şimdi F.Bilge, kadın değilsin arkadaşım, ne demektir bilmessin, okuduğun üç beş, yahut yüz beş adet pskoloji kitabını boşa okumuşsun şayet yukarıdaki yazıdan bu yorumu çıkardıysan. her neyse senin yorumuna kızmış olmam bu yorumun gidişatını fazla etkilesin istemiyorum. ama aksini beceremeyecek kadar kızgınım.

türkiye'nin hatta dünyanın bir çok bölgesinde kadın ikinci sınıf vatandaştır, evet. ismi yoktur, kız diye çağırılır. ev işi yapmak zorundadır ve bu yaptırımı müslüman aileler çok daha fazla kullanır. " ev işi yapmıycan da ne olucan, sokak kadını mı olucan" döngüsü içerisinde hanım kızlarımız kendi içlerine kapatılır ve yaşı geldiğinde ailenin uygun gördüğü bir koca ile evlendirilir. oysa kadının islamdaki yeri asla bu değildir. bunlar olsa olsa kısır geleneksel yaptırımlardır. geleneksel olanı da geri-kafalı insanlardan başkaları kale almaz. ne yazıktır ki, bu geri-kafalı zihniyetin nüfüstaki dağılımı epeyce fazladır. hatta bazıları yukarıda F.Bilge örnedğinde görüldüğü gibi; okumuş insanlardır. nitekim adam olamamışlardır o ayrı.

hayır, bu sözler için çok afedersiniz , asla bir feminist değilim ben. hayranı olduğum bir erkek var hayatımda. ve takdir ettiğim sayısız erkek lakin aynı sıkıntıları çektim, çeken bir çok insan tanıyorum ve ben bunun üstesinden gelebilmek için saçım uzayıp, kız olduğumun bilincine vardığımdan bu yana mücadele veriyorum. yalnız ailemin içerisinde değil, tüm toplumun içerisinde.

bayanlar hassas ve incedir. bu yaradılışlarının bir sonucudur. korunup gözetilmek ve sevilmek temel ihtiyaçlarının başında gelir. bu ihtiyaçlarını bastıran hanımları ben zaten göz önüne alıp konuşmuyorum, ben burada bu ihtiyaçlarını babalarından, abilerinden ve eşlerinden gideremeyen kadınlardan bahsediyorum. bu hanımlar evet F.Bilgeun değimiyle belki bir ömür ergen psikolojisinden sıyrılamayacaklar çünkü ya özgürlüklerini ellerine alıp erkekleşecekler yahut bunu beceremeyip düşünmeyen yalnıca iş yapan robotlara dönecekler.
peki bu robotların çocuklarına ve eşlerine verebilecekleri ne olabilir?

hem müslüman, hem kadın hem de türkiyede yaşıyor olmak inanın ki çok zor. erkeklerin için bir tabu varsa yıkılması gereken, kadınlar için on tane var. toplum bir kadınla bir erkeğe asla aynı bakmıyor. islam da elbetrte bir bakmıyor lakin toplumun ve islamın bakışı birbirine zıt denebilecek kadar farklı. kadınlar eğitimsiz, kadınlar ezik, kadınlar güçsüz. oysa eğitim onlara da farz, eğitimleri olsa güçlü olmayı da öğrenecekler, hakları, hukukları nedir bilecekler. ama olmuyor. dar zihniyetli erkekler hep engeller.

huf daha uzar bu mevzu. ama bu kadar yeter.

öncelikle bir itiraf gelecek. efendim ben de vaktiyle küçük bir sabi iken bir sürü şikayetle doldurduğum bir mektub göndermiştim tee o zamanın güzinablamsı bir köşe sahibi yazarına. evet. sonra beni aramıştı da (telefonumu da yazdıydım demek), ben de hicabımdan güller gibi kızarmış ve yazdığım her şeyi inkar boyutuna geçmiş, "ben eğleniriz diye şey etmiştim" palavrasıyla süslemiştim. işte ben o vakitlerde böylesi bir eylemden utanç duymaya karar vermişim, bakıyorum ki yıllar geçmiş ama kardeşimizin yazdığı mahut mektubu okurken duyduğum haya pek tanıdık kalmış.

haddimi aşarak diyorum ki, hatice vera (ki tanıyorum kendisini aslen pek horlanmış bir kimse değildir, inanmayın yazdıklarına heman) telaşlı bir duygusallık içerisinde genç kızımızın bu "duruş"unu destekleyen talihsiz bir yorum girmiştir. aklı beş karış havadaydı bugün ondan olsa gerek.

