerin ve acılarin çoğu, bizim sevgili halkımızın coğu için, varolan ve alışılageldik olanın dışında yeni birşeyle karşılaşınca ne yapacağını bilememenin verdiği gözleri 'dolma hali' olmasaymış bu kadar kısa bir sürede başörtü mağazalarına eşit sayıda peruk mağazası açılır mıymıs?

özünde zaten dramatik olan lakin 'gerçek hayat'ta dramatikleştirmek için bu tür ironik kurgulara ihtiyaç duyan kronik meselemiz artık aşılmalıdır.

ve bunu ötekilerden, birilerinden kanun dilenerek, adalet, müsamaha dilenerek yapamayiz.

aşacağımız kendi zihnimizde ve kalplerimizdeki zincirlerdir ve tortulardır. kimden neyi isteyecegimizi bilmeliyiz.

en güçlü olan Allah'tır.

Belki şuan okuduğumuz bir hikaye ama hepimiz biliyoruz ki bu hayatımızın bir gerçeği... benim anlayamadığım bi durum var niye peruk alan kızları suçluyoruz hep? tamam onlara hak vermiyorum ama herkes Allah aşkına elini vicdanına koyup düşünsün bizi bu hale getirenlerin hiç mi suçu yok onlar çok mu masum bütün suç olaylar bu hale geldikten sonra okumak için peruk takan başını açan kızların mı?

Yazmaya çalıştığım şey aslında bir hikaye değildi. Yani bir tarafıyla değildi demek istiyorum. ÖSS öncesi kiralık peruk haberlerini görünce (arama motorlarına bir bakın lütfen), aynı yerde yanyana gelebilme ihtimali olan dört kişiyi buluşturdum. Bir anda oturup yazılmış bir kurguydu aslında.

Metah Çakko doğru söylemiş; bu bir kısa film senaryosu olarak tasarlanmıştı ama ÖSS öncesi çıkan haberler oturup yazmamı dayattı. Bakarsınız bir kısa film oluverir.

Böyle bir hikayeye verilebilecek tepkiler önceden kestirilebilir. Durumun acısını hissedenlerin tepkileri, peruk takanlara öfkeli insanlar, başını açmadığı ya da peruk takmadığı için okula alınmayanların öfkeleri ve hikayedeki diğer kimliklere öfke duyanların tepkileri.

İsmail'in söylediklerini, sızlanmalarını çok iyi anlıyorum. Pavyon şarkıcısı kadının ya da travestinin, kanser hastasının peruk takmasındaki hüznü anlayabilecek adamlardan biridir kendisi. Zaten bunun için arkadaşız. Bu hüznü anlayabilecek herkesle olduğu gibi.

Öte yandan uzaklık ve yakınlık tasarımları bireyin toplumdaki yerini belirleyecek kadar önemlidir. Bir bakmışsınız ki günahkarlardan kaçayım derken, statükonun ağzı pis kokan tetikçileriyle kolkolasınız. Bence bizim mahalle yakınlık ve uzaklık tasarımlarını gözden geçirmelidir. Mesela Diyarbakır'daki yurttan kaybolan 39 çocuk yakınımızdır.

"o kıza acımadım" diyen arkadaşımızın umuyorum ki yazarken her şeye rağmen elleri titremiştir. Müslüman yüreği acımak için büyük sebep aramaz zira.

Buralardan kalkıp başka meseleleri tartışmayın. Okuldu, alternatifti, gitmekti, gitmemekti bunlar başka şeyler. Bunları başka zaman tartışırız. "Başörtülüler için kiralık peruk" olgusu bana acaip başka bir şey geliyor. Bambaşka bir şey...

Nasıl anlatmalıyım bilemiyorum. Bu yüzden kişiler üzerinden bir durum yazısı yazdım.

Bu modern zamanların üzerimize farklı bir koldan saldırısı gibi. Avını öldürdükten sonra eziyet eden vahşi kapitalizmin yüzlerinden biri gibi geliyor bana bu fotoğraf.

Bir film gibi yaşıyoruz garipliği...

Başörtüsü üzerine peruk!

Sadece bunu hayal etmek, düşünmek lazım. Yoksa takanı ya da takmayanı kınamak değil. Şimdi durum bu değil. Azalıyoruz, yalpalıyoruz, aşınıyor kalbimiz.

Bu yeni bir durum...

Çözümler, fıkıh, inanışlar, cevaz istemeler, akaid filan benim meselem değil şu anda. Başka bir şey anlatmaya çalışıyorum zira.

