Bay Meraklı'yı Hatırlarsınız

Rahmetli Cenk Koray'ın TRT’de sunduğu tatil programı Stüdyo Pazar içinde aralara serpiştirilmiş bir çizgi karakterdi, Bay Meraklı. Ekranda ince bir çizgi görünür, sonra ortaya çıkan bir el bizimkini çiziverirdi. Bay Meraklı lala lala laaa laa yürürken onu heyecanlandıran birşey görür, badabirirgurukiri baaa diye anlaşılmaz bir dille çizerle kavga eder, sonunda ppppppuaahahahahaa diye kahkahayı basardı. Belli bir ilgiyi üzerinde toplamış, sevimli, unutulmaz bir karakterdi.

Karaktersizlik mi? O da ne?

Bay Meraklı karakteri, üzerinde durmamızı hak edecek kadar önemli bir gerçeğe vurgu yapıyor, diye düşünüyorum. Önce kendini var eden çizerle kavga etmesi, sonra da kahkahayı basması.. Niçin kavga etti? Niçin kahkahayı bastı? Hiçbir şey belli değil!

Belki tavrındaki bu belirsizlikten alıyor, çizerine kafa tutma gücünü de! Davranışındaki tutarsızlık değil mi onu sevimli kılan da? Boyundan büyük bir işi yapıyormuş gibi yapması olamaz mı ilgimizi üzerinde toplayan da? Zaten onu var eden de “karaktersizliği” somutlayan bir karakter oluşu değil mi?

Öznenin Parçalanması

Bir çizgi.. Karakteriyle ve macerasıyla ne kadar sıra dışı olursa olsun bu “çizgi”nin bir parçası o da.

Çizgi, bir süreç; postmodern süreç.. Her an renk değiştiren, çok renkli, 'göz kamaştırıcı' bir yaşamı anlatıyor, postmodernizim çünkü.

Çizgiyi çeken el, karakteri de belirliyor. İnsan, içinde bulunduğu, fizik olarak yenildiği bu toplumsal-tarihsel sürece, zihnen de, psikolojik olarak da yenilmiş..

Özneyi öylesine parçalamış ve anlam zincirini öylesine kırmış ki birey kendisini sosyal tarih içerisinde algılama yeteneğini kaybetmiştir.

Kavramlar Çürüyor

Dünyada kavramlar, değerler çürüyor; işaret edeceği gerçeklik, onu işaret etmeden bir başka renge bürünüyor.

Böylece hayat, uzaktan bakınca komedi, yakından bakınca trajedi oluyor. Bay meraklı karakteri, hayata uzaktan bir bakış bu yüzden. Yakından bakış da Kanal 7'de yayınlanan Deniz Feneri programı olsa gerek..

Eğer posmodern teoriler dışında hareket eden ve soluk alan bir yaşamdan söz edebiliyorsak, bunun mümkünü, ortak paydası; kavramların değerlerini ve gerçekliklerini kazandığı bir anlam dünyasıdır.

Madem anlamlar dünyasına kadar geldik.. Buradan Yusuf Kaplan'a el sallayalım o zaman..