mektubun bana samimiyetten uzak gelen havasını, yazanının mizacına dair zanlarımı haksız olması ihtimalini göz önünde tutarak geçiyorum da mevzunun ele alınışı ile alakalı birkaç laf etmeden geri duramıyorum gene de. kadın kısmına yönelik "ikinci sınıf vatandaş" muamelesi benim gözlemlerimce de sabittir, ama bunun kadın kısmından ayrı düşünülecek bir mesele olmadığı da aşikardır. konuya eğilecek arkadaşlarımızın tek yönlü bir suçlama, yahut tek yönlü bir suçlamaya mazhar olma halinden çıkmaları gerekir herhalde.

gene aklıma geldi de, var benim çok sağlıklı bayan dostlarım, hatta geneli de öyle. demek ki bu sorun abartılmış da olabilir, yahut istanbul dışına çıkartmalıyım kafamı biraz da.

sincerely,
v.jara

Yazdığım yorumun yanlış anlaşıldığı düşüncesindeyim veya birileri sırf bana muhalefet olsun diye cevap yazıyor. Söylediklerim de ne var ki şimdi? Ben soruna kadın sorunu olarak yaklaşmıyorum. İnsanlık sorunu olarak bakıyorum. Bir kimlik problemi yaşanıyorsa bunu toplum olarak yaşıyoruz.

Kafes kuşumuzun adı Coco, kedimizin adı Mırın; onların birer ismi var da benim niçin yok? 'Hişt', yada 'kız' değilim ben, herkes gibi ismimle çağrılmak istiyorum. sıkıntısının birisi bu. Olaya isim olarak çağrılıp çağrılmama olarak bakmıyorum, burada kızın sıkıntısı somut bir şeye indirgenmek istemesinden kaynaklanıyor. İşte dediğim ergenlik psikolojisini atamamanın verdiği bir sorun. Mesela bana da kimse adımla hitap etmiyor. Bu benim için bir sıkıntı olmuyor. İnsanlar büyük acılar çekmemişler. Böyle küçük sıkıntıları problem ediyorlar.

Söyler misiniz hanginiz Mübarek Elçi gibi karnına iki taş bağladı?

Söyler misiniz kim Hz. Aişe gibi iftiraya uğradı?

Söyler misiniz kim Hatice bin Hüveylid'in problemlerini yaşadı.

Sümeyye gibi şehid oldunuz mu?

Yukarıdakileri örnek vermem yanlış anlaşılabilir, illa ki sıkıntı çekmemiz mi gerekiyor diyebilirsiniz ancak şu da bir gerçek ki ismimi kimse anmıyor diye feveran edilmesine gülerim ben.

Kız sorularının salakça adlandırıldığını düşünüyor. Bakınız bana da Nietzsche okuduğum zamanlarda kızıyorlardı. Nolmuş ki kızmışlarsa, ben mesela sorunlarıma kendim cevap bulmaya çalıştım. Lütfen ya bu kadar basit sorular üzerinde bi şeyi büyütmeyelim! Allah katına vardığınızda anne ve babanıza sormayacaksınız!

Küçükken daha aldırışsızdım galiba. Sanıyorum bu da hayatı henüz keşfedememiş olmamdan kaynaklanıyordu. Çevremdeki herkesin benim gibi olması da bir teselli oluşturuyordu. Büyüyüp hayatı ve çevreyi tanımaya başlayınca, ona paralel olarak kendi hayatımı sorgulamaya da başladım... Hayatı keşfettiğini söylüyor. Olabilir tabi. Ben de keşfettiğimi düşünüyorum. Hem de her gece uyumadan önce muhasebe yaparak. Ancak hayatı keşfeden birisi ailem yok şunu yapmadı yok bunu yapmadı dememeli. Dün bir film seyrettim Angel Eyes diye. Başrolde Jennifer Lopez oynuyor. (Sınıfta anlatacağım ders için mükemmel bir seçim oldu.) Jennifer bir adama aşık oluyor. Onun geçmişini soruyor. Adam şöyle söylüyor "beni istiyorsan bundan sonrasını düşün." Kendi hayatını sorgulamak isteyen birisi ne oldum deyip ne olacağım yada ne olmalıyımın mücadelesini vermeli!