Bu yazilari okyunca aklima nedense" curmun ile geldim sana" ilahisi geldi.
Tarik Tufan'in yazilarindan cumlelerinde belkide en onemli nokta baskalarinin acisini malzeme yapmamasi.Baskalarinin hayati hakkinda kolay cumleler kurmamasi.
her iki kadinda bazen bir birinden o kadar uzak, bazende bir o kadar yakin ve kaderleri bir noktada birlesiyor....yani birsey ne tam siyah ne de tam beyaz olamk zorunda, gride olabilir..
Anadilim türkce degil,bazen bir yazi veya siir cok agir geldiginde,kendimin anlamadigin idusunurum.Fakat Tarik tufan'in cumleleri, kelimeleri cok anlasilir bulurum.
siirde hic anlamadigim halde sayin kilicarslan'inda siirleri cok anlasilir.hayatin icinde,karsilik bulan cumleler....
Demek ki, hata sadece bizim( yani anlamayanlarin degil::))
Allah herkese selamet versin.

Tam anlamıyla Tarık tufan tarzında bir yazı olmuş yani;biraz tuhaf!
''ağlanacak hale gülmek midir?'' bunun adı ? yazıyı okurken tebessüm vardı yüzümde: ''bu yazar yine tuhaf konulara değinmiş'' diyen bir yüz ifadesiyle. hayatın hangi açısından bakarak gerçekler görülür? Başörtü gerçeği bu mudur? çözümsüzlüğün, alalade çözümlerin gülünçlüğü ancak bu tarzda açıklanabilirdi değil mi?

konunun başlığı güzeldi ve içimizdeki ''hadi bir şeylere muhalefet olalım ''hissinin sürüklemesiyle yorum yazdık. sanırım asilik başörtü sorunundan kalma bir ruh hali bizde...
vesselam...

bir elif bir nur kadar ömür...

Allah (cc) sonsuz adalet sahibidir . İsterse dünyada isterse ahirette muhakkak adaleti tecelli edecektir . Kim Allah (cc) ın emir ve yasaklarına uymuş ve mağdur olmuştur? Biz bu yolda ne kadar dik, ne kadar karakterli ve ne kadar kararlı yürürsek Rabbimizin yardımı da bizimledir. Taviz verdiğimiz şeye bir bakalım. Farzdan taviz vermeyelim. Önemli olan dünyada ki sınavlar ( ünv . sınavı v.b. ) değildir . Rabbim ahireti kazandıracak sınavlarda bizleri muvaffak kılsın inşaAllah. Ve inşaAllah bu yanlış ve insanlık dışı yasaklar da ortadan kalkar . İslam bilinci almış Allah (cc) korkusu olan ve Allah (cc) ın emir ve yasaklarına uyan kişilerin önü açılır . Bu kişilerin eğitim alıp belli yerlere gelmesi bazı kimseleri rahatsız etmektedir . Engellenmek istenenlerden biride budur. Çünkü bu kişilerin işlerini doğru ve dürüst yapacak olmaları onların çıkarlarına dokunmaktadır. İslamiyet’in daha doğru ve tam anlamıyla yaşanıp anlaşılmasına değer görmesine karşılar . İslamiyet’i ve İslami yaşayışı karalamak ve insanları bunlardan soğutmak isteyenlere inşaAllah Rabbim müsaade etmez ve bu yanlış uygulamalar toplumumuzun bilinçlenmesi ile ortadan kalkar . Toplumun bilinçlenmesi ile dedim çünkü "Müslümanım" dediği halde malesef yasağa hak verenler ve başörtüsünün farz olmadığına inananlar var. Bizler elimizden geleni yapıcağız muvaffakiyet Allah (cc) tan. Ayrıca bir Müslüman her zaman hangi durumda olursa olsun ortamı kendi leyine çevirir. Mesela yurt dışına gidenler geri geldiklerinde yanlarında orada İslam ile şereflenmesine vesile oldukları kişileri getirmeye başladılar. Olsun bizi dünyanın dört bir köşesine dağıtırken aslında İslamiyet’i dünyanın dört bir köşesine yayıyorlar. Önemli olan İslam’a hizmettir. Diplomalı veya diplomasız, paralı veya parasız fark etmez. Sahip olduğumuz imkan neyse onunla hizmet etmeye devam edeceğiz. Biz kendi yaşamımızı değiştirmezsek Allah’ü Teala ortamımızı değiştirmez. Biz maddi çıkar için mi okumak istiyoruz? Nefsimiz bu soruya ne cevap veriyor? Önemli olan bu. Sonuçta her zaman şu olmalı benim düşünceme göre; yanlış bir şey yapmıyorum ki başımı açayım yada perukla okula gidelim. Onlar haklı değil, ben haklıyım. Taviz veremem. Çünkü taviz verirsem hiç hakkımı alamam . Hakkı verecek olan zaten Allah (cc) olduğuna göre ben doğru isem hak konusunda da bir endişem olmaz.

Başımı veririm ama başörtümü asla!

Vesselam.
--------------------------------------
"Onlara orada taslar içinde zencefil karışımlı içecekler sunulur.Bu "selsebil " adı verilen bir cennet pınarıdır. " ( İnsan Surasi 17-18 )