Toplum içerisinde kadının ezildiğini ikinci sınıf muameler gördüğünü biliyorum. Bunu görmemek elde değil. Ancak yukarıdaki blogda kızın vermiş olduğu mücadeleyi tutmadım. Ne için yaşıyorsun ne olmak istiyorsun. Garip bir anlam mücadelesi içerinde. Ancak norm çatışması yaşıyor.

mektubun bana samimiyetten uzak gelen havasını, yazanının mizacına dair zanlarımı haksız olması ihtimalini göz önünde tutarak geçiyorum da mevzunun ele alınışı ile alakalı birkaç laf etmeden geri duramıyorum gene de. kadın kısmına yönelik "ikinci sınıf vatandaş" muamelesi benim gözlemlerimce de sabittir, ama bunun kadın kısmından ayrı düşünülecek bir mesele olmadığı da aşikardır. konuya eğilecek arkadaşlarımızın tek yönlü bir suçlama, yahut tek yönlü bir suçlamaya mazhar olma halinden çıkmaları gerekir herhalde. Ayrıca j_belbo'nun yorumunu çok beğendim. Aynı düşünceleri paylaştığımız açık.

Dünyada feminizm hareketlerinin başlangıcına bakın. Sanayi devrimine bakın. Kentleşme hareketlerine. Bir sürü modern postmodern ve global hareket gösterebilirim kadınlarla ilgili. Hangisi kadının olması gereken yeri gösteriyor? Yok hak yok özgürlük mücadelesi vs. vs. Hiç inandırıcı gelmiyor bana. Tamamen popülist olarak görüyorum ve bu hareketler kadını aşağılıyor. Toplumsal bir eğitimin tamamlanması sonucu kadın zaten hak ettiği yere gelecektir. Eğitim, eğitim, eğitim...

Bu söze ne diyebilirim ki darkred'in imzası var ya o işte: TAVRINIZ KİŞİLİĞİNİZ OLSUN!

İnsan olmak için insan olmaktan öteye geçmemiz gerekiyor...

Polemiğe girmekten pek hoşlanmıyorum şu sıralar, o şekilde de anlaşılmamasını rica edeceğim, lakin S. Şevkioğlu beyefendinin "okumuşsun ama adam olamamışsın"(h.v.) tarzı saldırgan bir yaklaşımdan korkmayıp, yeri geldiğinde (kendi sözleriyle) "ayar vermek”ten epeyi zevk aldığını farkettiğim ve canımdan da ziyade sevdiğim haticeciğimin yorumunu beğenmeyişimden, (yada buyrun gene ek$i dilinden konuşalım), yazdıklarına ayar verişimden endişe duyması da beni endişelendirdi. Ve zatıma bambaşka dehlizlere yelken açtırdı.
Hanımların toplum içerisinde ezildiğini kabul etmişliğimi bir yana koyarak, diğer bir yandan pek çok yerde de haksız imtiyazlara sahib olduklarını hatırladım şimdi. Hatice nin de bahsettiği “ormanlık arazi”den misal vermek lazım gelirse, (ki bu misalle hatice nin “oradan başını çıkartmazsan toplumu anlayamazsın” feryadı da kendine göre/nispen haklılık kazanacak), o romantik mekanda genelde hocabeyefendiler, hanımkızlarına pek nazik davranır, notlarını yüksek tutar. Aynı şartlarda talebenin kızı ve oğlanının, erkek hocalardan farklı muamele gördükleri tecrübeyle sabittir. Bu bir örnektir. Olmadı, kişizadelerin şahsi problemleri, zaaflarıdır. Bakarsınız büyütmeye de gerek yoktur. Bunun bir benzerini de S. Şevkioğlu’un yapmış olmasıdır benim kaygım. Gayet tabii S. Şevkioğlu çıkıp aksini iddia edip beni fena niyetlilikle de suçlayabilir. Eyvallah. Fakat benim de maksadım yanlış anlaşılmasın. S. Şevkioğlu’un eylemi bütün fenalıklardan azade olarak muhtemelen “kadınlar hassas ve incedir, korunup gözetilmek isterler”(h.v.) lafı gereğincedir, (var ise öyle bir eylem).
Fakat mesele de bu: Kadının hassasiyetinden, ince ruhundan dem vurup bir ayrıcalık talep edilmemekte midir burada? Yaradılış iyi bir cephane.
Eşitlik isterken bile bunun ayrıcalık talebiyle beraber olması ise düşündürücüdür.

(Hatice hala görüşüyoruz yarın di mi canımın içi?)

sincerely,
c.isaak

j. Belbo kardeşim, sanırım siz bir beyfendisiniz. İnanın adınızı zikrederek size karşı yapmış olduğum eleştiriyi kaleme alırken, sizin bir hanımefendi olduğunuzu tahayyül etmiştim. Yani eleştirilerimi de bir hanımefendiye yöneltmiştim. Bu tahayyülün sebebi nedir bilemiyorum. Belki Vera'yı yakından tanıdığınızı söylemeniz vs yada bilinçaltı işte. Bu da sizin kayırma zannına dayanan tezinizi çürütüyor. Bayanları kayırsa idim size de bir şey demezdim. Sizin hakkınızda hiç bir malumatum yoktu zira m Vera'nın burnu patates kadarmış :), O'nu neden kayırayım ki.

Vera kardeşimin çıkışlarını uygun bulmadığımı kendisine özelden bir kaç kez iletmiştim, sağolsun anlayış gösterdi, bunu burada ifade ettiğim için de kendisinden özür dilerim.

Ama konu hakkındaki mülahazanızda inanın haksız sayılmazsınız, ben de hanımlara karşı biraz farklı yaklaşırım, doğrudur. Bu demek değildir ki adaletsizlik yapıyorum.
Şimdi J. Belbo, canım kardeşim; Polemiğe girmeyelim diyorsun ama hakkımdaki zannın tam polemiklik, ne ki; ben polemikten hoşlanmayan biriyim. Ne uzatacağım nede büyüteceğim. Zaten şurda yazan bir avuç kişiyiz.
Promeeeeeeeeeeeet. Gömlek önden nasıl yırtılırmış gel de gör. Bir daha şikayet etme. Resulüllah as diyor ya " Dünyevi mevzularda kendinizden aşşağı/kötü durumda olanlara bakınız " diye, bana bak da ibret al, senin bir düğmen kopmuş, bense üç düğmeyle recon kesecek duruma düştüm.
Ya J. Belbo, size niyeyse kızmadım ama yine yanlış yaptınız. Birinci hatanız kişinin özel durumunu deşifreye yönelikti, ikincisi de zan. Haklı olabilirsiniz ama ben bu yaklaşım usulünü doğru bulmuyorum. Haklı olmak yaptığınızın doğru olduğunu göstermez. Hem Vera hem de benim hakkımda söyledikleriniz doğru da olabilir ama bu yaptığınızın doğru olduğunu göstermez. Mevzuları bu şekilde mütalaa etmemiz mümkün değil ki be güzel kardeşim.
He, özellikle son söylediğiniz şeyler, vallahi size katılıyorum. Olmasını arzu ettiğim şey asla eşitlik değil, sadece adalet. İşte ben de bunları konuşmamazı arzu ediyorum. Aslında mevzubahis olan konu Resulüllah as zamanında da gündeme geldi. Bir hanımlar, bir beyler şikayet ettiler birbirlerini. Resulüllah'da as önce beylere, bir süre sonrada hanımlara nasihat etmek durumunda kaldı. Problem de cehaletin rolü ne kadar varsa, sevgi ve saygının da en az o kadar deyip şimdilik noktayı koyalım.

Parantez içindeki notunuza binaen : Allah muhabbetinizi/muhabbetimizi arttırsın efendim.

Genelde herkeze, özelde J. Belbo'ya saygılarla

Kişilerin özel hayatını deşifre etme ve kişilik hakları ile alakalı olarak J.Belbo'nun Hatice Vera hakkında söylediklerinden ötürü rahatsız olduğumu dile getirmiştim. İkazı üzerine yazdıklarını tekrar okuduğumda " bu kadarmıymış diyecek " kadar hayret ettim. Çünkü kendisi bir hayli haklı idi. Epeyce abartmışım. Nedenleri önemli değil, kendisinden bunun için özür diliyorum :(
Saygılarla

İlk defa bana katılmadığını söylüyorsun ama benim söylediklerimi destekleyen cümleler kuruyorsun:) Bak şu işe.

Ya ben bu kadınlar hakkında konuşmak istemiyorum. Ben İsmet Özel gibi kadınlar köledir de demedim. Neyse hayırlısı olsun. Hakkımı başka yollardan ararım ben de...